![Economist: Από τα 457 πραξικοπήματα παγκοσμίως τα 227 πέτυχαν και 230 απέτυχαν](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e941691c76f67e5e81b5fec0c9d09a0a_XL.jpg?NotFound408955_262657)
Τα πραξικοπήματα μπορούν να έχουν πολλές μορφές όπως διδάσκει η πρόσφατη τουρκική εμπειρία.
Η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία κατά του Erdogan ήταν έκπληξη.
Λίγοι πίστευαν ότι οι ένοπλες δυνάμεις, που είναι δυσαρεστημένες, θα τολμούσαν να καθαιρέσουν ένα εκλεγμένο ηγέτη ο οποίος απολαμβάνει ευρεία υποστήριξη στην Τουρκία αναφέρει ο Economist.
Ωστόσο στην Τουρκία κάθε 10 χρόνια πραγματοποιείται πραξικόπημα.
Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τα πραξικοπήματα σε όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν επιτύχει τα πραξικοπήματα στην Αίγυπτο και την Ταϊλάνδη, μαζί με αρκετές κακότεχνες προσπάθειες σε άλλες χώρες.
Ομάδα καθηγητών από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι έχει δημιουργήσει ένα σύνολο δεδομένων από όλες τις απόπειρες πραξικοπήματος μεταξύ του 1950 και του 2010.
Σε 60 χρόνια υπήρξαν 457 πραξικοπήματα.
Από τα 457 πραξικοπήματα τα 227 ή 49,7% ήταν επιτυχημένα και 230 ή 50,3%, απέτυχαν.
Αλλά οι αριθμοί έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια.
Οι συνωμότες φαίνεται να έχουν βελτιώσει την τέχνη τους, καθώς τα ποσοστά επιτυχίας σχεδόν ξεπερνούν το 70% μετά το 2003.
Μια πιθανότητα είναι ότι, όπως και σε κάθε κλάδο, οι βέλτιστες πρακτικές έχει εξαπλωθεί.
Τα βασικά βήματα να συλλάβουν τους βασικούς ηγέτες να ελέγξουν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, αλλά και την κυκλοφορία στους δρόμους είναι πασίγνωστες μέθοδοι.
Το πραξικόπημα στην Τουρκία ακολούθησε αυτή την τακτική. Ωστόσο, η Τουρκία έδειξε επίσης ότι η τεχνολογία προκλητικά μπορεί να ξεπεράσει τις παλαιές τακτικές.
Ο Erdogan αξιοποίησε τα social media για να συσπειρώσει τα πλήθη των οπαδών του και τα video συνεχούς ροής για να διεξάγει μια ζωντανή συνέντευξη σε έναν τηλεοπτικό σταθμό.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα πραξικοπήματα είναι όλο και λιγότερο συχνά τα τελευταία χρόνια.
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, σημειώνονταν σχεδόν 15 κάθε χρόνο.
Στη δεκαετία του 2000 μειώθηκαν σε λιγότερο από 5 ετησίως.
Το πραξικόπημα στην Τουρκία ήταν η πρώτη απόπειρα του 2016.
Υπάρχουν πολλές πιθανές εξηγήσεις για την πτώση των πραξικοπημάτων, με κυριότερο την οικονομική κατάσταση των πολιτών.
Ο κόσμος έχει γίνει πιο πλούσιος.
Κοιτάζοντας ένα δείγμα 121 χωρών καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχε πιθανότητα 21 φορές να συμβεί πραξικόπημα σε φτωχότερες χώρες σε σχέση με τις πλουσιότερες.
Καθηγητές από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης διαπίστωσαν το 2007, ότι ο κίνδυνος των πραξικοπημάτων μειώθηκε κατά περίπου 27% όταν το επίπεδο εισοδήματος ανά άτομο διπλασιάστηκε.
Με την ίδια λογική, οι ρυθμοί ανάπτυξης έχουν σημασία.
Η αύξηση κατά 1% του ΑΕΠ μειώνει την πιθανότητα πραξικοπήματος κατά 4,4%.
Το συμπέρασμα είναι, φυσικά, ότι βραδύτερη ανάπτυξη αυξάνει τον κίνδυνο.
Δεν υπάρχει ωστόσο αυτόματο όριο.
Δείτε τη Βόρεια Κορέα ή την Ζιμπάμπουε, όπου οι οικονομίες είναι κατεστραμμένες.
Αλλά είναι αυτονόητο ότι εφόσον η οικονομία ακμάζει, τα πραξικοπήματα είναι πολύ λιγότερο πιθανά.
Στην περίπτωση της Τουρκίας περισσότερη προσοχή θα πρέπει να εστιαστεί στην περιθωριοποίηση του στρατού από το Erdogan ο οποίος ενίσχυε το Ισλάμ σε ένα κοσμικό κράτος.
Τι συμβαίνει με την οικονομική ανάπτυξη μετά από ένα πραξικόπημα;
Κατά ένα παράδοξο τρόπο τα πραξικοπήματα μπορεί να είναι χρήσιμα, καθώς το νέο σύστημα των πραξικοπηματιών αποφεύγει την ατελείωτη πολιτικολογία και εστιάζεται σε έξυπνες πολιτικές.
Η άποψη επιβεβαιώθηκε στην Αίγυπτο το 2013 και πάλι στην Ταϊλάνδη το 2014.
Αλλά αυτό είναι απίθανο, σύμφωνα με τον Erik Meyersson του Ινστιτούτου της Στοκχόλμης, που εξέτασε εκατοντάδες των αποτυχημένων και επιτυχημένων πραξικοπημάτων.
Τα αποτυχημένα πραξικοπήματα είχαν μικρή αισθητή επίπτωση στην ανάπτυξη μιας χώρας, μετά από βραχυπρόθεσμη μεταβλητότητα, επιστρέφει γρήγορα στην προηγούμενη της κατάσταση η οικονομία.
Στα επιτυχημένα πραξικοπήματα, ωστόσο, δεν έχουν πραγματικό αντίκτυπο, αλλά κάποια επίδραση σε ορισμένες δημοκρατικές χώρες.
Τα πραξικοπήματα μείωσαν την αύξηση των εσόδων ανά άτομο κατά 1,3% ετησίως σε βάθος μιας δεκαετία.
Ως αποτέλεσμα, τα εισοδήματα τελικά καταλήγουν να είναι 105 χαμηλότερα στις δημοκρατίες μετά το πραξικόπημα.
Σε χώρες με αυταρχικές κυβερνήσεις, τα πραξικοπήματα κάνουν μικρή διαφορά σε μακροπρόθεσμη βάση.
Τα πραξικοπήματα συνδέονται επίσης με μια σειρά άλλων οικονομικών παθογενειών, ιδιαίτερα στις δημοκρατίες.
Υπάρχει μια μείωση των κοινωνικών δαπανών, ίσως επειδή η ελίτ που ανέτρεψε τους προηγούμενους ηγέτες τώρα προσπαθούν να πλουτίσουν και οι φίλοι τους.
Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα τείνει επίσης να επιδεινωθεί, καθώς οι κυβερνήσεις αυξάνουν τα χρέη.
Η έλλειψη νομιμότητας καθιστά πιο δύσκολη την συλλογή των φόρων και η εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών καταρρέει.
Γιατί οι δημοκρατίες τα πηγαίνουν πολύ χειρότερα είναι απλό: πραξικοπήματα είναι πολύ περισσότερο από μια αλλαγή ηγεσιών. Σε αυταρχικές χώρες, χωρίς μηχανισμό για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, πραξικοπήματα αποτελούν μέρος της φυσικής τάξης των πραγμάτων.
Σε ορισμένες χώρες τα πραξικοπήματα αντιπροσωπεύουν μια θεμελιώδη ρήξη, αλλάζοντας την πορεία της ανάπτυξης.
Από αυτή τη σκοπιά, η αποτυχία του πραξικοπήματος της Τουρκίας αποτελεί καλό οιωνό για την οικονομία.
Όποια και αν είναι ψευδαίσθηση της σταθερότητας οι στρατηγοί θα είχαν αρνητική επίδραση στην τουρκική οικονομία.
Ωστόσο, η Τουρκία μπορεί να είναι μια περίπτωση όπου οι επιπτώσεις ενός αποτυχημένου πραξικοπήματος να είναι περίπου ίδιες με την περίπτωση ενός πετυχημένου πραξικοπήματος.
Στην Τουρκία όμως ο Erdogan νίκησε τους πραξικοπηματίες και επιβάλλει την δική του δικτατορία.
Τα πραξικοπήματα μπορούν να έχουν πολλές μορφές όπως διδάσκει η πρόσφατη τουρκική εμπειρία.....
![](http://cdn.static-economist.com/sites/default/files/imagecache/original-size/images/2016/07/articles/body/20160723_fnc126.png)
www.bankingnews.gr
Λίγοι πίστευαν ότι οι ένοπλες δυνάμεις, που είναι δυσαρεστημένες, θα τολμούσαν να καθαιρέσουν ένα εκλεγμένο ηγέτη ο οποίος απολαμβάνει ευρεία υποστήριξη στην Τουρκία αναφέρει ο Economist.
Ωστόσο στην Τουρκία κάθε 10 χρόνια πραγματοποιείται πραξικόπημα.
Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τα πραξικοπήματα σε όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν επιτύχει τα πραξικοπήματα στην Αίγυπτο και την Ταϊλάνδη, μαζί με αρκετές κακότεχνες προσπάθειες σε άλλες χώρες.
Ομάδα καθηγητών από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι έχει δημιουργήσει ένα σύνολο δεδομένων από όλες τις απόπειρες πραξικοπήματος μεταξύ του 1950 και του 2010.
Σε 60 χρόνια υπήρξαν 457 πραξικοπήματα.
Από τα 457 πραξικοπήματα τα 227 ή 49,7% ήταν επιτυχημένα και 230 ή 50,3%, απέτυχαν.
Αλλά οι αριθμοί έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια.
Οι συνωμότες φαίνεται να έχουν βελτιώσει την τέχνη τους, καθώς τα ποσοστά επιτυχίας σχεδόν ξεπερνούν το 70% μετά το 2003.
Μια πιθανότητα είναι ότι, όπως και σε κάθε κλάδο, οι βέλτιστες πρακτικές έχει εξαπλωθεί.
Τα βασικά βήματα να συλλάβουν τους βασικούς ηγέτες να ελέγξουν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, αλλά και την κυκλοφορία στους δρόμους είναι πασίγνωστες μέθοδοι.
Το πραξικόπημα στην Τουρκία ακολούθησε αυτή την τακτική. Ωστόσο, η Τουρκία έδειξε επίσης ότι η τεχνολογία προκλητικά μπορεί να ξεπεράσει τις παλαιές τακτικές.
Ο Erdogan αξιοποίησε τα social media για να συσπειρώσει τα πλήθη των οπαδών του και τα video συνεχούς ροής για να διεξάγει μια ζωντανή συνέντευξη σε έναν τηλεοπτικό σταθμό.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα πραξικοπήματα είναι όλο και λιγότερο συχνά τα τελευταία χρόνια.
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, σημειώνονταν σχεδόν 15 κάθε χρόνο.
Στη δεκαετία του 2000 μειώθηκαν σε λιγότερο από 5 ετησίως.
Το πραξικόπημα στην Τουρκία ήταν η πρώτη απόπειρα του 2016.
Υπάρχουν πολλές πιθανές εξηγήσεις για την πτώση των πραξικοπημάτων, με κυριότερο την οικονομική κατάσταση των πολιτών.
Ο κόσμος έχει γίνει πιο πλούσιος.
Κοιτάζοντας ένα δείγμα 121 χωρών καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχε πιθανότητα 21 φορές να συμβεί πραξικόπημα σε φτωχότερες χώρες σε σχέση με τις πλουσιότερες.
Καθηγητές από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης διαπίστωσαν το 2007, ότι ο κίνδυνος των πραξικοπημάτων μειώθηκε κατά περίπου 27% όταν το επίπεδο εισοδήματος ανά άτομο διπλασιάστηκε.
Με την ίδια λογική, οι ρυθμοί ανάπτυξης έχουν σημασία.
Η αύξηση κατά 1% του ΑΕΠ μειώνει την πιθανότητα πραξικοπήματος κατά 4,4%.
Το συμπέρασμα είναι, φυσικά, ότι βραδύτερη ανάπτυξη αυξάνει τον κίνδυνο.
Δεν υπάρχει ωστόσο αυτόματο όριο.
Δείτε τη Βόρεια Κορέα ή την Ζιμπάμπουε, όπου οι οικονομίες είναι κατεστραμμένες.
Αλλά είναι αυτονόητο ότι εφόσον η οικονομία ακμάζει, τα πραξικοπήματα είναι πολύ λιγότερο πιθανά.
Στην περίπτωση της Τουρκίας περισσότερη προσοχή θα πρέπει να εστιαστεί στην περιθωριοποίηση του στρατού από το Erdogan ο οποίος ενίσχυε το Ισλάμ σε ένα κοσμικό κράτος.
Τι συμβαίνει με την οικονομική ανάπτυξη μετά από ένα πραξικόπημα;
Κατά ένα παράδοξο τρόπο τα πραξικοπήματα μπορεί να είναι χρήσιμα, καθώς το νέο σύστημα των πραξικοπηματιών αποφεύγει την ατελείωτη πολιτικολογία και εστιάζεται σε έξυπνες πολιτικές.
Η άποψη επιβεβαιώθηκε στην Αίγυπτο το 2013 και πάλι στην Ταϊλάνδη το 2014.
Αλλά αυτό είναι απίθανο, σύμφωνα με τον Erik Meyersson του Ινστιτούτου της Στοκχόλμης, που εξέτασε εκατοντάδες των αποτυχημένων και επιτυχημένων πραξικοπημάτων.
Τα αποτυχημένα πραξικοπήματα είχαν μικρή αισθητή επίπτωση στην ανάπτυξη μιας χώρας, μετά από βραχυπρόθεσμη μεταβλητότητα, επιστρέφει γρήγορα στην προηγούμενη της κατάσταση η οικονομία.
Στα επιτυχημένα πραξικοπήματα, ωστόσο, δεν έχουν πραγματικό αντίκτυπο, αλλά κάποια επίδραση σε ορισμένες δημοκρατικές χώρες.
Τα πραξικοπήματα μείωσαν την αύξηση των εσόδων ανά άτομο κατά 1,3% ετησίως σε βάθος μιας δεκαετία.
Ως αποτέλεσμα, τα εισοδήματα τελικά καταλήγουν να είναι 105 χαμηλότερα στις δημοκρατίες μετά το πραξικόπημα.
Σε χώρες με αυταρχικές κυβερνήσεις, τα πραξικοπήματα κάνουν μικρή διαφορά σε μακροπρόθεσμη βάση.
Τα πραξικοπήματα συνδέονται επίσης με μια σειρά άλλων οικονομικών παθογενειών, ιδιαίτερα στις δημοκρατίες.
Υπάρχει μια μείωση των κοινωνικών δαπανών, ίσως επειδή η ελίτ που ανέτρεψε τους προηγούμενους ηγέτες τώρα προσπαθούν να πλουτίσουν και οι φίλοι τους.
Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα τείνει επίσης να επιδεινωθεί, καθώς οι κυβερνήσεις αυξάνουν τα χρέη.
Η έλλειψη νομιμότητας καθιστά πιο δύσκολη την συλλογή των φόρων και η εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών καταρρέει.
Γιατί οι δημοκρατίες τα πηγαίνουν πολύ χειρότερα είναι απλό: πραξικοπήματα είναι πολύ περισσότερο από μια αλλαγή ηγεσιών. Σε αυταρχικές χώρες, χωρίς μηχανισμό για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, πραξικοπήματα αποτελούν μέρος της φυσικής τάξης των πραγμάτων.
Σε ορισμένες χώρες τα πραξικοπήματα αντιπροσωπεύουν μια θεμελιώδη ρήξη, αλλάζοντας την πορεία της ανάπτυξης.
Από αυτή τη σκοπιά, η αποτυχία του πραξικοπήματος της Τουρκίας αποτελεί καλό οιωνό για την οικονομία.
Όποια και αν είναι ψευδαίσθηση της σταθερότητας οι στρατηγοί θα είχαν αρνητική επίδραση στην τουρκική οικονομία.
Ωστόσο, η Τουρκία μπορεί να είναι μια περίπτωση όπου οι επιπτώσεις ενός αποτυχημένου πραξικοπήματος να είναι περίπου ίδιες με την περίπτωση ενός πετυχημένου πραξικοπήματος.
Στην Τουρκία όμως ο Erdogan νίκησε τους πραξικοπηματίες και επιβάλλει την δική του δικτατορία.
Τα πραξικοπήματα μπορούν να έχουν πολλές μορφές όπως διδάσκει η πρόσφατη τουρκική εμπειρία.....
![](http://cdn.static-economist.com/sites/default/files/imagecache/original-size/images/2016/07/articles/body/20160723_fnc126.png)
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών