Τεστ για τις αντοχές της ΕΕ οι νέοι επικεφαλής των Κομισιόν και ΕΚΤ – Ο ρόλος του νέου ευρωκοινοβουλίου

Τεστ για τις αντοχές της ΕΕ οι νέοι επικεφαλής των Κομισιόν και ΕΚΤ – Ο ρόλος του νέου ευρωκοινοβουλίου
Οι εκλογές της 26ης Μαΐου θα ανατρέψουν τις ισορροπίες στις Βρυξέλλες
Οι ευρωεκλογές της Κυριακής, 26 Μαΐου 2019, είναι οι πλέον ενδιαφέρουσες της βραχύβιας ιστορίας της Ένωσης.
Και στο νέο ευρωκοινοβούλιο θα καταγραφούν τα πρώτα "απόνερα" της σφοδρής κρίσης που πέρασε η ήπειρος, και η οποία φυσικά δεν περιορίστηκε στα στενά ελληνικά σύνορα.
Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις υποδεικνύουν ότι οι εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα φέρουν χαοτικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των πρωτοφανών κερδών για ακροδεξιά και λαϊκίστικα κόμματα, που θα αναγκάσουν τις μεγάλες ομάδες των ευρωπαϊκών κομμάτων να συναινέσουν σε μεγαλύτερο βαθμό από ποτέ για να σχηματίσουν ένα συνασπισμό πλειοψηφίας.
Και τα αποτελέσματα των μεγάλων χωρών βρίσκονται στο επίκεντρο.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προβλέψεις, η μεγαλύτερη αντιπροσωπεία της Ιταλίας θα προέλθει από την ακροδεξιά Λέγκα.
Στη Γαλλία, το Εθνικό Ράλι της Marine Le Pen προηγείται, με την La République en Marche του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron να μην έχει δυναμική.
Και το Brexit έχει προσθέσει ακόμη μεγαλύτερη μεταβλητότητα στο μείγμα.
Η Βρετανία επρόκειτο να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θα συμμετάσχει στις εκλογές της ΕΕ.
Εάν συμβεί αυτό, ολόκληρη η διαδικασία θα βρεθεί στον αέρα, με την ΕΕ να πρέπει να αναστρέψει μια πολύπλοκη ανακατανομή των εδρών του Κοινοβουλίου, ενώ θα έχει στην αίθουσα κάποιες από τις πιο δύσκολες αντι-ευρωπαϊκές φωνές.
Μια άλλη προοπτική που προέκυψε από την πολιτική αναταραχή στο Λονδίνο είναι ότι η Βρετανία μπορεί να φύγει χωρίς να έχει δικαίωμα διαπραγμάτευσης στη μέση της προεκλογικής εκστρατείας.
Ποιος θα επωφεληθεί περισσότερο στις εκλογές από αυτό το σενάριο είναι μόνο εικασία…
Την ίδια ώρα, οι διαδικασίες για την πλήρωση των πιο βασικών και ισχυρών θέσεων της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας είναι στον αέρα.
Η κούρσα για τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας.
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα εμμένει σταθερά στη διαδικασία Spitzenkandidat - με την οποία το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να επιλέξει έναν "υποψήφιο" από τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να διευθύνει το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ - με τον υποψήφιο Manfred Weber να έχει το χρίσμα.
Η διαδικασία έχει ως στόχο να καταστήσει τις ευρωπαϊκές εκλογές περισσότερο εθνικές, υπό την έννοια ότι ένας ηγέτης από ένα από τα μεγάλα κόμματα κερδίζει την κορυφαία θέση.
Αυτό οφείλεται, τουλάχιστον, στο γεγονός ότι ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της τελευταίας στιγμής, η Συμμαχία των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE), προχώρησε στην υπονόμευσή της, διορίζοντας επτά υποψηφίους και όχι μόνο έναν επικεφαλής.
Αυτή η κίνηση τους έφερε πιο κοντά στον σύμμαχό τους Macron, ο οποίος δήλωσε την αντίθεσή του στη διαδικασία Spitzenkandidat.
Και τις τελευταίες ημέρες, η πολιτική ρητορική έχει οξυνθεί.
Ο Weber προσπαθεί να ασκήσει πιέσεις στους άλλους να τηρήσουν τη διαδικασία Spitzenkandidat - παρόλο που το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επέμεινε ότι δεν μπορεί να δεσμευθεί από το σύστημα για να ορίσει τον επικεφαλής της Επιτροπής.
Οι Φιλελεύθεροι και οι Σοσιαλιστές θα μπορούσαν να επιδιώξουν να σχηματίσουν μια συμμαχία για να εμποδίσουν την υποψηφιότητα του Weber, ενδεχομένως αφήνοντας τον Μ. Barnier ως συμβιβαστική εναλλακτική λύση.
Ο Frans Timmermans, ο υποψήφιος του Κεντροαριστερού Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (PES), δεν εγγυάται καν το βραβείο παρηγοριάς λόγω της αδύναμης θέσης του κόμματός του στην Ολλανδία.
Το μέλλον του εξαρτάται από τον πρωθυπουργό Mark Rutte να παραμείνει στην εξουσία και να παραμείνει δεσμευμένος σε αυτό που φαίνεται να είναι ένα σχέδιο για την αποστολή Timmermans στις Βρυξέλλες.
Επίσης, οι φήμες έχουν «φουντώσει» για μήνες ότι ο Macron θα ωθήσει είτε την Margrethe Vestager, τη Δανή που είναι σήμερα ευρωπαία επίτροπος ανταγωνισμού, είτε τον Barnier, ο οποίος είναι μέλος του ΕΛΚ.
Οι διαπραγματεύσεις για τις κορυφαίες θέσεις εργασίας είναι σχεδόν αναπόφευκτες, καθώς οι ηγέτες προσπαθούν να επιτύχουν ισορροπία μεταξύ διαφόρων πολιτικών ομάδων και γεωγραφικών περιοχών.
Και ήδη συνομιλίες για τις κορυφαίες θέσεις βρίσκονται σε εξέλιξη.
Για ορισμένους, ο ανταγωνισμός μεταξύ των φιλοευρωπαϊκών και των ευρωσκεπτιστικών δυνάμεων είναι το κυρίαρχο θέμα του 2019, ενδεχομένως σημειώνοντας μια σαφή μετατόπιση στη δυναμική εξουσίας εντός του μπλοκ.

Δύσκολο έργο για τους επίδοξους διαδόχους του Draghi

Η οικονομική επιβράδυνση στην Ευρωζώνη αποδεικνύεται «πεδίο δόξης λαμπρό» για τους επίδοξους διαδόχους του Mario Draghi στο «τιμόνι» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), αλλά η κληρονομιά είναι βαριά.
Στην περίπτωση, που η ισχνή ανάπτυξη παραμείνει, όσοι διαδεχθούν τον Draghi θα πρέπει να δείξουν τι μπορούν να προσφέρουν.
Από τότε που πήρε το «τιμόνι» στον νομισματικό πυλώνα της Ευρωζώνης το 2011, ο Draghi και τα μέλη του εσωτερικού κύκλου του ενήργησαν επιθετικά για να συγκρατήσουν μια συχνά ανόμοια νομισματική ένωση.
Η επικράτηση της κυριαρχίας του οφείλεται στο γεγονός ότι, κατά καιρούς οι επικεφαλής των κεντρικών τραπεζών της περιφέρειας ανέλαβαν τον ρόλο τους στη χάραξη πολιτικής.
Η επικείμενη αποχώρηση του ανθρώπου που έχει διαμορφώσει τη νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης τα τελευταία οκτώ χρόνια δίνει στην ΕΚΤ την ευκαιρία να αναζητήσει νέες ιδέες.
Λίγους μήνες πριν η απόφαση ληφθεί από  τους αρχηγούς κρατών της ΕΕ σε μια σύνοδο κορυφής στα μέσα Ιουνίου, μερικοί από τους κορυφαίους υποψηφίους «απομακρύνονται από τη σκιά της Ιταλίας» για να προσελκύσουν την προσοχή των εθνικών πρωτευουσών.
Από τους κορυφαίους υποψηφίους, μόνο ο Benoit Coeuré, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας, υπήρξε βασικός παράγων στην αντίδραση κατά της κρίσης την εποχή του Draghi.
Ο Coeuré, με τη φήμη της κατανόησης των χρηματοπιστωτικών αγορών της περιοχής και της πολιτικής δυναμικής μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού, είναι ο προτιμώμενος υποψήφιος πολλών παρατηρητών της ΕΚΤ και θα αποτελεί συνέχεια της  πολιτικής Draghi.
Το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ «βοήθησε»  την ΕΚΤ να καταπολεμήσει τις οικονομικές δυσκολίες της Ευρωζώνης, δήλωσε ο Frederik Ducrozet, οικονομολόγος της Pictet Wealth Management.
Ωστόσο, ενδέχεται να μην έχει την απαραίτητη πολιτική υποστήριξη για να παρακάμψει τους νόμους της ΕΕ που εμποδίζουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου να υπηρετούν περισσότερα από οκτώ χρόνια στο εκτελεστικό συμβούλιο της τράπεζας.
Μια από τις κύριες συζητήσεις  είναι μια ιδέα που προτάθηκε φέτος από τον κυβερνήτη της Τράπεζας της Γαλλίας François Villeroy de Galha περί υιοθέτησης  ενός κλιμακωτού επιτοκίου, αλλά δεν έχει κερδίσει έδαφος μέχρι στιγμής.
Ως άλλη πηγή τόνωσης παρουσιάζεται η λελογισμένη υπέρβαση του στόχου 2% για τον πληθωρισμό.
Αυτή η ιδέα προτάθηκε από τον επικεφαλής της Τράπεζας της Φινλανδία Olli Rehn.
«Η πιο πρόσφατη επικαιροποίηση της στρατηγικής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ πραγματοποιήθηκε το 2003 - πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση και άλλα μεταγενέστερα γεγονότα και αλλαγές» δήλωσε πρόσφατα ο Rehn.
Πρόσθεσε ότι, μία αναθεώρηση δεν θα έθετε ζήτημα γενικότερης αλλαγής της πολιτικής γιατί η τράπεζα στοχεύει σε χαμηλά επίπεδα του πληθωρισμού και αντ 'αυτού θα επικεντρωθεί σε κατευθυντήριες αρχές, βασικές παραδοχές και εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής.
Οι παρατηρητές της ΕΚΤ βλέπουν την ιδέα της αναθεώρησης ως ευπρόσδεκτη, αλλά πιστεύουν ότι οποιαδήποτε αλλαγή θα χρειαστεί χρόνια.
«Ο επαναπροσδιορισμός του στόχου  κάτω από το 2%, συζητήθηκε εκτενώς πριν εγκριθεί επισήμως το 2003», δήλωσε ο Ducrozet.
«Αυτού του είδους η αλλαγή θα μπορούσε να διαρκέσει ακόμα περισσότερο, ή θα μπορούσε να σημαίνει πως μια άλλη μεγάλη κρίση είναι απαραίτητη για να μπορέσει η ΕΚΤ να ξεκινήσει ένα τέτοιο κβαντικό άλμα», σημείωσε.
Στη μάχη για τη διαδοχή βρίσκεται και ο πρόεδρος της Bundesbank Jens Weidmann και ο πρώην επικεφαλής της Τράπεζας της Φινλανδίας Erkki Liikanen, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση.
Ο διορισμός του Weidmann θα σηματοδοτήσει σημαντική αλλαγή από την εποχή του Draghi, ενώ ο Liikanen θεωρείται ότι προσφέρει μεγαλύτερη συνέχεια στην πολιτική του Ιταλού τραπεζίτη.
Πάντως όποιος και να είναι, θα έχει δύσκολο έργο, καθώς θα πρέπει να ενεργεί αποφασιστικά και αξιόπιστα, όπως ο Draghi, σύμφωνα με τον Seamus Mac Gorain, της JPMorgan.
«Μπορεί να χρειαστεί να καταβάλουν μεγαλύτερες προσπάθειες για την οικοδόμηση μιας συναίνεσης και έτσι να ενεργήσουν λιγότερο αποφασιστικά, γεγονός ανησυχητικό, δεδομένου ότι τα οικονομικά και πολιτικά σύννεφα της καταιγίδας βρίσκονται πάνω από την ευρωζώνη», σημειώνει.

Οι βασικές ημερομηνίες:

23 με 26 Μαΐου

Η ανανέωση των 751 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ξεκίνησε σήμερα με τις εκλογές που διεξάγονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία. Αύριο ψηφίζει και η Ιρλανδία, μαζί με την Τσεχία, μια χώρα όπου οι ψηφοφόροι έχουν δύο ημέρες (Παρασκευή και Σάββατο) για να εκφράσουν την προτίμησή τους.
Το Σάββατο παίρνουν σειρά η Λετονία, η Μάλτα και η Σλοβακία, ενώ 21 κράτη-μέλη αποφασίζουν την Κυριακή, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Ελλάδα κ.λπ.
Οι εθνικές αρχές σε καθένα από τα 28 κράτη-μέλη δεν μπορούν να ανακοινώσουν τα επίσημα αποτελέσματα πριν ολοκληρωθεί η ψηφοφορία στην Ιταλία (μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας) όπου θα κλείσουν την Κυριακή το βράδυ τα τελευταία εκλογικά κέντρα για τις ευρωεκλογές.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναμένεται να ανακοινώσει τις πρώτες του εκτιμήσεις για τη μελλοντική σύνθεση του μετά τις 21.00 ώρα Ελλάδας με βάση ένα συνδυασμό δημοσκοπήσεων και exit polls.

28 Μαΐου

Συγκαλείται στις Βρυξέλλες έκτακτη σύνοδος κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων για να αποτιμηθούν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας.
Καθώς κάθε πολιτική οικογένεια (συντηρητικοί, σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι κ.λπ) έχει ήδη καταμετρήσει τα εκλεγμένα μέλη της, φθάνει η στιγμή των διαπραγματεύσεων για την επιλογή των διαδόχων του Λουξεμβούργιου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στο τιμόνι της Κομισιόν και του Πολωνού Ντόναλντ Τουσκ στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

20 και 21 Ιουνίου

Μια νέα σύνοδος κορυφής συγκαλείται αυτή τη φορά με τον στόχο να καταλήξει στις υποψηφιότητες αυτές, οι οποίες καθορίζονται βάσει ειδικής πλειοψηφίας.
Η συμφωνία για το όνομα του επόμενου επικεφαλής της Κομισιόν θα καθορίσει όλες τις άλλες υποψηφιότητες (πρόεδρος του Συμβουλίου, επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας κ.λπ).

Ιούλιος

Προβλέπονται δύο συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η πρώτη, από τις 2 έως τις 4 του μήνα, προκειμένου να συγκροτηθεί σε σώμα, και η δεύτερη από τις 15 έως τις 18. Αυτή η δεύτερη έχει στόχο την επικύρωση (ή την απόρριψη), μέσω ψηφοφορίας των ευρωβουλευτών, της επιλογής του νέου επικεφαλής της Κομισιόν από τους αρχηγούς κρατών.

Φθινόπωρο

Το Κοινοβούλιο θα αποφασίσει επί της σύνθεσης της Κομισιόν καθώς κάθε κράτος-μέλος θα έχει ήδη προτείνει το όνομα του Επιτρόπου για να καταλάβει μια θέση στο εκτελεστικό όργανο.
Η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπεται να αναλάβει τα καθήκοντά της την 1η Νοεμβρίου και ο νέος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την 1η Δεκεμβρίου.

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS