![Γιατί κινδυνεύει με ύφεση η οικονομία της Γερμανίας; Η ΕΚΤ, ο Trump και οι προσδοκίες Macron](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/98c68fc7fdbdb7a40dc647859e0db1f3_XL.jpg)
Οι αναλυτές τονίζουν ότι μπροστά σε αυτήν την σκοτεινή προοπτική, έρχονται πολύ πιο επικίνδυνα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Τη βαθύτερη ύφεση από την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης βιώνει η γερμανική βιομηχανία και απειλεί να οδηγήσει και την ατμομηχανή της Ευρώπης, που δεν είναι άλλη από τη γερμανική οικονομία, σε ύφεση.
Οι αναλυτές τονίζουν ότι μπροστά σε αυτήν την σκοτεινή προοπτική, έρχονται πολύ πιο επικίνδυνα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Το ινστιτούτο Ifo στο Μόναχο, σε έκθεσή του, δήλωσε ότι ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος στον τομέα της μεταποίησης βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση για τον Ιούλιο.
Οι δε ζημίες εξαιτίας του εμπορικού πολέμου όλο και εντείνονται.
Η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε συρρίκνωση.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Γιατί οι κύριοι εξαγωγικοί προορισμοί της Γερμανίας είναι σήμερα οι ΗΠΑ και η Κίνα.
Αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 15% της συνολικής εξερχόμενης γερμανικής εμπορικής δραστηριότητας.
Περισσότερο από το 18% των εξαγωγικών αγαθών της Γερμανίας καταλήγουν στην Ασία.
Ως εκ τούτου, οι Γερμανοί δείχνουν με το δάχτυλο τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους τους.
Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα συνδυαστικών παραγόντων.
Ο προστατευτισμός, ο εμπορικός πόλεμος, η διαταραχή στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, οι απειλές Trump, διαμορφώνουν ένα ζοφερό μέλλον.
Ο Mario Draghi προειδοποιεί ότι το outlook της ευρωπαϊκής οικονομίας όλο και επιδεινώνεται.
Μένει να φανεί αν θα του απαντήσει ο Donald Trump, οξύνοντας ακόμη περισσότερο τις σχέσεις Ε.Ε.-ΗΠΑ.
Πέραν όλων αυτών, η Merkel έχει στοχοποιηθεί ακόμα και εντός Γερμανίας.
Η Alice Weidel, του AfD, μιλώντας στην Bundestag τόνισε πως «από οικονομική άποψη, η Ευρώπη των 27 έχει συρρικνωθεί στην Ευρώπη των 9 μελών». Κατηγόρησε την
καγκελάριο ότι αρνείται να δει την πραγματικότητα, καθώς και για αναιτιολόγητη σύμπραξη με την γαλλική λογική περί εμπορίου.
Μάλιστα, απουσία του Ηνωμένου Βασιλείου εν όψει Brexit, θα είναι δυσκολότερο για την Γερμανία να βρει συμμάχους εντός του Ευρωκοινοβουλίου, και, όπως πιστεύει η
Weidl, «θα είναι ευκολότερο στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου να έχουν πρόσβαση στα κοινοτικά κονδύλια».
Αυτό που διαφαίνεται είναι πως ο Emanuel Macron θέτει εαυτόν στη διάθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλασάρει τον εαυτό του ως διαδόχο της Merkel.
Ούτε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να συμπαθεί μία γαλλική κυριαρχία εντός της Ε.Ε., η οποία θα είναι περισσότερο εχθρική σε οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία με
τις ΗΠΑ.
Ως εκ τούτου, η απάντηση του ως σε αντίποινα στους νέους φόρους της Γαλλίας στις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες – θα είναι να συμβάλλει ελάχιστα ή τίποτα στο
γαλλικό δημόσιο ταμείο.
Μία μεγάλη απειλή για την ΕΕ προέρχεται τώρα από την λιγότερο αναμενόμενη κατεύθυνση - από τις ΗΠΑ.
Σε καμία περίπτωση οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θεωρούν το σχέδιό τους ως πρόκληση για την αμερικανική εξουσία και ποτέ δεν περίμεναν οι ΗΠΑ να αλλάξουν στάση.
Αυτό πηγαίνει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κρίσης: μια συμφωνία που έχει τις ρίζες της στην τραυματική εμπειρία της Γερμανίας από τον υπερπληθωρισμό.
Ο καθηγητής Paul Krugman του Ifo πιστεύει πως αυτό που τρομάζει περισσότερο την Γερμανία είναι η απώλεια του ελέγχου, η οποία κρυβόταν στους μηχανισμούς
σταθεροποίησης.
Ο Macron υποστήριξε ότι μια Γαλλίδα (η Lagarde) θα ήταν η ιδανική επιλογή για την ηγεσία της ΕΚΤ.
Ο θρίαμβός του αποτελεί προσωπικό επίτευγμα έναντι της Angela Merkel και στόχευε στην αποδυνάμωση της Γερμανίας.
Έτσι, ο Macron εισάγει την ιδέα της για μια στενότερη κεντρική ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, κάτι το οποίο ήδη προκαλεί δυσαρέσκεια, ακόμη και στα κράτη της
ανατολικής Ευρώπης.
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της κρίσης. Έχει ζητηθεί από όλες τις πλευρές να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό: όπως η χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων που καταστρέφουν τις δημόσιες υπηρεσίες.
Ακόμη, πιο τολμηρά, να μεταρρυθμίσουν το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό τους σύστημα.
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και κανένας στις Βρυξέλλες δεν πιστεύει πως όντως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.
Μόνο η εμφάνιση της επερχόμενης ύφεσης στην Ευρώπη και η συναφής κρίση δημόσιου χρέους μπορεί να αποδειχθούν επαρκείς λόγοι για να κλονιστούν οι Βρυξέλλες από την και να επικεντρωθούν στο πώς να διαχειριστεί την επόμενη κρίση.
Η σκυτάλη περνά στους πολιτικούς - αλλά είναι σε θέση να διαχειριστούν την κρίση;
www.bankingnews.gr
Οι αναλυτές τονίζουν ότι μπροστά σε αυτήν την σκοτεινή προοπτική, έρχονται πολύ πιο επικίνδυνα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Το ινστιτούτο Ifo στο Μόναχο, σε έκθεσή του, δήλωσε ότι ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος στον τομέα της μεταποίησης βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση για τον Ιούλιο.
Οι δε ζημίες εξαιτίας του εμπορικού πολέμου όλο και εντείνονται.
Η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε συρρίκνωση.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Γιατί οι κύριοι εξαγωγικοί προορισμοί της Γερμανίας είναι σήμερα οι ΗΠΑ και η Κίνα.
Αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 15% της συνολικής εξερχόμενης γερμανικής εμπορικής δραστηριότητας.
Περισσότερο από το 18% των εξαγωγικών αγαθών της Γερμανίας καταλήγουν στην Ασία.
Ως εκ τούτου, οι Γερμανοί δείχνουν με το δάχτυλο τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους τους.
Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα συνδυαστικών παραγόντων.
Ο προστατευτισμός, ο εμπορικός πόλεμος, η διαταραχή στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, οι απειλές Trump, διαμορφώνουν ένα ζοφερό μέλλον.
Ο Mario Draghi προειδοποιεί ότι το outlook της ευρωπαϊκής οικονομίας όλο και επιδεινώνεται.
Μένει να φανεί αν θα του απαντήσει ο Donald Trump, οξύνοντας ακόμη περισσότερο τις σχέσεις Ε.Ε.-ΗΠΑ.
Πέραν όλων αυτών, η Merkel έχει στοχοποιηθεί ακόμα και εντός Γερμανίας.
Η Alice Weidel, του AfD, μιλώντας στην Bundestag τόνισε πως «από οικονομική άποψη, η Ευρώπη των 27 έχει συρρικνωθεί στην Ευρώπη των 9 μελών». Κατηγόρησε την
καγκελάριο ότι αρνείται να δει την πραγματικότητα, καθώς και για αναιτιολόγητη σύμπραξη με την γαλλική λογική περί εμπορίου.
Μάλιστα, απουσία του Ηνωμένου Βασιλείου εν όψει Brexit, θα είναι δυσκολότερο για την Γερμανία να βρει συμμάχους εντός του Ευρωκοινοβουλίου, και, όπως πιστεύει η
Weidl, «θα είναι ευκολότερο στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου να έχουν πρόσβαση στα κοινοτικά κονδύλια».
Αυτό που διαφαίνεται είναι πως ο Emanuel Macron θέτει εαυτόν στη διάθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλασάρει τον εαυτό του ως διαδόχο της Merkel.
Ούτε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να συμπαθεί μία γαλλική κυριαρχία εντός της Ε.Ε., η οποία θα είναι περισσότερο εχθρική σε οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία με
τις ΗΠΑ.
Ως εκ τούτου, η απάντηση του ως σε αντίποινα στους νέους φόρους της Γαλλίας στις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες – θα είναι να συμβάλλει ελάχιστα ή τίποτα στο
γαλλικό δημόσιο ταμείο.
Μία μεγάλη απειλή για την ΕΕ προέρχεται τώρα από την λιγότερο αναμενόμενη κατεύθυνση - από τις ΗΠΑ.
Σε καμία περίπτωση οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θεωρούν το σχέδιό τους ως πρόκληση για την αμερικανική εξουσία και ποτέ δεν περίμεναν οι ΗΠΑ να αλλάξουν στάση.
Αυτό πηγαίνει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κρίσης: μια συμφωνία που έχει τις ρίζες της στην τραυματική εμπειρία της Γερμανίας από τον υπερπληθωρισμό.
Ο καθηγητής Paul Krugman του Ifo πιστεύει πως αυτό που τρομάζει περισσότερο την Γερμανία είναι η απώλεια του ελέγχου, η οποία κρυβόταν στους μηχανισμούς
σταθεροποίησης.
Ο Macron υποστήριξε ότι μια Γαλλίδα (η Lagarde) θα ήταν η ιδανική επιλογή για την ηγεσία της ΕΚΤ.
Ο θρίαμβός του αποτελεί προσωπικό επίτευγμα έναντι της Angela Merkel και στόχευε στην αποδυνάμωση της Γερμανίας.
Έτσι, ο Macron εισάγει την ιδέα της για μια στενότερη κεντρική ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, κάτι το οποίο ήδη προκαλεί δυσαρέσκεια, ακόμη και στα κράτη της
ανατολικής Ευρώπης.
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της κρίσης. Έχει ζητηθεί από όλες τις πλευρές να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό: όπως η χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων που καταστρέφουν τις δημόσιες υπηρεσίες.
Ακόμη, πιο τολμηρά, να μεταρρυθμίσουν το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό τους σύστημα.
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και κανένας στις Βρυξέλλες δεν πιστεύει πως όντως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.
Μόνο η εμφάνιση της επερχόμενης ύφεσης στην Ευρώπη και η συναφής κρίση δημόσιου χρέους μπορεί να αποδειχθούν επαρκείς λόγοι για να κλονιστούν οι Βρυξέλλες από την και να επικεντρωθούν στο πώς να διαχειριστεί την επόμενη κρίση.
Η σκυτάλη περνά στους πολιτικούς - αλλά είναι σε θέση να διαχειριστούν την κρίση;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών