![Γιατί το δίλημμα οικονομία ή υγεία είναι ψευδεπίγραφο](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6fac16df0611b1113828b42529f5dddf_XL.jpg)
Με τα lockdown και η οικονομία καταστρέφεται και η δημόσια υγεία δεν διασφαλίζεται
Mείωση του ΑΕΠ της ευρωζώνης κατά 8% κατά μέσο όρο το 2020 προβλέπει το βασικό σενάριο της ΕΚΤ και της Christine Lagarde, και αυτό, αν δεν επιδεινωθεί η κατάσταση ως τον Δεκέμβριο, όταν και θα επαναξιολογηθεί.
Η επικεφαλής της ΕΚΤ, Christine Lagarde, σε πρόσφατη συνέντευξή της στη Le Monde απηύθυνε έκκληση στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην αποσύρουν ακόμη τα μέτρα στήριξης για τις οικονομίες τους, υποστηρίζοντας επίσης ότι τα περιοριστικά μέτρα που υιοθετούν χώρες, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ιταλία, επιβαρύνουν την οικονομία και επιβραδύνουν την ανάκαμψη.
O λόγος είναι ότι αυξάνουν την αβεβαιότητα, η οποία εμποδίζει την ανάκαμψη, ενώ το χειρότερο όλων είναι οι απώλειες θέσεων εργασίας, που συνιστούν κίνδυνο για τον κοινωνικό ιστό, για τα έσοδα των νοικοκυριών, για τη ζήτηση και για την ανάπτυξη.
Η Lagarde υποστήριξε, πάντως, ότι «δεν έχουμε εξαντλήσει όλα τα εργαλεία μας για την αντιμετώπιση της κατάστασης» και υπεραμύνθηκε των δράσεων της ΕΚΤ ύψους άνω των 1,5 τρισ. ευρώ για την αντιμετώπιση της επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας.
Παράλληλα υπενθύμισε ότι «χάρη στη δράση μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου, εκτιμούμε ότι η ανάπτυξη θα είναι συνολικά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη και ο πληθωρισμός 0,8 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερος, ενώ διασώθηκαν 1 εκατ. θέσεις εργασίας στην ευρωζώνη».
Μετά από τις δηλώσεις Lagarde, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι το κατά πόσο είναι διαχειρίσιμες από τα κράτη οι επιπτώσεις λόγω κορωνοϊού (π.χ. από το προσωρινό κλείσιμο επιχειρήσεων, την επιδότηση εργαζομένων αυτών).
Για πόσο θα μπορούν να διατηρούν ζωντανή μία οικονομία που λόγω των lockdown κινδυνεύει να μπει στην «εντατική»;
Για να υπάρχει κρατική ενίσχυση, θα πρέπει τα κράτη να έχουν και έσοδα, τα οποία, όμως, θα ελαττώνονται όσο μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού μίας χώρας θα μένει χωρίς δουλειά, με συνέπεια να μειώνεται και η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Όλα αυτά εξηγούν γιατί οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποφύγουν πάση θυσία μία νέα καθολική καραντίνα και στη χειρότερη περίπτωση εφαρμόζουν τοπικά και πιο ήπια lockdown, αλλά υπάρχει και ένας ακόμα λόγος.
Ότι ένα lockdown είναι στην πραγματικότητα αναποτελεσματικό.
Δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα του κορωνοϊού, απλά το μεταθέτει για μετά.
Κάτι που αποδείχτηκε, άλλωστε, στην πράξη, καθώς ο ιός επανήλθε δριμύτερος σχεδόν παντού, μετά την άρση της καραντίνας.
Με τα lockdown, λοιπόν, και η οικονομία καταστρέφεται και η δημόσια υγεία δεν διασφαλίζεται.
Για αυτό είναι ψευδεπίγραφο το δίλημμα οικονομία ή υγεία.
Άλλωστε, χωρίς μία ισχυρή οικονομία γίνεται να θωρακιστεί το δημόσιο σύστημα υγείας μίας χώρας;
Ρητορικό είναι ασφαλώς το ερώτημα.
Αλλά αν έπρεπε να δώσουμε οπωσδήποτε μία απάντηση, θα αρκούσε να αναφέρουμε το παράδειγμα της Ελλάδας, όπου η δημόσια υγεία ήταν ένα από τα θύματα της οικονομικής κρίσης, λόγω των δραματικών περικοπών που έγιναν και σε αυτόν τον τομέα.
Τ. Δημούδη
www.bankingnews.gr
Η επικεφαλής της ΕΚΤ, Christine Lagarde, σε πρόσφατη συνέντευξή της στη Le Monde απηύθυνε έκκληση στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην αποσύρουν ακόμη τα μέτρα στήριξης για τις οικονομίες τους, υποστηρίζοντας επίσης ότι τα περιοριστικά μέτρα που υιοθετούν χώρες, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ιταλία, επιβαρύνουν την οικονομία και επιβραδύνουν την ανάκαμψη.
O λόγος είναι ότι αυξάνουν την αβεβαιότητα, η οποία εμποδίζει την ανάκαμψη, ενώ το χειρότερο όλων είναι οι απώλειες θέσεων εργασίας, που συνιστούν κίνδυνο για τον κοινωνικό ιστό, για τα έσοδα των νοικοκυριών, για τη ζήτηση και για την ανάπτυξη.
Η Lagarde υποστήριξε, πάντως, ότι «δεν έχουμε εξαντλήσει όλα τα εργαλεία μας για την αντιμετώπιση της κατάστασης» και υπεραμύνθηκε των δράσεων της ΕΚΤ ύψους άνω των 1,5 τρισ. ευρώ για την αντιμετώπιση της επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας.
Παράλληλα υπενθύμισε ότι «χάρη στη δράση μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου, εκτιμούμε ότι η ανάπτυξη θα είναι συνολικά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη και ο πληθωρισμός 0,8 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερος, ενώ διασώθηκαν 1 εκατ. θέσεις εργασίας στην ευρωζώνη».
Μετά από τις δηλώσεις Lagarde, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι το κατά πόσο είναι διαχειρίσιμες από τα κράτη οι επιπτώσεις λόγω κορωνοϊού (π.χ. από το προσωρινό κλείσιμο επιχειρήσεων, την επιδότηση εργαζομένων αυτών).
Για πόσο θα μπορούν να διατηρούν ζωντανή μία οικονομία που λόγω των lockdown κινδυνεύει να μπει στην «εντατική»;
Για να υπάρχει κρατική ενίσχυση, θα πρέπει τα κράτη να έχουν και έσοδα, τα οποία, όμως, θα ελαττώνονται όσο μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού μίας χώρας θα μένει χωρίς δουλειά, με συνέπεια να μειώνεται και η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Όλα αυτά εξηγούν γιατί οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποφύγουν πάση θυσία μία νέα καθολική καραντίνα και στη χειρότερη περίπτωση εφαρμόζουν τοπικά και πιο ήπια lockdown, αλλά υπάρχει και ένας ακόμα λόγος.
Ότι ένα lockdown είναι στην πραγματικότητα αναποτελεσματικό.
Δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα του κορωνοϊού, απλά το μεταθέτει για μετά.
Κάτι που αποδείχτηκε, άλλωστε, στην πράξη, καθώς ο ιός επανήλθε δριμύτερος σχεδόν παντού, μετά την άρση της καραντίνας.
Με τα lockdown, λοιπόν, και η οικονομία καταστρέφεται και η δημόσια υγεία δεν διασφαλίζεται.
Για αυτό είναι ψευδεπίγραφο το δίλημμα οικονομία ή υγεία.
Άλλωστε, χωρίς μία ισχυρή οικονομία γίνεται να θωρακιστεί το δημόσιο σύστημα υγείας μίας χώρας;
Ρητορικό είναι ασφαλώς το ερώτημα.
Αλλά αν έπρεπε να δώσουμε οπωσδήποτε μία απάντηση, θα αρκούσε να αναφέρουμε το παράδειγμα της Ελλάδας, όπου η δημόσια υγεία ήταν ένα από τα θύματα της οικονομικής κρίσης, λόγω των δραματικών περικοπών που έγιναν και σε αυτόν τον τομέα.
Τ. Δημούδη
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών