Η στροφή Τσίπρα και Μητσοτάκη στο ρεαλισμό αποβλέπει στη δεξαμενή των κεντρώων ψηφοφόρων

Η στροφή Τσίπρα και Μητσοτάκη στο ρεαλισμό αποβλέπει στη δεξαμενή των κεντρώων ψηφοφόρων
Καταλυτικός παράγοντας ο νέος πολιτικός φορέας της Κεντροαριστεράς
Με τον πλέον εμφατικό τρόπο Τσίπρας και Μητσοτάκης υιοθετούν μια στρατηγική με έντονα χαρακτηριστικά πολιτικού ρεαλισμού.
Στρατηγική απόλυτα δικαιολογημένη, αν όχι επιβεβλημένη και για τους δύο.
Το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ επιβεβαίωσε πως πολιτική προτεραιότητα για την κυβέρνηση Τσίπρα είναι στο εξής η προσέλκυση επενδύσεων προκειμένου να δοθεί περαιτέρω ώθηση και δυναμική στην αναπτυξιακή προοπτική της οικονομίας.
Μια στρατηγική που συνεπάγεται μια σημαντική μεταστροφή της κυβερνητικής πολιτικής.
Ένα σαφές δείγμα γραφής δόθηκε και στην υπουργική σύσκεψη του περασμένου Σαββάτου, όταν ο πρωθυπουργός ζήτησε από τους υπουργούς του να τελειώνουν το συντομότερο δυνατό με την γ’ αξιολόγηση.
Προκειμένου να σταλεί το σήμα ότι η κυβέρνηση τρέχει χωρίς καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα στην υλοποίηση του βασικού της στόχου που δεν είναι άλλος από το να γίνουν όλα εκείνα τα απαραίτητα βήματα που θα οδηγήσουν την χώρα εκτός κρίσης και μνημονίου τον Αύγουστο του 2018.
Αλλά το ζήτημα για την κυβέρνηση δεν είναι μόνο να στείλει το σήμα ότι τρέχει, αλλά να καταστεί σαφές στην κοινή γνώμη ότι τρέχει προς αυτήν την κατεύθυνση και το κυριότερο ότι φέρνει αποτελέσματα.
Πρόκειται για μια πολιτική στροφή, η οποία είναι απόλυτα επιβεβλημένη για τον κ.Τσίπρα.
Μια και είναι η μόνη που μπορεί να τον διατηρήσει πρωταγωνιστή στην εγχώρια πολιτική σκηνή.
Καθώς είναι και ο μόνος τρόπος για να «επαναπατρίσει» ψηφοφόρους του που είτε στράφηκαν στη ΝΔ είτε προτιμούν, όντας απογοητευμένοι, την αποχή, είτε περιμένουν ακόμα τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά.
Αλλά δεν είναι μόνο ο Τσίπρας που έχει ανάγκη αυτή την πολιτική μετατόπιση.
Είναι και ο Κ. Μητσοτάκης.
Ο οποίος τις τελευταίες εβδομάδες έχει κάνει σημαντική στροφή στην πολιτική του ρητορική.
Μια και έχει σταματήσει να «κυνηγά» και να κατακεραυνώνει με εμμονή κάθε κυβερνητική πράξη και να στέκεται περισσότερο στην ανάδειξη των δικών του προτάσεων, του δικού του αφηγήματος, του δικού του σχεδίου.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι τα προσυνέδρια που διοργανώνει ενόψει του συνεδρίου της στα μέσα Δεκεμβρίου η ΝΔ.
Δείγμα γραφής είναι και οι 12 νέοι σύμβουλοι του Κ.Μητσοτάκη, κίνηση που ερμηνεύεται ως πολιτική διεύρυνσης και σε άλλους πολιτικούς χώρους.
Τσίπρας και Μητσοτάκης είναι αναγκασμένοι να κάνουν αυτήν την στροφή προς τον πολιτικό ρεαλισμό.
Μια και αυτός τους φέρνει πιο κοντά στην κρίσιμη δεξαμενή των κεντρώων ψηφοφόρων.
Σε αυτούς πρέπει να ποντάρει ξανά ο Αλέξης Τσίπρας για να διατηρήσει δυνάμεις και να επανακάμψει πολιτικά.
Σε αυτούς πρέπει να ποντάρει και ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος βλέπει πως αν δεν διευρύνει το κόμμα του προς το κέντρο, δεν θα έχει ελπίδες να επιτύχει τον πολιτικό του στόχο – πρώτη θέση και αυτοδυναμία -, μια και η συσπείρωση της ΝΔ έχει «χτυπήσει» ταβάνι.
Αλλά η στροφή στο κεντρώο ακροατήριο είναι επιβεβλημένη και για τους δύο έτσι ώστε να ανακόψουν όσο το δυνατόν τη μετατόπιση μιας κρίσιμης μάζας ψηφοφόρων προς το νέο πολιτικό φορέα της Κεντροαριστεράς.
Άλλωστε το πόσοι κεντρώοι ψηφοφόροι θα φύγουν από το ΣΥΡΙΖΑ και από τη ΝΔ θα είναι καθοριστικός, αν όχι καταλυτικός παράγοντας, για τις δυνάμεις και τα ποσοστά που θα καταφέρουν να πιάσουν Τσίπρας και Μητσοτάκης στις επόμενες εκλογές.
 
Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS