![Διπλωματική ένταση μεταξύ Γερμανίας και Σ. Αραβίας για το Λίβανο - Στο Παρίσι ο Hariri](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c7364bc76cc1e0388e24ad4f7b02f18e_XL.jpg?NotFound483286_336988)
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου αιφνιδίασε στις 4 Νοεμβρίου ανακοινώνοντας από τηλεοράσεως στο Ριάντ την παραίτησή του
Ένταση έχει προκληθεί στις διπλωματικές σχέσεις Γερμανίας και Σαουδικής Αραβίας μετά την ανάκληση του Σαουδάραβα πρεσβευτή στο Βερολίνο διαμαρτυρόμενη για δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών για την υπόθεση Hariri.
Ο SigmarGabriel είχε πει ότι ο παραιτηθείς Λιβανέζος πρωθυπουργός Saadhariri δεν θα πρέπει να κρατείται παρά τη θέλησή του στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας την οργή του Ριάντ.
Εκπρόσωπος του Σαουδαραβικού υπουργείου Εξωτερικών έκανε λόγο για «επικίνδυνες δηλώσεις», οι οποίες «βασίζονται σε εσφαλμένες πληροφορίες και δεν υπηρετούν τη σταθερότητα στην περιοχή», ενώ επιδόθηκε επιστολή διαμαρτυρίας στον Γερμανό πρέσβη.
Ο Gabriel είχε συναντηθεί την Πέμπτη με τον Λιβανέζο ομόλογό του, GebranBasil, στο Βερολίνο και σε δηλώσεις του μετά το τετ-α-τετ έκανε λόγο για «εκρηκτικές εξελίξεις στο Λίβανο» προειδοποιώντας για τον κίνδυνο «αιματηρών συγκρούσεων» εντός της χώρας, αλλά και με γειτονικά κράτη. Καταδίκασε -χωρίς να κατονομάσει ευθέως τη Σαουδική Αραβία – τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό στην περιοχή και ζήτησε να επιστρέψει ο Hariri στη Βηρυττό, επαινώντας τη γαλλική κυβέρνηση που τον προσκάλεσε στο Παρίσι. Τόνισε δε ότι δεν θα πρέπει κανείς να εμποδίσει το Hariri και την οικογένειά του να αποδεχθούν την πρόσκληση αυτή.
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου αιφνιδίασε στις 4 Νοεμβρίου ανακοινώνοντας από τηλεοράσεως στο Ριάντ την παραίτησή του εκτοξεύοντας βαριές κατηγορίες κατά του Ιράν και της φιλο-ιρανικής σιϊτικής οργάνωσης Χεζμπολά, με την οποία είχε συγκροτήσει κυβέρνηση συνασπισμού. Ο Hariri αιτιολόγησε την απόφασή του να παραιτηθεί υποστηρίζοντας ότι φοβάται για τη ζωή του στο Λίβανο.
Οι συνθήκες της παραίτησής του φούντωσαν τις φήμες ότι το Ριάντ ήταν που τον εξώθησε να αποχωρήσει από την ηγεσία της λιβανέζικης κυβέρνησης, ενώ ο Χριστιανός πρόεδρος της χώρας, MichelAun, υποστήριξε ότι ο Hariri κρατείται παρά τη θέλησή του στη Σαουδική Αραβία, αφού κανονικά ένας πρωθυπουργός υποβάλει γραπτώς την παραίτησή του στον πρόεδρο.
Ο Hariri στο Παρίσι
Μετά την έντονη φημολογία και τη διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων ημερών ο Hariri αναχώρησε τελικά με τη σύζυγό του από το Ριάντ και το πρωί, γύρω στις 7.00 τοπική ώρα έφθασε στο αεροδρόμιο Μπουρζέ της γαλλικής πρωτεύουσα.
Ο Hariri έχει μεγαλώσει στη Σαουδική Αραβία και έχει και σαουδαραβική υπηκοότητα.
Λίγο πριν την αναχώρησή του κι απευθυνόμενος ειδικά στον Γερμανό υπ Εξ έγραψε στο Twitter: «Είναι ψέμα ότι κρατούμαι στη Σαουδική Αραβία κι ότι μου απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα».
Τον Hariri θα υποδεχθεί το μεσημέρι στο Ελυζέ ο Γάλλος πρόεδρος Macron, ο οποίος τον κάλεσε ελπίζοντας να συνδράμει στην εκτόνωση της έντασης. Δεν πρόκειται για «εξορία» του 47χρονου Λιβανέζου πρωθυπουργού, αλλά για «ολιγοήμερη παραμονή» του στο Παρίσι, τόνισε ο Μακρόν. Η Γαλλία ήταν προστάτιδα δύναμη του Λιβάνου μέχρι το 1943, οπότε η χώρα έγινε ανεξάρτητη.
Η παραίτηση του Hariri απειλεί να δυναμιτίσει την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων στο Λίβανο και να αναβιώσει τις συγκρούσεις μεταξύ των αντιπάλων ομάδων, που δεν έχουν σταματήσει οριστικά μετά τη λήξη του αιματηρού εμφυλίου το 1990.
Ο SigmarGabriel είχε πει ότι ο παραιτηθείς Λιβανέζος πρωθυπουργός Saadhariri δεν θα πρέπει να κρατείται παρά τη θέλησή του στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας την οργή του Ριάντ.
Εκπρόσωπος του Σαουδαραβικού υπουργείου Εξωτερικών έκανε λόγο για «επικίνδυνες δηλώσεις», οι οποίες «βασίζονται σε εσφαλμένες πληροφορίες και δεν υπηρετούν τη σταθερότητα στην περιοχή», ενώ επιδόθηκε επιστολή διαμαρτυρίας στον Γερμανό πρέσβη.
Ο Gabriel είχε συναντηθεί την Πέμπτη με τον Λιβανέζο ομόλογό του, GebranBasil, στο Βερολίνο και σε δηλώσεις του μετά το τετ-α-τετ έκανε λόγο για «εκρηκτικές εξελίξεις στο Λίβανο» προειδοποιώντας για τον κίνδυνο «αιματηρών συγκρούσεων» εντός της χώρας, αλλά και με γειτονικά κράτη. Καταδίκασε -χωρίς να κατονομάσει ευθέως τη Σαουδική Αραβία – τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό στην περιοχή και ζήτησε να επιστρέψει ο Hariri στη Βηρυττό, επαινώντας τη γαλλική κυβέρνηση που τον προσκάλεσε στο Παρίσι. Τόνισε δε ότι δεν θα πρέπει κανείς να εμποδίσει το Hariri και την οικογένειά του να αποδεχθούν την πρόσκληση αυτή.
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου αιφνιδίασε στις 4 Νοεμβρίου ανακοινώνοντας από τηλεοράσεως στο Ριάντ την παραίτησή του εκτοξεύοντας βαριές κατηγορίες κατά του Ιράν και της φιλο-ιρανικής σιϊτικής οργάνωσης Χεζμπολά, με την οποία είχε συγκροτήσει κυβέρνηση συνασπισμού. Ο Hariri αιτιολόγησε την απόφασή του να παραιτηθεί υποστηρίζοντας ότι φοβάται για τη ζωή του στο Λίβανο.
Οι συνθήκες της παραίτησής του φούντωσαν τις φήμες ότι το Ριάντ ήταν που τον εξώθησε να αποχωρήσει από την ηγεσία της λιβανέζικης κυβέρνησης, ενώ ο Χριστιανός πρόεδρος της χώρας, MichelAun, υποστήριξε ότι ο Hariri κρατείται παρά τη θέλησή του στη Σαουδική Αραβία, αφού κανονικά ένας πρωθυπουργός υποβάλει γραπτώς την παραίτησή του στον πρόεδρο.
Ο Hariri στο Παρίσι
Μετά την έντονη φημολογία και τη διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων ημερών ο Hariri αναχώρησε τελικά με τη σύζυγό του από το Ριάντ και το πρωί, γύρω στις 7.00 τοπική ώρα έφθασε στο αεροδρόμιο Μπουρζέ της γαλλικής πρωτεύουσα.
Ο Hariri έχει μεγαλώσει στη Σαουδική Αραβία και έχει και σαουδαραβική υπηκοότητα.
Λίγο πριν την αναχώρησή του κι απευθυνόμενος ειδικά στον Γερμανό υπ Εξ έγραψε στο Twitter: «Είναι ψέμα ότι κρατούμαι στη Σαουδική Αραβία κι ότι μου απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα».
Τον Hariri θα υποδεχθεί το μεσημέρι στο Ελυζέ ο Γάλλος πρόεδρος Macron, ο οποίος τον κάλεσε ελπίζοντας να συνδράμει στην εκτόνωση της έντασης. Δεν πρόκειται για «εξορία» του 47χρονου Λιβανέζου πρωθυπουργού, αλλά για «ολιγοήμερη παραμονή» του στο Παρίσι, τόνισε ο Μακρόν. Η Γαλλία ήταν προστάτιδα δύναμη του Λιβάνου μέχρι το 1943, οπότε η χώρα έγινε ανεξάρτητη.
Η παραίτηση του Hariri απειλεί να δυναμιτίσει την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων στο Λίβανο και να αναβιώσει τις συγκρούσεις μεταξύ των αντιπάλων ομάδων, που δεν έχουν σταματήσει οριστικά μετά τη λήξη του αιματηρού εμφυλίου το 1990.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών