![Foundation for Defence of Democracies: Ο Erdogan βολεύεται με την ειρήνη στη Λιβύη θα έχει ισχυρό ρόλο στις διαπραγματεύσεις](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f29e1bbbe000a5f37ff0a9473e7fffc2_XL.jpg)
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την Λιβύη για την υπεράσπιση της Γαλάζιας Πατρίδας
Το 50% των Tούρκων πολιτών είναι κατά της αποστολής τουρκικού στρατού στην Λιβύη αναφέρει το Foundation for Defence of Democracies
Ο Τούρκος Πρόεδρος Erdogan θέλει να αλλάξει τα δεδομένα του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη ποντάρει στην Ρωσία αλλά σχεδιάζει τις κινήσεις του στέλνοντας στρατό.
Ο Erdogan έχει φήμη ότι προβαίνει σε απροσδόκητες κινήσεις στην εξωτερική του πολιτική υιοθετώντας και χρήση στρατιωτικής δύναμης, όπως απέδειξε με τις τρεις διασυνοριακές επιχειρήσεις του στη βόρεια Συρία, στοχεύοντας στους κούρδους της Βόρειας Συρίας που είχαν την υποστήριξη των ΗΠΑ το 2016, το 2018 και το 2019.
Το PKK το Κουρδικό Απελευθερωτικό Μέτωπο χαρακτηρίστηκε ως τρομοκράτης από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, βοήθησε τον Eedogan να λάβει ευρεία υποστήριξη στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Όμως ο Erdogan δεν μπορεί να επικαλεστεί την τρομοκρατία για να αποστείλει στρατεύματα στην Λιβύη.
Μια δημοσκόπηση δείχνει ότι το 50% των Τούρκων πολιτών είναι ενάντια στην αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη, ενώ άλλη δημοσκόπηση συμφωνεί με ποσοστό 58%.
Ακόμη και στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Erdogan, μόνο το 56% των ψηφοφόρων υποστηρίζουν ότι η Τουρκία πρέπει να εμπλακεί σε άλλη περιφερειακή σύγκρουση.
Τα δύο βασικά αντιπολιτευόμενα κόμματα, το κοσμικό Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και το Εθνικιστικό Κόμμα (IYI), τα οποία στήριξαν τις προηγούμενες διασυνοριακές επιχειρήσεις στη Συρία, ψήφισαν κατά της ανάπτυξης στρατευμάτων στη Λιβύη.
Ενώ οι επιχειρήσεις στη Συρία δικαιολογούνταν από την εγγύτητά της προς την τουρκική επικράτεια και τις φαινομενικές απειλές που δημιουργούν, η φυσική απόσταση από τη Λιβύη και η έλλειψη άμεσης απειλής καθιστούν τη στρατιωτική συμμετοχή λιγότερο ευχάριστη για το τουρκικό εκλογικό σώμα.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την Λιβύη για την υπεράσπιση της Γαλάζιας Πατρίδας
Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις συμφωνίες με την Λιβύη τις οποίες θεωρεί ότι είναι ζωτικής σημασίας για την υπεράσπιση της «γαλάζιας πατρίδας», των μέγιστων ναυτικών φιλοδοξιών της Τουρκίας στη Μεσόγειο, ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει τους ψηφοφόρους.
Η Γαλάζια Πατρίδα είναι το ευρύτερο σχέδιο επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας με στόχο να ελέγξει μεγάλο μέρος του Αιγαίου, Ελληνικών νησιών αλλά και κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι γείτονες της Λιβύης η Αλγερία και Τυνησία, εξέφρασαν ρητά την αντίθεση τους στην εμπλοκή της Τουρκίας στα εσωτερικά της Λιβύης.
Η Τουρκία δεν έχει καμία δουλειά στην Λιβύη ανέφεραν και οι δύο χώρες.
Η απόφαση του Erdogan να ανοίξει ένα καινούργιο μέτωπο στη Μεσόγειο και να στρέψει τις τουρκικές δυνάμεις ανάμεσα σε δύο δύσκολα πεδία μάχης στη Συρία και τη Λιβύη, τον καθιστά λιγότερο λαοφιλή στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι θα ξεκινήσει αποστολή τούρκων στρατιωτών στην Λιβύη στην πορεία…. μισθοφόροι και σύριοι μεταφέρθηκαν στην Λιβύη.
Δεδομένης των εσωτερικών αντιδράσεων ο Erdogan αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μισθοφόρους από τη Συρία.
Ο Τούρκος πρόεδρος έστειλε στην Λιβύη μέλη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που χρησιμοποίησε στις πρόσφατες επιχειρήσεις της Συρίας, υποσχόμενος αμοιβές 1.500 δολαρίων το μήνα, καθώς και ότι θα αποκτήσουν όλοι τουρκική ιθαγένεια.
Εάν η διάσκεψη στις 19 Ιανουαρίου 2020 αποτύχει ο Erdogan θα πρέπει να έρθει σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του LNA του στρατηγού Haftar και τότε μόνοι οι μισθοφόροι δεν θα επαρκούν.
Τότε θα υποχρεωθεί να χρησιμοποιήσει και τουρκικό στρατό, επιδεινώνοντας την εικόνα του στο εσωτερικό, καθώς η δυσαρέσκεια θα ενταθεί.
Η Ρωσία και οι φιλοδοξίες της στη Λιβύη αποτελούν ακόμη μια πρόκληση για τα σχέδια του Erdogan.
Ο Τούρκος πρόεδρος δέχθηκε τον ρωσικό ομόλογό του στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Ιανουαρίου για να εγκαινιάσει τον αγωγό φυσικού αερίου Turkstream, μια σημαντική συνεργασία μεταξύ των δύο συμμάχων που θα συνδέσουν τις δύο χώρες από τον Εύξεινο Πόντο.
Εκτός από τις σημαντικές επιπτώσεις της αυξημένης οικονομικής εξάρτησης της Τουρκίας από τη Ρωσία, η σύντομη επίσκεψη του Putin ήταν ακόμη πιο αξιοσημείωτη λόγω της απόφασης του Erdogan να ενισχύσει το στρατιωτικό του αποτύπωμα στη Λιβύη.
Putin και Erdogan πραγματοποίησαν συναντήσεις και το βασικό θέμα ήταν η Λιβύη.
Ενώ η Ρωσία και η Τουρκία είναι σύμμαχοι, υποστηρίζουν διαφορετικά στρατόπεδα στην Λιβύη.
Ο Erdogan γνωρίζει ότι δεν μπορεί να προβεί σε κινήσεις εάν δεν υπάρχει συμφωνία με την Ρωσία… για την Λιβύη.
Τουρκία και Ρωσία φαινόταν να έχουν καταλήξει σε συμφωνία, καθώς οι Ρώσοι και Τούρκοι υπουργοί Εξωτερικών εξέδωσαν κοινή δήλωση που ζήτησε την κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη από τα μεσάνυχτα της 12ης Ιανουαρίου, προσθέτοντας ότι και οι δύο πλευρές επιδίωξαν μια πολιτική διευθέτηση της σύγκρουσης.
Ο Erdogan, ο οποίος πρώτα χαιρέτισε τις ειρηνευτικές συνομιλίες στη Μόσχα μεταξύ των αντιμαχόμενων φατριών της Λιβύης, στράφηκε κατά του Haftar του LNA για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων.
Η Τουρκία υποστηρίζει το GNA και τον αναγνωρισμένο πρωθυπουργό Sarraj που ελέγχει μικρός μέρος της Λιβύης ενώ ο στρατάρχης Haftar του LNA προσπαθεί να καταλάβει την Τρίπολη της Λιβύης και ελέγχει σχεδόν τα 2/3 της χώρας.
Δεδομένης της αυξανόμενης αντίδρασης στο εσωτερικό της Τουρκίας σε ενδεχόμενη εμπλοκή στην Λιβύη, και μπροστά στην επικείμενη σύνοδο του Βερολίνου για τερματισμό του εμφύλιου πολέμου στη Λιβύη, μια συμφωνία για κατάπαυση του πυρός θα ευνοούσε τα σχέδια του Erdogan και θα μείωνε τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Αυτό θα επέτρεπε στον Τούρκο Πρόεδρο να εμφανιστεί σε ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση και θα του έδινε θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε οποιεσδήποτε μελλοντικές διεθνείς διαπραγματεύσεις, ενώ δεν θα έστελνε στρατεύματα και στην Λιβύη.
Οι συνομιλίες στη Μόσχα δείχνουν ότι το 2020 θα είναι έτος βαθύτερης συνεργασίας μεταξύ του Erdogan και του Putin.
Η Τουρκία αγόρασε το σύστημα πυραυλικής άμυνας S-400 από τη Ρωσία στα μέσα του 2019, προκαλώντας αντιδράσεις.
Η σύμπραξή τους σε αυτή τη νέα αρένα καταδεικνύει ότι ο Τούρκος και ο Ρώσος πρόεδρος, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές των συγκρούσεων στη Συρία και τη Λιβύη, έχουν μια εκπληκτική ικανότητα να πετυχαίνουν μεταξύ τους συμφωνίες.
Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτές οι συμφωνίες μπορούν να διατηρήσουν και να μετριάσουν τα προβλήματα του Erdogan στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
www.bankingnews.gr
Ο Τούρκος Πρόεδρος Erdogan θέλει να αλλάξει τα δεδομένα του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη ποντάρει στην Ρωσία αλλά σχεδιάζει τις κινήσεις του στέλνοντας στρατό.
Ο Erdogan έχει φήμη ότι προβαίνει σε απροσδόκητες κινήσεις στην εξωτερική του πολιτική υιοθετώντας και χρήση στρατιωτικής δύναμης, όπως απέδειξε με τις τρεις διασυνοριακές επιχειρήσεις του στη βόρεια Συρία, στοχεύοντας στους κούρδους της Βόρειας Συρίας που είχαν την υποστήριξη των ΗΠΑ το 2016, το 2018 και το 2019.
Το PKK το Κουρδικό Απελευθερωτικό Μέτωπο χαρακτηρίστηκε ως τρομοκράτης από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, βοήθησε τον Eedogan να λάβει ευρεία υποστήριξη στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Όμως ο Erdogan δεν μπορεί να επικαλεστεί την τρομοκρατία για να αποστείλει στρατεύματα στην Λιβύη.
Μια δημοσκόπηση δείχνει ότι το 50% των Τούρκων πολιτών είναι ενάντια στην αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη, ενώ άλλη δημοσκόπηση συμφωνεί με ποσοστό 58%.
Ακόμη και στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Erdogan, μόνο το 56% των ψηφοφόρων υποστηρίζουν ότι η Τουρκία πρέπει να εμπλακεί σε άλλη περιφερειακή σύγκρουση.
Τα δύο βασικά αντιπολιτευόμενα κόμματα, το κοσμικό Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και το Εθνικιστικό Κόμμα (IYI), τα οποία στήριξαν τις προηγούμενες διασυνοριακές επιχειρήσεις στη Συρία, ψήφισαν κατά της ανάπτυξης στρατευμάτων στη Λιβύη.
Ενώ οι επιχειρήσεις στη Συρία δικαιολογούνταν από την εγγύτητά της προς την τουρκική επικράτεια και τις φαινομενικές απειλές που δημιουργούν, η φυσική απόσταση από τη Λιβύη και η έλλειψη άμεσης απειλής καθιστούν τη στρατιωτική συμμετοχή λιγότερο ευχάριστη για το τουρκικό εκλογικό σώμα.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την Λιβύη για την υπεράσπιση της Γαλάζιας Πατρίδας
Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις συμφωνίες με την Λιβύη τις οποίες θεωρεί ότι είναι ζωτικής σημασίας για την υπεράσπιση της «γαλάζιας πατρίδας», των μέγιστων ναυτικών φιλοδοξιών της Τουρκίας στη Μεσόγειο, ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει τους ψηφοφόρους.
Η Γαλάζια Πατρίδα είναι το ευρύτερο σχέδιο επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας με στόχο να ελέγξει μεγάλο μέρος του Αιγαίου, Ελληνικών νησιών αλλά και κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι γείτονες της Λιβύης η Αλγερία και Τυνησία, εξέφρασαν ρητά την αντίθεση τους στην εμπλοκή της Τουρκίας στα εσωτερικά της Λιβύης.
Η Τουρκία δεν έχει καμία δουλειά στην Λιβύη ανέφεραν και οι δύο χώρες.
Η απόφαση του Erdogan να ανοίξει ένα καινούργιο μέτωπο στη Μεσόγειο και να στρέψει τις τουρκικές δυνάμεις ανάμεσα σε δύο δύσκολα πεδία μάχης στη Συρία και τη Λιβύη, τον καθιστά λιγότερο λαοφιλή στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι θα ξεκινήσει αποστολή τούρκων στρατιωτών στην Λιβύη στην πορεία…. μισθοφόροι και σύριοι μεταφέρθηκαν στην Λιβύη.
Δεδομένης των εσωτερικών αντιδράσεων ο Erdogan αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μισθοφόρους από τη Συρία.
Ο Τούρκος πρόεδρος έστειλε στην Λιβύη μέλη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που χρησιμοποίησε στις πρόσφατες επιχειρήσεις της Συρίας, υποσχόμενος αμοιβές 1.500 δολαρίων το μήνα, καθώς και ότι θα αποκτήσουν όλοι τουρκική ιθαγένεια.
Εάν η διάσκεψη στις 19 Ιανουαρίου 2020 αποτύχει ο Erdogan θα πρέπει να έρθει σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του LNA του στρατηγού Haftar και τότε μόνοι οι μισθοφόροι δεν θα επαρκούν.
Τότε θα υποχρεωθεί να χρησιμοποιήσει και τουρκικό στρατό, επιδεινώνοντας την εικόνα του στο εσωτερικό, καθώς η δυσαρέσκεια θα ενταθεί.
Η Ρωσία και οι φιλοδοξίες της στη Λιβύη αποτελούν ακόμη μια πρόκληση για τα σχέδια του Erdogan.
Ο Τούρκος πρόεδρος δέχθηκε τον ρωσικό ομόλογό του στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Ιανουαρίου για να εγκαινιάσει τον αγωγό φυσικού αερίου Turkstream, μια σημαντική συνεργασία μεταξύ των δύο συμμάχων που θα συνδέσουν τις δύο χώρες από τον Εύξεινο Πόντο.
Εκτός από τις σημαντικές επιπτώσεις της αυξημένης οικονομικής εξάρτησης της Τουρκίας από τη Ρωσία, η σύντομη επίσκεψη του Putin ήταν ακόμη πιο αξιοσημείωτη λόγω της απόφασης του Erdogan να ενισχύσει το στρατιωτικό του αποτύπωμα στη Λιβύη.
Putin και Erdogan πραγματοποίησαν συναντήσεις και το βασικό θέμα ήταν η Λιβύη.
Ενώ η Ρωσία και η Τουρκία είναι σύμμαχοι, υποστηρίζουν διαφορετικά στρατόπεδα στην Λιβύη.
Ο Erdogan γνωρίζει ότι δεν μπορεί να προβεί σε κινήσεις εάν δεν υπάρχει συμφωνία με την Ρωσία… για την Λιβύη.
Τουρκία και Ρωσία φαινόταν να έχουν καταλήξει σε συμφωνία, καθώς οι Ρώσοι και Τούρκοι υπουργοί Εξωτερικών εξέδωσαν κοινή δήλωση που ζήτησε την κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη από τα μεσάνυχτα της 12ης Ιανουαρίου, προσθέτοντας ότι και οι δύο πλευρές επιδίωξαν μια πολιτική διευθέτηση της σύγκρουσης.
Ο Erdogan, ο οποίος πρώτα χαιρέτισε τις ειρηνευτικές συνομιλίες στη Μόσχα μεταξύ των αντιμαχόμενων φατριών της Λιβύης, στράφηκε κατά του Haftar του LNA για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων.
Η Τουρκία υποστηρίζει το GNA και τον αναγνωρισμένο πρωθυπουργό Sarraj που ελέγχει μικρός μέρος της Λιβύης ενώ ο στρατάρχης Haftar του LNA προσπαθεί να καταλάβει την Τρίπολη της Λιβύης και ελέγχει σχεδόν τα 2/3 της χώρας.
Δεδομένης της αυξανόμενης αντίδρασης στο εσωτερικό της Τουρκίας σε ενδεχόμενη εμπλοκή στην Λιβύη, και μπροστά στην επικείμενη σύνοδο του Βερολίνου για τερματισμό του εμφύλιου πολέμου στη Λιβύη, μια συμφωνία για κατάπαυση του πυρός θα ευνοούσε τα σχέδια του Erdogan και θα μείωνε τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Αυτό θα επέτρεπε στον Τούρκο Πρόεδρο να εμφανιστεί σε ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση και θα του έδινε θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε οποιεσδήποτε μελλοντικές διεθνείς διαπραγματεύσεις, ενώ δεν θα έστελνε στρατεύματα και στην Λιβύη.
Οι συνομιλίες στη Μόσχα δείχνουν ότι το 2020 θα είναι έτος βαθύτερης συνεργασίας μεταξύ του Erdogan και του Putin.
Η Τουρκία αγόρασε το σύστημα πυραυλικής άμυνας S-400 από τη Ρωσία στα μέσα του 2019, προκαλώντας αντιδράσεις.
Η σύμπραξή τους σε αυτή τη νέα αρένα καταδεικνύει ότι ο Τούρκος και ο Ρώσος πρόεδρος, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές των συγκρούσεων στη Συρία και τη Λιβύη, έχουν μια εκπληκτική ικανότητα να πετυχαίνουν μεταξύ τους συμφωνίες.
Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτές οι συμφωνίες μπορούν να διατηρήσουν και να μετριάσουν τα προβλήματα του Erdogan στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών