![Η ΕΕ θα ζητήσει αλλαγές στον προϋπολογισμό της Ιταλίας και παρά την υποβάθμιση από S&P στις 26/10 ο συμβιβασμός δεν είναι μακριά](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3440e449d85856b37c770ed2921448ad_XL.jpg)
Θα απαιτηθούν ίσως και κάποιες εβδομάδες διαπραγματεύσεων μέχρις ότου υπάρξει κάποιας μορφής συμβιβασμός μεταξύ Ιταλίας και ΕΕ που παραμένει βασικό σενάριο.
Στις 23 Οκτωβρίου 2018 αναμένεται εκτός απροόπτου η ΕΕ να αξιολογήσει τον προϋπολογισμό της Ιταλίας για το 2019 με έμφαση στα δύο επίμαχα θέματα δημοσιονομικό έλλειμμα 2,4% και χρέος.
Η ΕΕ θα απορρίψει τον προϋπολογισμό της Ιταλίας και θα ζητήσει τροποποιήσεις.
Η Ιταλική κυβέρνηση έχει αναφέρει ότι δεν θα δεχθεί αλλαγές στον προϋπολογισμό για το 2019.
Τι πρόκειται να συμβεί;
Η ΕΕ δεν θα ενεργοποιήσει την διαδικασία υψηλού ελλείμματος και των επιπτώσεων που θα υπάρξουν σε μια τέτοια περίπτωση.
Ωστόσο θα ακολουθήσει μια περίοδος διαπραγματεύσεων και πιέσεων με στόχο να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός.
Η ΕΕ δεν μπορεί να έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την Ιταλία αλλά και η Ιταλία δεν θα επιδιώξει ολική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Salvini της Lega θέλει μια νίκη στα σημεία με την ΕΕ για το εκμεταλλευτεί πολιτικά στις ευρωεκλογές και οι Βρυξέλλες θέλουν μια νίκη στα σημεία κατά της Ιταλίας για να ανακόψουν την πολιτική αντεπίθεση του Salvini.
Τα επόμενα βήματα
Στην επιστολή τους οι Βρυξέλλες θα αναφέρουν που ζητούν αλλαγές από τον προϋπολογισμό της Ιταλίας.
Στις 26 Οκτωβρίου η Standard and Poor’s θα υποβαθμίσει την Ιταλία από ΒΒΒ σε ΒΒΒ- με σταθερές προοπτικές.
Η Ιταλία πλησιάζει το σημείο μηδέν αλλά ακόμη αντέχει.
Το σημείο μηδέν είναι η υποβάθμιση της Ιταλίας σε junk bond (ομόλογα σκουπίδια) δηλαδή να χάσει την επενδυτική βαθμίδα η investment grade.
Θα απαιτηθούν ίσως και κάποιες εβδομάδες διαπραγματεύσεων μέχρις ότου υπάρξει κάποιας μορφής συμβιβασμός μεταξύ Ιταλίας και ΕΕ που παραμένει βασικό σενάριο.
Γιατί η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα
Όταν ξεκίνησε η ελληνική κρίση χρέους οι διεθνείς τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία κατείχαν περίπου 170 δισεκ. ελληνικών ομολόγων.
Οι ελληνικές τράπεζες κατείχαν σχεδόν 52 δισεκ. ελληνικών ομολόγων.
Η ΕΚΤ και οι κυβερνήσεις της Ευρώπης σχεδίασαν την στρατηγική τους ώστε οι μεγάλες τράπεζες της Ευρώπης να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα.
Έτσι βρέθηκε αρχικά με 44 δισεκ. ελληνικών ομολόγων η ΕΚΤ τα οποία έχουν μειωθεί στα 18 δισεκ.
Οι ξένες τράπεζες είχαν τον χρόνο να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα και έτσι κατά το PSI+ το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων κατά 74% οι ξένες τράπεζες να υποστούν ζημίες απορροφήσιμες.
Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα.
Η Ιταλία έχει 2,44 τρισεκ. ευρώ χρέος και 1,78 τρισεκ. ευρώ ΑΕΠ με την σχέση χρέους προς ΑΕΠ να διαμορφώνεται στο 131%.
Αποτελεί την δεύτερη χειρότερη επίδοση μετά την Ελλάδα.
Η Ελλάδα έχει 180% σχέση χρέους προς ΑΕΠ, με 181 δισεκ. ενεργητικό και 343 δισεκ. χρέος εκ των οποίων πλέον τα 245 δισεκ. το κατέχουν ESM, EFSF, διακρατικά δάνεια.
Η Ιταλία δεν μπορεί να πιεστεί όπως η Ελλάδα γιατί τότε η ΕΚΤ θα χρειαστεί ένα νέο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και ένα κολοσσιαίο πρόγραμμα στήριξης που δεν μπορεί να αντέξει η Ευρώπη.
Η Ιταλία γνωρίζει την δύναμη της, κρατάει την Ευρώπη από τα ιταλικά ομόλογα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες και άλλες διεθνείς τράπεζες κατέχουν μεγάλο μέρος του Ιταλικού χρέους.
Όμως η αδυναμία της Ιταλίας είναι ότι το 2019 πρέπει να αναχρηματοδοτήσει 200 δισεκ. χρέους κρατικού και ιδιωτικού.
Η αύξηση των επιτοκίων στα Ιταλικά ομόλογα πλήγμα για τις τράπεζες αλλά και την ΕΚΤ
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ιταλίας θα είναι η επιβάρυνση των τραπεζών.
Με 355 δισεκ. ιταλικού χρέους που κατέχουν οι ιταλικές τράπεζες η αύξηση των επιτοκίων θα προκαλέσει σοβαρά κεφαλαιακά προβλήματα.
Είναι ενδεικτικό ότι εάν το 10ετές ομόλογο φθάσει στο 4,5% αυτό θα σημαίνει 1,8% μέση επιβάρυνση στο χρέος της Ιταλίας ή 6,4 δισεκ. στην αποτίμηση των χαρτοφυλακίων ομολόγων.
Όμως δεν κατέχουν μόνο οι Ιταλικές τράπεζες…ιταλικό χρέος αλλά και πολλές – πάρα πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες –
Εκτιμάται ότι το 32,5% του Ιταλικού χρέους το κατέχουν ξένες τράπεζες και ξένοι επενδυτές.
Με χρέος 2,44 τρισεκ. ευρώ το 32,5% αντιστοιχεί σε 790 δισεκ. ευρώ που κατέχουν οι ξένες τράπεζες και ξένοι θεσμικοί Ιταλικού χρέους.
Οι ξένες τράπεζες, pension funds και άλλοι θεσμικοί εμφανίζουν λογιστικές ζημίες 14 δισεκ. ευρώ.
Όμως κάτοχος ιταλικού χρέους δεν είναι μόνο οι ιδιώτες αλλά και η ΕΚΤ μέσω του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης.
Η ΕΚΤ κατέχει το 17% του Ιταλικού χρέους που αυτό μεταφράζεται σε 380 δισεκ. ευρώ.
Με βάση τις αγορές την περίοδο 2015 και 2016 αλλά και έως σήμερα, η πρόσφατη μεσοσταθμική άνοδος των αποδόσεων των ιταλικών ομολόγων με αντίστοιχη πτώση τιμών προκαλεί λογιστικές ζημίες 6,8 δισεκ. ευρώ για την ΕΚΤ.
Είναι προφανές ότι η ΕΚΤ, οι ξένες τράπεζες αλλά και οι Ιταλικές τράπεζες έχουν μεγάλη έκθεση στην Ιταλία.
Οι τράπεζες όσο αύξανε η ΕΚΤ, μείωναν την συμμετοχή τους στα Ιταλικά ομόλογα αλλά η ουσία είναι ότι οι ζημίες που έχουν προκληθεί με όρους αποτίμησης είναι πολύ μεγάλες.
Οι λογιστικές ζημίες σε Ιταλικές τράπεζες, διεθνείς τράπεζες και θεσμικούς καθώς και στην ΕΚΤ θα είναι συνολικά 27 δισεκ. ευρώ.
Το πρόβλημα αρχίζει να γίνεται σοβαρό, όχι μόνο για την Ιταλία αλλά και για τις διεθνείς τράπεζες αλλά και για την ΕΚΤ.
www.bankingnews.gr
Η ΕΕ θα απορρίψει τον προϋπολογισμό της Ιταλίας και θα ζητήσει τροποποιήσεις.
Η Ιταλική κυβέρνηση έχει αναφέρει ότι δεν θα δεχθεί αλλαγές στον προϋπολογισμό για το 2019.
Τι πρόκειται να συμβεί;
Η ΕΕ δεν θα ενεργοποιήσει την διαδικασία υψηλού ελλείμματος και των επιπτώσεων που θα υπάρξουν σε μια τέτοια περίπτωση.
Ωστόσο θα ακολουθήσει μια περίοδος διαπραγματεύσεων και πιέσεων με στόχο να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός.
Η ΕΕ δεν μπορεί να έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την Ιταλία αλλά και η Ιταλία δεν θα επιδιώξει ολική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Salvini της Lega θέλει μια νίκη στα σημεία με την ΕΕ για το εκμεταλλευτεί πολιτικά στις ευρωεκλογές και οι Βρυξέλλες θέλουν μια νίκη στα σημεία κατά της Ιταλίας για να ανακόψουν την πολιτική αντεπίθεση του Salvini.
Τα επόμενα βήματα
Στην επιστολή τους οι Βρυξέλλες θα αναφέρουν που ζητούν αλλαγές από τον προϋπολογισμό της Ιταλίας.
Στις 26 Οκτωβρίου η Standard and Poor’s θα υποβαθμίσει την Ιταλία από ΒΒΒ σε ΒΒΒ- με σταθερές προοπτικές.
Η Ιταλία πλησιάζει το σημείο μηδέν αλλά ακόμη αντέχει.
Το σημείο μηδέν είναι η υποβάθμιση της Ιταλίας σε junk bond (ομόλογα σκουπίδια) δηλαδή να χάσει την επενδυτική βαθμίδα η investment grade.
Θα απαιτηθούν ίσως και κάποιες εβδομάδες διαπραγματεύσεων μέχρις ότου υπάρξει κάποιας μορφής συμβιβασμός μεταξύ Ιταλίας και ΕΕ που παραμένει βασικό σενάριο.
Γιατί η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα
Όταν ξεκίνησε η ελληνική κρίση χρέους οι διεθνείς τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία κατείχαν περίπου 170 δισεκ. ελληνικών ομολόγων.
Οι ελληνικές τράπεζες κατείχαν σχεδόν 52 δισεκ. ελληνικών ομολόγων.
Η ΕΚΤ και οι κυβερνήσεις της Ευρώπης σχεδίασαν την στρατηγική τους ώστε οι μεγάλες τράπεζες της Ευρώπης να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα.
Έτσι βρέθηκε αρχικά με 44 δισεκ. ελληνικών ομολόγων η ΕΚΤ τα οποία έχουν μειωθεί στα 18 δισεκ.
Οι ξένες τράπεζες είχαν τον χρόνο να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα και έτσι κατά το PSI+ το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων κατά 74% οι ξένες τράπεζες να υποστούν ζημίες απορροφήσιμες.
Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα.
Η Ιταλία έχει 2,44 τρισεκ. ευρώ χρέος και 1,78 τρισεκ. ευρώ ΑΕΠ με την σχέση χρέους προς ΑΕΠ να διαμορφώνεται στο 131%.
Αποτελεί την δεύτερη χειρότερη επίδοση μετά την Ελλάδα.
Η Ελλάδα έχει 180% σχέση χρέους προς ΑΕΠ, με 181 δισεκ. ενεργητικό και 343 δισεκ. χρέος εκ των οποίων πλέον τα 245 δισεκ. το κατέχουν ESM, EFSF, διακρατικά δάνεια.
Η Ιταλία δεν μπορεί να πιεστεί όπως η Ελλάδα γιατί τότε η ΕΚΤ θα χρειαστεί ένα νέο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και ένα κολοσσιαίο πρόγραμμα στήριξης που δεν μπορεί να αντέξει η Ευρώπη.
Η Ιταλία γνωρίζει την δύναμη της, κρατάει την Ευρώπη από τα ιταλικά ομόλογα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες και άλλες διεθνείς τράπεζες κατέχουν μεγάλο μέρος του Ιταλικού χρέους.
Όμως η αδυναμία της Ιταλίας είναι ότι το 2019 πρέπει να αναχρηματοδοτήσει 200 δισεκ. χρέους κρατικού και ιδιωτικού.
Η αύξηση των επιτοκίων στα Ιταλικά ομόλογα πλήγμα για τις τράπεζες αλλά και την ΕΚΤ
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ιταλίας θα είναι η επιβάρυνση των τραπεζών.
Με 355 δισεκ. ιταλικού χρέους που κατέχουν οι ιταλικές τράπεζες η αύξηση των επιτοκίων θα προκαλέσει σοβαρά κεφαλαιακά προβλήματα.
Είναι ενδεικτικό ότι εάν το 10ετές ομόλογο φθάσει στο 4,5% αυτό θα σημαίνει 1,8% μέση επιβάρυνση στο χρέος της Ιταλίας ή 6,4 δισεκ. στην αποτίμηση των χαρτοφυλακίων ομολόγων.
Όμως δεν κατέχουν μόνο οι Ιταλικές τράπεζες…ιταλικό χρέος αλλά και πολλές – πάρα πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες –
Εκτιμάται ότι το 32,5% του Ιταλικού χρέους το κατέχουν ξένες τράπεζες και ξένοι επενδυτές.
Με χρέος 2,44 τρισεκ. ευρώ το 32,5% αντιστοιχεί σε 790 δισεκ. ευρώ που κατέχουν οι ξένες τράπεζες και ξένοι θεσμικοί Ιταλικού χρέους.
Οι ξένες τράπεζες, pension funds και άλλοι θεσμικοί εμφανίζουν λογιστικές ζημίες 14 δισεκ. ευρώ.
Όμως κάτοχος ιταλικού χρέους δεν είναι μόνο οι ιδιώτες αλλά και η ΕΚΤ μέσω του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης.
Η ΕΚΤ κατέχει το 17% του Ιταλικού χρέους που αυτό μεταφράζεται σε 380 δισεκ. ευρώ.
Με βάση τις αγορές την περίοδο 2015 και 2016 αλλά και έως σήμερα, η πρόσφατη μεσοσταθμική άνοδος των αποδόσεων των ιταλικών ομολόγων με αντίστοιχη πτώση τιμών προκαλεί λογιστικές ζημίες 6,8 δισεκ. ευρώ για την ΕΚΤ.
Είναι προφανές ότι η ΕΚΤ, οι ξένες τράπεζες αλλά και οι Ιταλικές τράπεζες έχουν μεγάλη έκθεση στην Ιταλία.
Οι τράπεζες όσο αύξανε η ΕΚΤ, μείωναν την συμμετοχή τους στα Ιταλικά ομόλογα αλλά η ουσία είναι ότι οι ζημίες που έχουν προκληθεί με όρους αποτίμησης είναι πολύ μεγάλες.
Οι λογιστικές ζημίες σε Ιταλικές τράπεζες, διεθνείς τράπεζες και θεσμικούς καθώς και στην ΕΚΤ θα είναι συνολικά 27 δισεκ. ευρώ.
Το πρόβλημα αρχίζει να γίνεται σοβαρό, όχι μόνο για την Ιταλία αλλά και για τις διεθνείς τράπεζες αλλά και για την ΕΚΤ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών