Σε κλοιό μεταξύ Trump και γεωπολιτικών κινδύνων o Powell – Νέα μείωση επιτοκίων κατά 0,25% στις 18/9 προεξοφλούν οι αγορές

Σε κλοιό μεταξύ Trump και γεωπολιτικών κινδύνων o Powell – Νέα μείωση επιτοκίων κατά 0,25% στις 18/9 προεξοφλούν οι αγορές
Σε δύο στρατόπεδα έχει χωριστεί η διοίκηση της Fed για τη νομισματική πολιτική
Συνθήκες ανάλογες με αυτές που αντιμετώπισε ο «συνάδελφός» του Mario Draghi, φαίνεται ότι αντιμετωπίζει ο πρόεδρος της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας Fed, Jerome Powell, καθώς υπάρχει έντονη διχογνωμία στη διοίκηση της Fed αναφορικά με τη νομισματική πολιτική.
Η Fed ολοκληρώνει σήμερα 18/9 τη διήμερη συνεδρίασή της με τις αγορές να έχουν προεξοφλήσει ότι θα προχωρήσει σε μία ακόμη μείωση επιτοκίων, αν και οι πιθανότητες μειώθηκαν ελαφρώς, μετά το κτύπημα στη Saudi Aramco και τις έντονες αναταραχές στην πετρελαϊκή αγορά.
Ταυτόχρονα, όμως, ο Powell βρίσκεται απέναντι και από τον Donald Trump, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να επιτεθεί στον πρόεδρο της Fed και του ασκεί ασφυκτικές πιέσεις προκειμένου να προχωρήσει σε νέα μείωση επιτοκίων κατά,25% στο 1,75% με 2% από 2% με 2,25%.
Ενδιαφέρον, επίσης, θα δοθεί και στις εκτιμήσεις της Fed για την πορεία της αμερικανικής οικονομίας, οι οποίες, θα δοθούν στη δημοσιότητα μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασής της.
Image

«Γεράκια» εναντίον «περιστεριών» και στη Fed

Η ύπαρξη διαφορετικών απόψεων στο εσωτερικό της Fed φάνηκε τόσο τον Ιούλιο 2019, όπου η απόφαση για τη μείωση επιτοκίων δεν ήταν ομόφωνη, όσο και από μετέπειτα δηλώσεις κορυφαίων μελών της.
Υπέρ μίας επιθετικής μείωσης επιτοκίων, καθώς θεωρούν ότι το κόστος δανεισμού πρέπει να υποχωρήσει σημαντικά ώστε να αντιμετωπιστεί ο χαμηλός πληθωρισμός αλλά και η αντιστροφή στην καμπύλη των ομολόγων, είναι οι πρόεδροι των Ομοσπονδιακών Τραπεζών St. Louis και Minneapolis, James Bullard και Neel Kaskari αντίστοιχα.
Στην ακριβώς απέναντι όχθη βρίσκονται η πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Cleveland, Loretta Mester και ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Philadelphia, Patrick Harker, οι οποίοι και στη συνεδρίαση Ιουλίου 2019 τάχθηκαν κατά της μείωσης των επιτοκίων.
«Οι διαφωνίες είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς», τονίζει ο Gregory Daco, οικονομολόγος της Oxford Economics.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι βάσει του Fed Watch οι πιθανότητες για μείωση των επιτοκίων διαμορφώνονται στο 64%, σημαντικά μειωμένες σε σύγκριση με το 92% που ήταν πριν από δύο εβδομάδες, αλλά αυτή η εντυπωσιακή πτώση αποδίδεται στα γεγονότα με τη Saudi Aramco.

H πορεία των αμερικανικών επιτοκίων το τελευταίο 12μηνο
Image
Το μεγάλο πολιτικό - ηθικό δίλημμα του επικεφαλής της Fed, Jerome Powell

Η εντολή στην οποία υπακούει η λειτουργία της Fed είναι η βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και αυτό, απαιτεί από τον Powell να προσπαθήσει να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της πολιτικής αβεβαιότητας υπό το καθεστώς του Donald Trump.
Οι αξιωματούχοι της Fed δεν σκέφτονται να αφήσουν σκόπιμα την οικονομία να σκοντάψει ούτε τώρα, ούτε μέχρι τις εκλογές του 2020.
Έτσι, αν ο πρόεδρος της Fed Jerome Powell πετύχει το σκοπό της Τράπεζας, ο Trump δεν θα υποστεί το κόστος των λέξεων και ενεργειών του.
Αυτό, κατ'επέκταση, αυξάνει τις πιθανότητες επανεκλογής του προέδρου Donald Trump, όπως υποστηρίζουν οι Carmen Reinhart καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και Vincent Reinhart Επικεφαλής οικονομολόγος της ΒΝΥ Mellon.
Μια φορά το χρόνο, η ηγεσία τόσο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) όσο και της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών (Fed) διοργανώνουν αμφότερες συναντήσεις πολιτικών, οικονομικών και επιχειρηματικών παραγόντων για μια έκθεση της παγκόσμιας οικονομίας, του τραπεζικού γίγνεσθαι, των προβλημάτων και των προοπτικών της οικονομίας και των αγορών: η ΕΚΤ διεξάγει φόρουμ κάθε Ιούνιο στη Sintra και η Fed στα τέλη Αυγούστου στο Jackson Hole, Wyoming.
Τα όσα ελέχθηκαν φέτος από τα χείλη των προέδρων της ΕΚΤ Mario Draghi και της Fed, Jerome Powell, δίνουν μια εικόνα της συνολικής προοπτικής και των πρόσφατων πολιτικών δράσεων των δύο τραπεζών, οι οποίες συμπίπτουν, αλλά δεν συντονίζονται.
Στο Jackson Hole, ο Powell χαρακτήρισε ως πρόκληση για τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές, όχι τον Αμερικανό Πρόεδρο Donald Trump βεβαίως, αλλά την αυξημένη αβεβαιότητα του εμπορίου, η οποία εκτινάχθηκε από την νέα συρρίκνωση της συνολικής ζήτησης.
Το 2018, οι περισσότεροι αξιωματούχοι της Fed πίστευαν ότι η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 3% ήταν μη βιώσιμη, επειδή η χρήση των πόρων ήταν ήδη οριακή.
Η αξιολόγηση αυτή οδήγησε την Fed να ακολουθήσει μια πολιτική αύξησης του επιτοκίου κατά ένα τέταρτο της μονάδας τέσσερις φορές.
Ένα χρόνο αργότερα, το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης έκοψε σχεδόν μισή ποσοστιαία μονάδα από την αύξηση του ΑΕΠ για το 2018 και το Γραφείο Στατιστικών της Εργασίας αναθεώρησε προς τα κάτω την εκτίμηση των μηνιαίων κερδών απασχόλησης.
Μεταξύ των μηχανισμών με τους οποίους η αύξηση των επιτοκίων επιβραδύνει τη συνολική ζήτηση είναι η αγορά συναλλάγματος.
Όταν η Fed αυξάνει τα επιτόκια, ακολουθεί δηλαδή ασφυκτική πολιτική, οι άλλες κεντρικές τράπεζες υιοθετούν χαμηλότερες τιμές στα ονομαστικά τους επιτόκια, οπότε η αξία του δολαρίου αυξάνεται.
Ουσιαστικά, η εκτίμηση του δολαρίου είναι ένα κανάλι μέσω του οποίου οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής «χορηγούν» εσωτερική οικονομική ισχύ στους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, καθώς μια τέτοια πολιτική οδηγεί τους εταίρους να έχουν πιο αδύναμα και πιο ελκυστικά νομίσματα.
Με το επιτόκιο πολιτικής της ΕΚΤ σαφώς αρνητικό και το πρόγραμμα αγοράς περιουσιακών στοιχείων να εξαντλείται, ο Draghi εκτίμησε ιδιαίτερα το δώρο ελάφρυνσης των ευρωπαϊκών οικονομικών συνθηκών πέρυσι.
Η μεταφορά, όπως μεταφράζεται σε απλές έννοιες, οικονομικής δύναμης από μια ανεξάρτητη υπηρεσία όπως η Fed, δυσαρέστησε τον διευθύνοντα σύμβουλο, εγείροντας μαζική κριτική.
Δεν ήταν όμως o επικριτικός απέναντι στην ανατίμηση Trump που οδήγησε την Fed να αλλάξει πορεία.
Ήταν οι εμπορικές πολιτικές που ακολούθησε ο Trump και αύξησαν την αβεβαιότητα σχετικά με τις επενδύσεις και την ανάπτυξη και κατ'επέκταση μείωσαν τις επενδύσεις σε μακροπρόθεσμο κεφάλαιο.
Στις αρχές του 2019, η Fed θεώρησε ότι δεν χρειαζόταν να συνεχιστεί η αύξηση τις τιμές των ομολόγων (ομοσπονδιακών κεφαλαίων).
Προϊόντος του χρόνου και καθώς η παγκόσμια κατάσταση χειροτέρευε, οι αξιωματούχοι της Fed αποφάσισαν να χαλαρώσουν την πολιτική τους.
Ορισμένοι οικονομικοί μηχανισμοί, ωστόσο, είναι ασύμμετροι.
Όταν η Fed συσφίγγει την πολιτική της, οι άλλες κεντρικές τράπεζες δεν ακολουθούν πάντοτε, προτιμώντας να επιτρέψουν μια υποτίμηση των νομισμάτων τους.
Αντίθετα, όταν η Fed διευκολύνει την πολιτική της, πολύ λιγότεροι διεθνείς εταίροι είναι πρόθυμοι να αφήσουν τα νομίσματά τους να ανατιμηθούν, έτσι ώστε το δολάριο να μπορεί να υποτιμηθεί.
Κανείς δεν προσφέρεται εθελοντικά επειδή όλοι φοβούνται την ανοδική πίεση στις συναλλαγματικές ισοτιμίες.
Μια προηγούμενη γενιά κεντρικών τραπεζιτών θα βασιζόταν στην άμεση παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος για την επίτευξη του ίδιου στόχου.
Όμως, ενώ αυτό γίνεται ακόμα σε οικονομίες με αναδυόμενες αγορές, η χρήση αποθεματικών από μια προηγμένη οικονομία θα έγειρε άρνηση και αντιδράσεις.
Αντ 'αυτού, επιτυγχάνουν τα ίδια αποτελέσματα μεταβάλλοντας την πολιτική των επιτοκίων τους ώστε να επιτύχουν μια μέτρια υποτίμηση.
Κατά συνέπεια, όταν η Fed αλλάζει πολιτική ακολουθούν και οι άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες.
Ο Draghi έσπρωξε την ΕΚΤ προς αυτή την κατεύθυνση στη Σίντρα και ακολούθως αποφάσισε περαιτέρω χαλάρωση στις 12 Σεπτεμβρίου.
Αυτό εξόργισε τον πρόεδρο Trump καθώς είδε πως η κίνηση στόχευε κατευθείαν στη συναλλαγματική ισοτιμία.
Είχε δίκιο, έμμεσα.
Ένα ασθενέστερο ευρώ είναι το ενδιάμεσο αποτέλεσμα που επιδιώκει ο Draghi για να στηρίξει μια οικονομία που υποτιμάται και να βοηθήσει τον πληθωρισμό να πιάσει στόχο της ΕΚΤ κοντά, αλλά κάτω από 2%.
Η απάντηση της ΕΚΤ, βεβαίως, σημαίνει μικρότερη υποτίμηση του δολαρίου, αποδυναμώνοντας την επίδραση των μέτρων στήριξης της Fed.
Ο Trump θα προτιμούσε το Powell να δράσει ταχύτερα από τους ομολόγους του στην κούρσα για το χαμηλότερο επιτόκιο.
Το πρόβλημα του Powell είναι ότι η αμερικανική οικονομία προφανώς δεν απαιτεί τέτοια μέτρα στήριξης.
Τα κέρδη στις θέσεις εργασίας παραμένουν ισχυρά και οι μισθοί ανέρχονται.
Το παγκόσμιο εμπόριο μπορεί να βρίσκεται σε ύφεση, αλλά η αμερικανική οικονομία δεν εξαρτάται τόσο από τους εμπορικούς της εταίρους.
Πιθανώς για την βαθιά και ποτέ μη-εκφρασμένη απογοήτευση του Powell, η Fed θέτει τη νομισματική πολιτική κατά τρόπο που αυξάνει την πιθανότητα επανεκλογής του Trump 2020, αφού η Fed υποτίθεται ότι φροντίζει να παρέχει μέγιστη απασχόληση και σταθερές τιμές.
Επομένως, η εντολή της για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη απαιτεί από τον Powell να προσπαθήσει να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της πολιτικής αβεβαιότητας υπό το καθεστώς Trump.
Οι αξιωματούχοι της Fed δεν σκέφτονται να αφήσουν σκόπιμα την οικονομία να σκοντάψει ούτε τώρα ούτε μέχρι τις εκλογές του 2020.
Έτσι, αν ο Powell πετύχει το σκοπό της Τράπεζας, ο Trump δεν θα υποστεί το κόστος των λέξεων και ενεργειών του.
Αυτό θα προσκαλέσει περισσότερα από αυτά.
Υπάρχει ένας λόγος που ο Powell έχει συχνά μια στοιχειωμένη εμφάνιση, και όχι μόνο στο Jackson Hole.

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS