![Μια διαφορετική ανάλυση - Ποια είναι τα πραγματικά κίνητρα των Ρώσων στην ουκρανική κρίση;](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/96af8e006e871c1946f5c8f08c37e6c6_XL.jpg?NotFound288310_142012)
Όσοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια νέο - ιμπεριαλιστική συμπεριφορά κάνουν λάθος - Ωστόσο η Ρωσία θέλει να διατηρήσει την ισχύ της
Κόντρα στην επικρατούσα άποψη των μέσων ενημέρωσης της Δύσης, τα οποία επιρρίπτουν πλήρως τις ευθύνες για την ουκρανική κρίση στη Ρωσία, κινείται ο Guardian.
Η βρετανική εφημερίδα, δια χειρός της αρθρογράφου Ruth Deyermond, υποστηρίζει ότι η ερμηνεία της ουκρανικής κρίσης ως υποκινούμενης από την Ρωσία, για ιμπεριαλιστικούς σκοπούς, είναι λανθασμένη και εξηγεί ότι τα κίνητρα της Ρωσίας όταν ξέσπασε η κρίση, ήταν διαφορετικά.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Ρωσία επιθυμούσε να εμποδίσει την πορεία του σημαντικότερου γείτονά της, της Ουκρανίας, προς τους δυτικούς θεσμούς.
Αυτός είναι ο λόγος που έπεισε την κυβέρνηση Γιανουκόβιτς να κάνει πίσω στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, γεγονός το οποίο προκάλεσε τις διαδηλώσεις που οδήγησαν στην πτώση της ουκρανικής κυβέρνησης.
Την ίδια ώρα, η ακραία φιλοδυτική και αντιρωσική κυβέρνηση που τη διαδέχθηκε, αποτέλεσε μεγαλύτερη και πιο άμεση απειλή για τα συμφέροντα της Μόσχας, σημειώνει ο Guardian και υποστηρίζει ότι οι πράξεις της Ρωσίας στην Ουκρανία, έχουν ως στόχο τη διάσωση του ρωσικού κύρους σε μια κρίση την οποία η Μόσχα βοήθησε να ξεσπάσει, αλλά δεν επιθυμούσε.
Τρία είναι τα στοιχεία από τα οποία ασκεί ισχύ πλέον η Ρωσία, σύμφωνα με την Guardian: Το καθεστώς μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το πυρηνικό οπλοστάσιο και η θέση της ως κυρίαρχο κράτος στην περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Ωστόσο, από τις αρχές του 21ου αιώνα, η Ρωσία βρίσκεται υπό πίεση και στα τρία αυτά πεδία, από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Όπως σημειώνει ο Guardian, η στρατιωτική επέμβαση στο Κόσοβο και στο Ιράκ και η αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου το 2008, υπονόμευσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Τα σχέδια των ΗΠΑ για την αντιπυραυλική άμυνα μοιάζουν να απειλούν την πυρηνική ικανότητα της Ρωσίας, ενώ οι προσπάθειες του Τζορτζ Μπους για την ένταξη της Γεωργίας και της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ το 2008 αποτέλεσαν σοβαρή πρόκληση για το κύρος της Ρωσίας στην περιοχή.
Αντίστοιχη απειλή αποτέλεσε το 2013, η προοπτική υπογραφής συμφωνιών σύνδεσης ανάμεσα στην Ε.Ε. και αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ουκρανία.
www.bankingnews.gr
Η βρετανική εφημερίδα, δια χειρός της αρθρογράφου Ruth Deyermond, υποστηρίζει ότι η ερμηνεία της ουκρανικής κρίσης ως υποκινούμενης από την Ρωσία, για ιμπεριαλιστικούς σκοπούς, είναι λανθασμένη και εξηγεί ότι τα κίνητρα της Ρωσίας όταν ξέσπασε η κρίση, ήταν διαφορετικά.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Ρωσία επιθυμούσε να εμποδίσει την πορεία του σημαντικότερου γείτονά της, της Ουκρανίας, προς τους δυτικούς θεσμούς.
Αυτός είναι ο λόγος που έπεισε την κυβέρνηση Γιανουκόβιτς να κάνει πίσω στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, γεγονός το οποίο προκάλεσε τις διαδηλώσεις που οδήγησαν στην πτώση της ουκρανικής κυβέρνησης.
Την ίδια ώρα, η ακραία φιλοδυτική και αντιρωσική κυβέρνηση που τη διαδέχθηκε, αποτέλεσε μεγαλύτερη και πιο άμεση απειλή για τα συμφέροντα της Μόσχας, σημειώνει ο Guardian και υποστηρίζει ότι οι πράξεις της Ρωσίας στην Ουκρανία, έχουν ως στόχο τη διάσωση του ρωσικού κύρους σε μια κρίση την οποία η Μόσχα βοήθησε να ξεσπάσει, αλλά δεν επιθυμούσε.
Τρία είναι τα στοιχεία από τα οποία ασκεί ισχύ πλέον η Ρωσία, σύμφωνα με την Guardian: Το καθεστώς μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το πυρηνικό οπλοστάσιο και η θέση της ως κυρίαρχο κράτος στην περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Ωστόσο, από τις αρχές του 21ου αιώνα, η Ρωσία βρίσκεται υπό πίεση και στα τρία αυτά πεδία, από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Όπως σημειώνει ο Guardian, η στρατιωτική επέμβαση στο Κόσοβο και στο Ιράκ και η αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου το 2008, υπονόμευσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Τα σχέδια των ΗΠΑ για την αντιπυραυλική άμυνα μοιάζουν να απειλούν την πυρηνική ικανότητα της Ρωσίας, ενώ οι προσπάθειες του Τζορτζ Μπους για την ένταξη της Γεωργίας και της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ το 2008 αποτέλεσαν σοβαρή πρόκληση για το κύρος της Ρωσίας στην περιοχή.
Αντίστοιχη απειλή αποτέλεσε το 2013, η προοπτική υπογραφής συμφωνιών σύνδεσης ανάμεσα στην Ε.Ε. και αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ουκρανία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών