![BBC: Πόσο σοβαρή είναι η μη πληρωμή χρέους στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την Ελλάδα;](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/11962a816bd606cb09c238aae4dc92f6_XL.jpg?NotFound345182_198884)
Δεν είναι εύκολο να προεξοφλήσει κάποιος την κατάληξη των διαπραγματεύσεων, σημειώνει ο βρετανός οικονομικός συντάκτης R. Peston
Αν κάποιος ρωτούσε πριν από μερικούς μήνες, ποιο γεγονός θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφικά κύματα σοκ στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ένα από αυτά θα ήταν μια μη πληρωμή δόσης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την Ελλάδα, σημειώνει ο οικονομικός συντάκτης του BBC, Robert Peston.
Να, όμως, σήμερα Παρασκευή πρωί, που η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι δεν θα καταβάλει τη δόση που είχε προγραμματιστεί για σήμερα και ο κόσμος αισθάνεται περίπου όπως και χθες.
Οι μετοχές υποχώρησαν λίγο στην Ασία και θα προκαλούσε έκπληξη αν και οι αγορές στην Ευρώπη δεν άνοιγαν χαμηλότερα.
Έτσι, διερωτάται ο R. Peston, «γιατί η άρνηση της Ελλάδας να δώσει τα 300 εκατ. ευρώ είναι φαινομενικά ένα μη γεγονός;».
Όπως σημειώνει, το πρώτο που θα μπορούσε να πει κανείς είναι ότι δεν είναι κάτι μη γενόμενο.
Ο συμβολισμός του αιτήματος της Ελλάδας να αναβάλλει την πληρωμή, το πρώτο αίτημα από τη δεκαετία του 1980 και πιθανόν το πρώτο από μια αναπτυγμένη οικονομία, είναι απίστευτα ισχυρό.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελεί μια μαζική ταπείνωση τόσο της ελληνικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των πιστωτών της, των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ίδιου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπό την έννοια ότι εργάζονταν νυχθημερόν για να αποφύγουν το αδιέξοδο και απέτυχαν.
Ωστόσο, δεν αποτελεί το τέλος της φήμης της Ελλάδας ως καλού οφειλέτη, ούτε των προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης και των πιστωτών της για την εξεύρεση μιας βραχυχρόνιας λύσης που αναβλήθηκε.
Λέγοντας αυτό, όμως, κανείς δεν θα πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι ο κίνδυνος η Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών δεν είναι πλέον υψηλός και ότι η πιθανότητα εξόδου της από τη ζώνη του ευρώ είναι πολύ υψηλότερη έναντι άλλοτε.
Έτσι, ο επιπλέον χρόνος διαπραγμάτευσης που αγόρασαν, θα οδηγήσει τελικά σε μια επίσημη συμφωνία που θα ολοκληρώνει την παρούσα φάση του τρέχοντος προγράμματος και θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της τελευταίας δόσης των 7,2 δισ. ευρώ.
Ίσως, όμως και όχι, σημειώνει.
Το να επιχειρήσει κανείς μια πρόβλεψη για το πώς θα μπορούσαν να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις δεν είναι εύκολο.
Ωστόσο, μπορούν να ειπωθούν τρία πράγματα.
Πρώτον, ακόμη και αν επιτευχθεί μια συμφωνία, ίσως να μην είναι η καλύτερη, διότι ο Τσίπρας ίσως αναγκαστεί να τη θέσει στην κρίση του ελληνικού λαού, είτε με τη διενέργεια ενός δημοψηφίσματος είτε πρόωρων εκλογών, δεδομένου ότι θα απέχει παρασάγγας από τα όσα υποσχόταν κατά την προεκλογική περίοδο.
Δεύτερον, αν δεν υπάρξει μια συμφωνία, αυτό τότε σημαίνει ότι είναι αναπόφευκτη η επιβολή ελέγχου κεφαλαίων στην Ελλάδα, ώστε να αποτραπεί η απομάκρυνση κάθε ευρώ εκτός της χώρας από τους πανικοβλημένους επενδυτές.
Το λιγότερο είναι ότι αυτό θα βύθιζε ακόμη περισσότερο τη χώρα στην ύφεση.
Τρίτον, αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα θα φύγει οπωσδήποτε και από τη ζώνη του ευρώ.
Θα μπορούσε να υπάρξει κάποιου είδους αναδιάρθρωση του χρέους και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Όπως σημειώνει ο R. Peston, η προοπτική μιας στάσης πληρωμών και ενός Grexit είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, δηλαδή ο υπερβολικά τρελός δανεισμός της Ελλάδας.
Μεταφραστική επιμέλεια: Ελ. Κάτσουρα
www.bankingnews.gr
Να, όμως, σήμερα Παρασκευή πρωί, που η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι δεν θα καταβάλει τη δόση που είχε προγραμματιστεί για σήμερα και ο κόσμος αισθάνεται περίπου όπως και χθες.
Οι μετοχές υποχώρησαν λίγο στην Ασία και θα προκαλούσε έκπληξη αν και οι αγορές στην Ευρώπη δεν άνοιγαν χαμηλότερα.
Έτσι, διερωτάται ο R. Peston, «γιατί η άρνηση της Ελλάδας να δώσει τα 300 εκατ. ευρώ είναι φαινομενικά ένα μη γεγονός;».
Όπως σημειώνει, το πρώτο που θα μπορούσε να πει κανείς είναι ότι δεν είναι κάτι μη γενόμενο.
Ο συμβολισμός του αιτήματος της Ελλάδας να αναβάλλει την πληρωμή, το πρώτο αίτημα από τη δεκαετία του 1980 και πιθανόν το πρώτο από μια αναπτυγμένη οικονομία, είναι απίστευτα ισχυρό.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελεί μια μαζική ταπείνωση τόσο της ελληνικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των πιστωτών της, των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ίδιου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπό την έννοια ότι εργάζονταν νυχθημερόν για να αποφύγουν το αδιέξοδο και απέτυχαν.
Ωστόσο, δεν αποτελεί το τέλος της φήμης της Ελλάδας ως καλού οφειλέτη, ούτε των προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης και των πιστωτών της για την εξεύρεση μιας βραχυχρόνιας λύσης που αναβλήθηκε.
Λέγοντας αυτό, όμως, κανείς δεν θα πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι ο κίνδυνος η Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών δεν είναι πλέον υψηλός και ότι η πιθανότητα εξόδου της από τη ζώνη του ευρώ είναι πολύ υψηλότερη έναντι άλλοτε.
Έτσι, ο επιπλέον χρόνος διαπραγμάτευσης που αγόρασαν, θα οδηγήσει τελικά σε μια επίσημη συμφωνία που θα ολοκληρώνει την παρούσα φάση του τρέχοντος προγράμματος και θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της τελευταίας δόσης των 7,2 δισ. ευρώ.
Ίσως, όμως και όχι, σημειώνει.
Το να επιχειρήσει κανείς μια πρόβλεψη για το πώς θα μπορούσαν να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις δεν είναι εύκολο.
Ωστόσο, μπορούν να ειπωθούν τρία πράγματα.
Πρώτον, ακόμη και αν επιτευχθεί μια συμφωνία, ίσως να μην είναι η καλύτερη, διότι ο Τσίπρας ίσως αναγκαστεί να τη θέσει στην κρίση του ελληνικού λαού, είτε με τη διενέργεια ενός δημοψηφίσματος είτε πρόωρων εκλογών, δεδομένου ότι θα απέχει παρασάγγας από τα όσα υποσχόταν κατά την προεκλογική περίοδο.
Δεύτερον, αν δεν υπάρξει μια συμφωνία, αυτό τότε σημαίνει ότι είναι αναπόφευκτη η επιβολή ελέγχου κεφαλαίων στην Ελλάδα, ώστε να αποτραπεί η απομάκρυνση κάθε ευρώ εκτός της χώρας από τους πανικοβλημένους επενδυτές.
Το λιγότερο είναι ότι αυτό θα βύθιζε ακόμη περισσότερο τη χώρα στην ύφεση.
Τρίτον, αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα θα φύγει οπωσδήποτε και από τη ζώνη του ευρώ.
Θα μπορούσε να υπάρξει κάποιου είδους αναδιάρθρωση του χρέους και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Όπως σημειώνει ο R. Peston, η προοπτική μιας στάσης πληρωμών και ενός Grexit είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, δηλαδή ο υπερβολικά τρελός δανεισμός της Ελλάδας.
Μεταφραστική επιμέλεια: Ελ. Κάτσουρα
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών