![Center for Security Studies: Ελλάδα, παίζοντας με τα σπίρτα σε αποθήκη πυρομαχικών – Τα σενάρια](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7d4b84a1d85b2e60ac4a7927fd8a3dce_XL.jpg?NotFound447198_300900)
Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις πλήττουν την οικονομία...
«Παίζοντας με τα σπίρτα σε αποθήκη πυρομαχικών» ή «παίζοντας με τη φωτιά» είναι μία από τις φράσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές για τη διαπραγμάτευση μεταξύ Ελλάδας και δανειστών, για αμφότερες πλευρές…
Την ίδια λοιπόν φράση «δανείζεται» και το ελβετικό Center for Security Studies, το οποίο επικαλείται την έκθεση του το Centre for International Governance Innovation (CIGI) που συνέταξε η Μιράντα Ξαφά αναλύει την αντιπαράθεση δανειστών με την ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης, του τρίτου μνημονίου.
Όπως σημειώνεται στην εν λόγω έκθεση, η τρέχουσα αντιπαράθεση με τους πιστωτές κατά τη δεύτερη αναθεώρηση της τρίτης διάσωσης μοιάζει όλο και περισσότερο με την περίοδο των καταστροφικών διαπραγματεύσεων του 2015 που έφερε την Ελλάδα στο χείλος του Grexit.
Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις πλήττουν την οικονομία.
Ανάλογα με το πότε θα επιτευχθεί συμφωνία - ή προκηρύσσονται εκλογές - τρία πιθανά σενάρια θα μπορούσαν να ξεδιπλωθούν, κανένα από τα οποία δεν περιλάμβανε το Grexit….
Όλα αυτά μέχρι το 2015.
Μετά τον Ιούλιο του 2015 με το δημοψήφισμα, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αποδέχθηκε ένα πρόγραμμα που απορρίφθηκε από τους ψηφοφόρους, διότι περιελάμβανε την ελάφρυνση του χρέους και απέκλειε το «σκληρό» Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την τρόικα.
Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις με τους επίσημους πιστωτές ώστε να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση της τρίτης διάσωσης στην Ελλάδα όλο και περισσότερο μοιάζει με την καταστροφική αντιπαράθεση μεταξύ πιστωτών κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, που οδήγησε την Ελλάδα στο χείλος της Grexit.
Υιοθετώντας στρατηγικές θεωρίας παιγνίων η κυβέρνηση Τσίπρα κατέληξε σε πολιτική αυτοκτονία που έφερε το τρίτο πακέτο διάσωσης που έφερε σκληρή λιτότητα, ελέγχους κεφαλαίων και νέα ύφεση.
Με βάση έρευνα του Harvard η Ελλάδα αξιολογήθηκε με χείριστο βαθμό στην κλίμακα διαπραγματεύσεων ως η χειρότερη διαπραγματευτική τακτική του 2015.
Ο Τσίπρας δεν έχει ακόμη εσωτερικεύσει αυτό το μάθημα έχοντας περάσει 14 μήνες και ακόμη να οριστικοποιήσει το πρόγραμμα.
Στην πρώτη αξιολόγηση, εμφανίστηκε αποφασισμένος να κλείσει την δεύτερη αξιολόγηση από το Eurogroup στις 5 Δεκεμβρίου του 2016, ελπίζοντας να λάβει μια σταθερή δέσμευση για την ελάφρυνση του χρέους που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να συμπεριληφθεί στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE).
Αλλά το Eurogroup έκρινε ότι η Ελλάδα δεν είχε πραγματοποιήσει επαρκή πρόοδο όσον αφορά το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα για να αξίζει ελάφρυνση του χρέους και κάλεσε την Ελλάδα να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με φορολογικά μέτρα ίσα με το 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος μετά το 2018.
Μέρες αργότερα, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας συνέχισε την συγκρουσιακή ρητορική και έδωσε ένα μικρό κοινωνικό πακέτο στους συνταξιούχους χωρίς διαβούλευση με τους πιστωτές.
Με το επίπεδο εμπιστοσύνης σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, οι πιστωτές έδωσαν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους για τα δάνεια που παρέχονται από το
Ευρωπαϊκό Μηχανισμός Σταθερότητας ESM, που συμφωνήθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου στην συνεδρίαση του Eurogroup.
Με την 20 Φεβρουαρίου του 2017 του Eurogroup, ορισμένα μέτρα τέθηκαν σε εφαρμογή για να επιμηκύνουν το προφίλ ωρίμανσης του χρέους στην Ελλάδα και να μειώσουν τον επιτοκιακό κίνδυνο.
Η τρόικα επέστρεψε στην Αθήνα στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2017 σε μια προσπάθεια να υπάρξει πρόοδος προς την ολοκλήρωση της δεύτερης αναθεώρησης πριν από 7,4 δισ ευρώ χρέους λήξουν στα μέσα Ιουλίου.
Και ενώ το ΔΝΤ είναι ευέλικτο όσον αφορά τους στόχους των βραχυπρόθεσμων στόχων του προϋπολογισμού, συνεχίζει να ζητάει αξιόπιστα μέτρα για την επίτευξη αυτών των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων σε συντάξεις και διεύρυνση της φορολογικής βάσης.
Το 55% των ελλήνων δεν πληρώνει φόρους.
Οι μειώσεις θα τεθούν σε ισχύ το 2019, ή αργότερα, για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το 3,5% του ΑΕΠ.
Οι δανειστές συνεχίζουν να εμφανίζονται διαλλακτικοί.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επίσης να εφαρμόσει μέτρα ανοίγματος της αγοράς εργασίας και ενέργειας και να σημειώσει πρόοδο στην μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPLs) που ανέρχονται τώρα σε 45% των δανείων των τραπεζών.
Περαιτέρω διαπραγματεύσεις κατά τις προσεχείς εβδομάδες θα επικεντρωθούν στο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016, το οποίο η ελληνική κυβέρνηση υπερέβη καθώς εμφάνισε 2% του ΑΕΠ έναντι στόχου 0,5%.
Το ΔΝΤ έχει ζητήσει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα 2% του ΑΕΠ, πέρα και πάνω από ό, τι είχε συμπεριληφθεί στο αρχικό πρόγραμμα του ESM, για να εξασφαλιστεί ότι o μεσοπρόθεσμος στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5 % του ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί και να διατηρηθεί.
Το Ταμείο συμφώνησε να αναθεωρήσει την εκτίμηση του για το δημοσιονομικό έλλειμμα, εάν οι προβλέψεις του αποδειχθούν υπερβολικά απαισιόδοξες.
Αφού επιτευχθεί συμφωνία το ΔΝΤ θα αποφασίσει αν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα με χρηματοδότηση, εφόσον οι ευρωπαίοι πιστωτές συμφωνήσουν να παρέχουν
ουσιαστική περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους.
Επίσης, απαραίτητη προϋπόθεση για τα ελληνικά ομόλογα να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα QE της ΕΚΤ, ώστε να διευκολύνει την επιστροφή της Ελλάδα στις κεφαλαιαγορές.
Όλες οι πλευρές θέλουν να κλειδώσουν μια συμφωνία, έτσι ώστε οι πιστωτές να καταβάλουν την επόμενη δόση από το πακέτο διάσωσης των 86 δισ
Πώς έφτασε η Ελλάδα σε ένα τόσο σκληρό πακέτο μεταρρυθμίσεων;
Ο πρωθυπουργός Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι οι απαιτήσεις του ΔΝΤ ήταν «παράλογες» και αρνήθηκε να λάβει μέτρα που θα τεθούν σε εφαρμογή μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018.
Επίσης Γερμανία και Ολλανδία απέκλεισαν περαιτέρω εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του τρέχοντος προγράμματος, εκτός εάν το Ταμείο συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα.
Μετά ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Wolfgang Schaeuble υπαινιχθεί το Grexit εάν δεν προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις.
Αλλά αν κάποιος παίζει με τη φωτιά, είναι ο Τσίπρας.
Μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησή του στις αρχές Νοεμβρίου 2016 υποστήριξε ότι η Ελλάδα είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του προγράμματος.
Ωστόσο, μια επιστολή από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου στο Eurogroup αποκάλυψε τον Ιανουάριο του 2017
ότι η κυβέρνησή του είχε υλοποιήσει μόνο το ένα τρίτο των προτέρων ενέργειες για τη δεύτερη αξιολόγηση.
Ο Τσίπρας είναι διχασμένος ανάμεσα στην υποδοχή των μέτρων που προτείνουν οι πιστωτές ώστε να αποφευχθεί η χρεοκοπία και στο πως θα εξευμενίσει την εκλογική βάση μέσω μιας φλογερής αντι-λιτότητας ρητορικής.
Το αποτέλεσμα αυτής της σχιζοφρενικής ημερήσιας διάταξης πολιτικής τακτικής είναι μια σταθερή αίσθηση του χάους στις διαπραγματεύσεις.
Την μία ημέρα υπάρχει πρόοδος και την άλλη μετατρέπεται σε αντιπαράθεση.
Ακόμα κι αν είναι χαμηλότεροι δημοσιονομικοί στόχοι πέραν από το 2018 συμφωνηθούν μεταξύ Ελλάδα και Ευρωπαίων πιστωτών το ΔΝΤ επιμένει ότι οι περικοπές είναι αναγκαίες για να συμβάλουν στη μείωση της υψηλής φορολογίας.
Έχοντας απομακρυνθεί σε μεγάλο βαθμό από τον κόσμο της λογικής, ο Τσίπρας έχει πλέον ανακηρύξει το τέλος της λιτότητας με το επιχείρημα ότι τα νέα μέτρα θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερα, στο βαθμό που κάθε μέτρο θα πρέπει να συνοδεύεται από κάθε αντίμετρο.
Η παρατεταμένη αβεβαιότητα υπονομεύει την ανάκαμψη και αυξάνει τον κίνδυνο για ένα τέταρτο μνημόνιο διάσωσης
και νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα καταστεί αναγκαία.
Το πραγματικό ΑΕΠ δεν έχει ακόμη επιστρέψει στα επίπεδα του 2014 και οι πρόδρομοι δείκτες υποδεικνύουν περαιτέρω εξασθένηση.
Υπό αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν τρεία πιθανά σενάρια, για την Ελλάδα
Το καλό σενάριο
Να επιτευχθεί συμφωνία μέχρι τα τέλη Μαρτίου και η αξιολόγηση να κλειδώσει στις 7 Απριλίου στην συνεδρίαση του Eurogroup στη Μάλτα ή με τηλεδιάσκεψη πριν από το επόμενο Eurogroup στις 22 Μαΐου (μετά τον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών στις 7 Μαίου).
Το ΔΝΤ συμφωνεί να συμμετάσχει και η ΕΚΤ συμφωνεί να συμπεριλάβει την Ελλάδα το QE.
Το μέτριο σενάριο
Η αξιολόγηση δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι τέλη Μαΐου ή τα μέσα Ιουνίου (υπάρχει Eurogroup στις 15 Ιουνίου), με τη συμμετοχή του ΔΝΤ και της ΕΚΤ για την ένταξη στο QE.
Η καθυστέρηση θα αναθεωρήσει επί τα χείρω τις εκτιμήσεις για ΑΕΠ 2,7% για το 2017 και μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα για την επίτευξη 1,75% του πρωτογενούς δημοσιονομικού στόχου για το 2017.
Η διατήρηση της αβεβαιότητα θα διαβρώσει τις καταθέσεις των τραπεζών και την κεφαλαιακή βάση τους.
Το δυσμενές σενάριο
Η αξιολόγηση δεν θα κλείσει πριν τα μέσα Ιουλίου.
Σε αυτό το σενάριο, ο Τσίπρας μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορα μέσα ειδικά τα φιλοκυβερνητικά μέσα ώστε να προκηρύξει γενικές εκλογές στις αρχές Ιουλίου του 2017.
Για να αποφευχθεί η Grexit, οι Ευρωπαίοι πιστωτές παρέχουν ένα δάνειο γέφυρα για να καλύψει τις πληρωμές του Ιούλιου (όπως έκαναν τον Ιούλιο του 2015) και θα διαπραγματευτούν μια τέταρτη συμφωνία διάσωσης μετά το Σεπτέμβριοτου 2017 μετά τις εκλογές στη Γερμανία.
Το νέο πακέτο διάσωσης θα χρησιμοποιήσει τα μη χρησιμοποιηθέντα κεφάλαια από τα 86 δισεκ. που σήμερα φθάνουν τα 54,3 δισεκ. ευρώ.
Περαιτέρω χρηματοδότηση είναι εξαιρετικά απίθανη.
www.bankingnews.gr
Την ίδια λοιπόν φράση «δανείζεται» και το ελβετικό Center for Security Studies, το οποίο επικαλείται την έκθεση του το Centre for International Governance Innovation (CIGI) που συνέταξε η Μιράντα Ξαφά αναλύει την αντιπαράθεση δανειστών με την ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης, του τρίτου μνημονίου.
Όπως σημειώνεται στην εν λόγω έκθεση, η τρέχουσα αντιπαράθεση με τους πιστωτές κατά τη δεύτερη αναθεώρηση της τρίτης διάσωσης μοιάζει όλο και περισσότερο με την περίοδο των καταστροφικών διαπραγματεύσεων του 2015 που έφερε την Ελλάδα στο χείλος του Grexit.
Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις πλήττουν την οικονομία.
Ανάλογα με το πότε θα επιτευχθεί συμφωνία - ή προκηρύσσονται εκλογές - τρία πιθανά σενάρια θα μπορούσαν να ξεδιπλωθούν, κανένα από τα οποία δεν περιλάμβανε το Grexit….
Όλα αυτά μέχρι το 2015.
Μετά τον Ιούλιο του 2015 με το δημοψήφισμα, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αποδέχθηκε ένα πρόγραμμα που απορρίφθηκε από τους ψηφοφόρους, διότι περιελάμβανε την ελάφρυνση του χρέους και απέκλειε το «σκληρό» Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την τρόικα.
Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις με τους επίσημους πιστωτές ώστε να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση της τρίτης διάσωσης στην Ελλάδα όλο και περισσότερο μοιάζει με την καταστροφική αντιπαράθεση μεταξύ πιστωτών κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, που οδήγησε την Ελλάδα στο χείλος της Grexit.
Υιοθετώντας στρατηγικές θεωρίας παιγνίων η κυβέρνηση Τσίπρα κατέληξε σε πολιτική αυτοκτονία που έφερε το τρίτο πακέτο διάσωσης που έφερε σκληρή λιτότητα, ελέγχους κεφαλαίων και νέα ύφεση.
Με βάση έρευνα του Harvard η Ελλάδα αξιολογήθηκε με χείριστο βαθμό στην κλίμακα διαπραγματεύσεων ως η χειρότερη διαπραγματευτική τακτική του 2015.
Ο Τσίπρας δεν έχει ακόμη εσωτερικεύσει αυτό το μάθημα έχοντας περάσει 14 μήνες και ακόμη να οριστικοποιήσει το πρόγραμμα.
Στην πρώτη αξιολόγηση, εμφανίστηκε αποφασισμένος να κλείσει την δεύτερη αξιολόγηση από το Eurogroup στις 5 Δεκεμβρίου του 2016, ελπίζοντας να λάβει μια σταθερή δέσμευση για την ελάφρυνση του χρέους που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να συμπεριληφθεί στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE).
Αλλά το Eurogroup έκρινε ότι η Ελλάδα δεν είχε πραγματοποιήσει επαρκή πρόοδο όσον αφορά το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα για να αξίζει ελάφρυνση του χρέους και κάλεσε την Ελλάδα να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με φορολογικά μέτρα ίσα με το 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος μετά το 2018.
Μέρες αργότερα, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας συνέχισε την συγκρουσιακή ρητορική και έδωσε ένα μικρό κοινωνικό πακέτο στους συνταξιούχους χωρίς διαβούλευση με τους πιστωτές.
Με το επίπεδο εμπιστοσύνης σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, οι πιστωτές έδωσαν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους για τα δάνεια που παρέχονται από το
Ευρωπαϊκό Μηχανισμός Σταθερότητας ESM, που συμφωνήθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου στην συνεδρίαση του Eurogroup.
Με την 20 Φεβρουαρίου του 2017 του Eurogroup, ορισμένα μέτρα τέθηκαν σε εφαρμογή για να επιμηκύνουν το προφίλ ωρίμανσης του χρέους στην Ελλάδα και να μειώσουν τον επιτοκιακό κίνδυνο.
Η τρόικα επέστρεψε στην Αθήνα στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2017 σε μια προσπάθεια να υπάρξει πρόοδος προς την ολοκλήρωση της δεύτερης αναθεώρησης πριν από 7,4 δισ ευρώ χρέους λήξουν στα μέσα Ιουλίου.
Και ενώ το ΔΝΤ είναι ευέλικτο όσον αφορά τους στόχους των βραχυπρόθεσμων στόχων του προϋπολογισμού, συνεχίζει να ζητάει αξιόπιστα μέτρα για την επίτευξη αυτών των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων σε συντάξεις και διεύρυνση της φορολογικής βάσης.
Το 55% των ελλήνων δεν πληρώνει φόρους.
Οι μειώσεις θα τεθούν σε ισχύ το 2019, ή αργότερα, για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το 3,5% του ΑΕΠ.
Οι δανειστές συνεχίζουν να εμφανίζονται διαλλακτικοί.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επίσης να εφαρμόσει μέτρα ανοίγματος της αγοράς εργασίας και ενέργειας και να σημειώσει πρόοδο στην μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPLs) που ανέρχονται τώρα σε 45% των δανείων των τραπεζών.
Περαιτέρω διαπραγματεύσεις κατά τις προσεχείς εβδομάδες θα επικεντρωθούν στο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016, το οποίο η ελληνική κυβέρνηση υπερέβη καθώς εμφάνισε 2% του ΑΕΠ έναντι στόχου 0,5%.
Το ΔΝΤ έχει ζητήσει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα 2% του ΑΕΠ, πέρα και πάνω από ό, τι είχε συμπεριληφθεί στο αρχικό πρόγραμμα του ESM, για να εξασφαλιστεί ότι o μεσοπρόθεσμος στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5 % του ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί και να διατηρηθεί.
Το Ταμείο συμφώνησε να αναθεωρήσει την εκτίμηση του για το δημοσιονομικό έλλειμμα, εάν οι προβλέψεις του αποδειχθούν υπερβολικά απαισιόδοξες.
Αφού επιτευχθεί συμφωνία το ΔΝΤ θα αποφασίσει αν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα με χρηματοδότηση, εφόσον οι ευρωπαίοι πιστωτές συμφωνήσουν να παρέχουν
ουσιαστική περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους.
Επίσης, απαραίτητη προϋπόθεση για τα ελληνικά ομόλογα να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα QE της ΕΚΤ, ώστε να διευκολύνει την επιστροφή της Ελλάδα στις κεφαλαιαγορές.
Όλες οι πλευρές θέλουν να κλειδώσουν μια συμφωνία, έτσι ώστε οι πιστωτές να καταβάλουν την επόμενη δόση από το πακέτο διάσωσης των 86 δισ
Πώς έφτασε η Ελλάδα σε ένα τόσο σκληρό πακέτο μεταρρυθμίσεων;
Ο πρωθυπουργός Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι οι απαιτήσεις του ΔΝΤ ήταν «παράλογες» και αρνήθηκε να λάβει μέτρα που θα τεθούν σε εφαρμογή μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018.
Επίσης Γερμανία και Ολλανδία απέκλεισαν περαιτέρω εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του τρέχοντος προγράμματος, εκτός εάν το Ταμείο συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα.
Μετά ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Wolfgang Schaeuble υπαινιχθεί το Grexit εάν δεν προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις.
Αλλά αν κάποιος παίζει με τη φωτιά, είναι ο Τσίπρας.
Μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησή του στις αρχές Νοεμβρίου 2016 υποστήριξε ότι η Ελλάδα είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του προγράμματος.
Ωστόσο, μια επιστολή από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου στο Eurogroup αποκάλυψε τον Ιανουάριο του 2017
ότι η κυβέρνησή του είχε υλοποιήσει μόνο το ένα τρίτο των προτέρων ενέργειες για τη δεύτερη αξιολόγηση.
Ο Τσίπρας είναι διχασμένος ανάμεσα στην υποδοχή των μέτρων που προτείνουν οι πιστωτές ώστε να αποφευχθεί η χρεοκοπία και στο πως θα εξευμενίσει την εκλογική βάση μέσω μιας φλογερής αντι-λιτότητας ρητορικής.
Το αποτέλεσμα αυτής της σχιζοφρενικής ημερήσιας διάταξης πολιτικής τακτικής είναι μια σταθερή αίσθηση του χάους στις διαπραγματεύσεις.
Την μία ημέρα υπάρχει πρόοδος και την άλλη μετατρέπεται σε αντιπαράθεση.
Ακόμα κι αν είναι χαμηλότεροι δημοσιονομικοί στόχοι πέραν από το 2018 συμφωνηθούν μεταξύ Ελλάδα και Ευρωπαίων πιστωτών το ΔΝΤ επιμένει ότι οι περικοπές είναι αναγκαίες για να συμβάλουν στη μείωση της υψηλής φορολογίας.
Έχοντας απομακρυνθεί σε μεγάλο βαθμό από τον κόσμο της λογικής, ο Τσίπρας έχει πλέον ανακηρύξει το τέλος της λιτότητας με το επιχείρημα ότι τα νέα μέτρα θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερα, στο βαθμό που κάθε μέτρο θα πρέπει να συνοδεύεται από κάθε αντίμετρο.
Η παρατεταμένη αβεβαιότητα υπονομεύει την ανάκαμψη και αυξάνει τον κίνδυνο για ένα τέταρτο μνημόνιο διάσωσης
και νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα καταστεί αναγκαία.
Το πραγματικό ΑΕΠ δεν έχει ακόμη επιστρέψει στα επίπεδα του 2014 και οι πρόδρομοι δείκτες υποδεικνύουν περαιτέρω εξασθένηση.
Υπό αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν τρεία πιθανά σενάρια, για την Ελλάδα
Το καλό σενάριο
Να επιτευχθεί συμφωνία μέχρι τα τέλη Μαρτίου και η αξιολόγηση να κλειδώσει στις 7 Απριλίου στην συνεδρίαση του Eurogroup στη Μάλτα ή με τηλεδιάσκεψη πριν από το επόμενο Eurogroup στις 22 Μαΐου (μετά τον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών στις 7 Μαίου).
Το ΔΝΤ συμφωνεί να συμμετάσχει και η ΕΚΤ συμφωνεί να συμπεριλάβει την Ελλάδα το QE.
Το μέτριο σενάριο
Η αξιολόγηση δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι τέλη Μαΐου ή τα μέσα Ιουνίου (υπάρχει Eurogroup στις 15 Ιουνίου), με τη συμμετοχή του ΔΝΤ και της ΕΚΤ για την ένταξη στο QE.
Η καθυστέρηση θα αναθεωρήσει επί τα χείρω τις εκτιμήσεις για ΑΕΠ 2,7% για το 2017 και μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα για την επίτευξη 1,75% του πρωτογενούς δημοσιονομικού στόχου για το 2017.
Η διατήρηση της αβεβαιότητα θα διαβρώσει τις καταθέσεις των τραπεζών και την κεφαλαιακή βάση τους.
Το δυσμενές σενάριο
Η αξιολόγηση δεν θα κλείσει πριν τα μέσα Ιουλίου.
Σε αυτό το σενάριο, ο Τσίπρας μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορα μέσα ειδικά τα φιλοκυβερνητικά μέσα ώστε να προκηρύξει γενικές εκλογές στις αρχές Ιουλίου του 2017.
Για να αποφευχθεί η Grexit, οι Ευρωπαίοι πιστωτές παρέχουν ένα δάνειο γέφυρα για να καλύψει τις πληρωμές του Ιούλιου (όπως έκαναν τον Ιούλιο του 2015) και θα διαπραγματευτούν μια τέταρτη συμφωνία διάσωσης μετά το Σεπτέμβριοτου 2017 μετά τις εκλογές στη Γερμανία.
Το νέο πακέτο διάσωσης θα χρησιμοποιήσει τα μη χρησιμοποιηθέντα κεφάλαια από τα 86 δισεκ. που σήμερα φθάνουν τα 54,3 δισεκ. ευρώ.
Περαιτέρω χρηματοδότηση είναι εξαιρετικά απίθανη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών