![Munchau: Πόσο ενωμένες είναι οι χώρες της ΕΕ απέναντι στην Κίνα; - Η μάχη Γερμανίας, Ιταλίας](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/47f52025a136374cd44ce5ad0c813165_XL.jpg)
Η Κίνα έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτη ικανότητα να «παίζει» με τις χώρες της ΕΕ τις οποίες συχνά στρέφει τη μια ενάντια στην άλλη
Για το μεγάλο «στοίχημα» της Ευρώπης να εμφανιστεί ενωμένη απέναντι στην Κίνα αναλύει ο Wolfgang Munchau σε άρθρο του στους Financial Times.
Όπως υποστηρίζει «το πώς θα καταλάβουμε εάν η Ευρώπη πετυχαίνει ή αποτυγχάνει τους στόχους της θα φανεί από την ικανότητα της να αναπτύξει μια κοινή θέση απέναντι στην Κίνα».
Η Κίνα έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτη ικανότητα να «παίζει» με τις χώρες της ΕΕ τις οποίες συχνά στρέφει τη μια ενάντια στην άλλη όπως στην περίπτωση της ανάπτυξης των δικτύων κινητής τηλεφωνίας 5G.
Παρότι αυτό είναι μόνο η αρχή, η Κίνα βρίσκεται ήδη στο δρόμο να αναδειχθεί ως η χώρα που επηρεάζει περισσότερο την ΕΕ.
Η πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας, ένα έργο μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε υποδομές που εκτείνονται στην Ευρασία, βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας βιομηχανικής στρατηγικής της Κίνας.
Οι κυβερνήσεις της ΕΕ το γνωρίζουν αυτό καλά.
Η γαλλο-γερμανική πρόταση για το ταμείο στήριξης απέναντι στις επιπτώσεις του κορωνοϊού ύψους 500 δισ. ευρώ περιλαμβάνει μια ξεκάθαρη απαίτηση. Την βιομηχανική θωράκιση της Ευρώπης από επενδύσεις τρίτων χωρών σε στρατηγικούς τομείς όπως η ενέργεια. Ωστόσο, μια τέτοια στρατηγική θα δημιουργούσε προβλήματα στην Ιταλία και στις μελλοντικές κινεζικές επενδύσεις στη χώρα, καθώς κατέχει τη δεύτερη θέση στις κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη, μετά τη Γερμανία.
Η Ιταλία υπέγραψε τη συμφωνία Belt and Road τον Μάρτιο του 2019, η μόνη μεγάλη χώρα της ΕΕ που το έκανε. Διαδοχικοί Ιταλοί ηγέτες έχουν καλλιεργήσει στενές διμερείς σχέσεις με τους Κινέζους ομολόγους τους.
Μεταξύ των υφιστάμενων χωρών της ΕΕ, η Ιταλία προσέλκυσε επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο μερίδιο των άμεσων ξένων επενδύσεων της Κίνας από το 2000.
Η Γερμανία ωστόσο, παραμένει η πιο αγαπημένη της Κίνας για επενδύσεις στην Ευρώπη μετά το Ηνωμένο Βασίλειο.
Όμως αυτή η σχέση διαταράχτηκε εν μέρει μετά την απόφαση του Βερολίνου να επιβάλλει περιορισμούς στις εξαγορές ευρωπαϊκών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας από ξένες (εννοώντας φυσικά τις κινεζικές), μετά την εξαγορά του κορυφαίου ομίλου τεχνολογίας της Γερμανίας, Kuka, το 2016, από κινεζικές εταιρείες .
Η Γερμανία φεύγει η Ιταλία έρχεται;
Οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες ωστόσο εξακολουθούν να κατασκευάζουν κινητήρες ντίζελ όταν η Κίνα επενδύει στρατηγικά σε ηλεκτρικές μπαταρίες αυτοκινήτων.
Οι Γερμανοί μπορεί να έχουν τη φήμη ότι προτιμούν τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις, αλλά η Κίνα όπως όλα δείχνουν παίζει σε διαφορετικό πρωτάθλημα.
Η Ιταλία είναι σε καλή θέση για να επωφεληθεί από τον γαλλο-γερμανικό φόβο για την τεχνολογική διαρροή η οποία προσεγγίζει σταθερά την κινεζική αγορά.
Το Πεκίνο έχει υποσχεθεί επενδύσεις στο λιμάνι της Τεργέστης στις ακτές της Αδριατικής, αλλά αυτό δεν είναι μια ολοκληρωμένη συμφωνία.
Η Ιταλία ανταγωνίζεται με την Κροατία και τη Σλοβενία για να κερδίσει αυτές τις επενδύσεις.
Το γεγονός ότι η ΕΕ δεν έδειξε την αλληλεγγύη της στην Ιταλία στην κρίση του Covid-19 οδήγησε πολλούς να στραφούν ενάντια στην ΕΕ επαναφέροντας τις ευρωσκεπτικιστικές απόψεις.
Είκοσι χρόνια συμμετοχής στην ευρωζώνη κι όμως έχουν οδηγήσει τους Ιταλούς σε σημείο που θεωρούν την Κίνα ως τον σημαντικότερο στρατηγικό τους εταίρο.
Αυτό είναι παράλογο σε τόσα πολλά επίπεδα, αλλά είναι επίσης μια εκπληκτική αποτυχία της ΕΕ να διατυμπανίσει την ενότητα της .
Η ΕΕ ελπίζει ότι το ταμείο ανάκαμψης θα προχωρήσει με κάποιον τρόπο για να αντιμετωπίσει την πιθανή στροφή της Ιταλίας προς μια πιθανή έξοδο.
Κι ενώ ο υπολογισμός της καθαρής δημοσιονομικής επίδρασης για την Ιταλία ίσως υπερβεί το 1,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, στο καλύτερο σενάριο, δεν είμαι σίγουρος ότι θα είναι αρκετό για να πείσει τους ιταλούς να μην στραφούν προς την Κίνα.
Ακόμη και στη Γερμανία, η φήμη της Κίνας αυξάνεται. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι ο αριθμός των Γερμανών επιχειρηματιών που επιδιώκουν στενότερες σχέσεις με την Κίνα είναι 36%, έναντι 37% των Αμερικανών.
Ωστόσο, ο κίνδυνος για την ΕΕ δεν είναι τόσο η έξοδος, όπως στην περίπτωση της Βρετανίας, αλλά η προοδευτική απώλεια της συνοχής της ΕΕ.
Η ζημιά που υπέστη η ΕΕ από το Brexit δεν θα είναι τίποτα σε σύγκριση με τη ζημιά που θα μπορούσαν να προκαλέσουν η Ιταλία και άλλες χώρες που στρέφονται προς την Κίνα.
www.bankingnews.gr
Όπως υποστηρίζει «το πώς θα καταλάβουμε εάν η Ευρώπη πετυχαίνει ή αποτυγχάνει τους στόχους της θα φανεί από την ικανότητα της να αναπτύξει μια κοινή θέση απέναντι στην Κίνα».
Η Κίνα έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτη ικανότητα να «παίζει» με τις χώρες της ΕΕ τις οποίες συχνά στρέφει τη μια ενάντια στην άλλη όπως στην περίπτωση της ανάπτυξης των δικτύων κινητής τηλεφωνίας 5G.
Παρότι αυτό είναι μόνο η αρχή, η Κίνα βρίσκεται ήδη στο δρόμο να αναδειχθεί ως η χώρα που επηρεάζει περισσότερο την ΕΕ.
Η πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας, ένα έργο μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε υποδομές που εκτείνονται στην Ευρασία, βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας βιομηχανικής στρατηγικής της Κίνας.
Οι κυβερνήσεις της ΕΕ το γνωρίζουν αυτό καλά.
Η γαλλο-γερμανική πρόταση για το ταμείο στήριξης απέναντι στις επιπτώσεις του κορωνοϊού ύψους 500 δισ. ευρώ περιλαμβάνει μια ξεκάθαρη απαίτηση. Την βιομηχανική θωράκιση της Ευρώπης από επενδύσεις τρίτων χωρών σε στρατηγικούς τομείς όπως η ενέργεια. Ωστόσο, μια τέτοια στρατηγική θα δημιουργούσε προβλήματα στην Ιταλία και στις μελλοντικές κινεζικές επενδύσεις στη χώρα, καθώς κατέχει τη δεύτερη θέση στις κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη, μετά τη Γερμανία.
Η Ιταλία υπέγραψε τη συμφωνία Belt and Road τον Μάρτιο του 2019, η μόνη μεγάλη χώρα της ΕΕ που το έκανε. Διαδοχικοί Ιταλοί ηγέτες έχουν καλλιεργήσει στενές διμερείς σχέσεις με τους Κινέζους ομολόγους τους.
Μεταξύ των υφιστάμενων χωρών της ΕΕ, η Ιταλία προσέλκυσε επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο μερίδιο των άμεσων ξένων επενδύσεων της Κίνας από το 2000.
Η Γερμανία ωστόσο, παραμένει η πιο αγαπημένη της Κίνας για επενδύσεις στην Ευρώπη μετά το Ηνωμένο Βασίλειο.
Όμως αυτή η σχέση διαταράχτηκε εν μέρει μετά την απόφαση του Βερολίνου να επιβάλλει περιορισμούς στις εξαγορές ευρωπαϊκών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας από ξένες (εννοώντας φυσικά τις κινεζικές), μετά την εξαγορά του κορυφαίου ομίλου τεχνολογίας της Γερμανίας, Kuka, το 2016, από κινεζικές εταιρείες .
Η Γερμανία φεύγει η Ιταλία έρχεται;
Οι Γερμανοί μπορεί να έχουν τη φήμη ότι προτιμούν τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις, αλλά η Κίνα όπως όλα δείχνουν παίζει σε διαφορετικό πρωτάθλημα.
Η Ιταλία είναι σε καλή θέση για να επωφεληθεί από τον γαλλο-γερμανικό φόβο για την τεχνολογική διαρροή η οποία προσεγγίζει σταθερά την κινεζική αγορά.
Το Πεκίνο έχει υποσχεθεί επενδύσεις στο λιμάνι της Τεργέστης στις ακτές της Αδριατικής, αλλά αυτό δεν είναι μια ολοκληρωμένη συμφωνία.
Η Ιταλία ανταγωνίζεται με την Κροατία και τη Σλοβενία για να κερδίσει αυτές τις επενδύσεις.
Το γεγονός ότι η ΕΕ δεν έδειξε την αλληλεγγύη της στην Ιταλία στην κρίση του Covid-19 οδήγησε πολλούς να στραφούν ενάντια στην ΕΕ επαναφέροντας τις ευρωσκεπτικιστικές απόψεις.
Είκοσι χρόνια συμμετοχής στην ευρωζώνη κι όμως έχουν οδηγήσει τους Ιταλούς σε σημείο που θεωρούν την Κίνα ως τον σημαντικότερο στρατηγικό τους εταίρο.
Αυτό είναι παράλογο σε τόσα πολλά επίπεδα, αλλά είναι επίσης μια εκπληκτική αποτυχία της ΕΕ να διατυμπανίσει την ενότητα της .
Η ΕΕ ελπίζει ότι το ταμείο ανάκαμψης θα προχωρήσει με κάποιον τρόπο για να αντιμετωπίσει την πιθανή στροφή της Ιταλίας προς μια πιθανή έξοδο.
Κι ενώ ο υπολογισμός της καθαρής δημοσιονομικής επίδρασης για την Ιταλία ίσως υπερβεί το 1,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, στο καλύτερο σενάριο, δεν είμαι σίγουρος ότι θα είναι αρκετό για να πείσει τους ιταλούς να μην στραφούν προς την Κίνα.
Ακόμη και στη Γερμανία, η φήμη της Κίνας αυξάνεται. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι ο αριθμός των Γερμανών επιχειρηματιών που επιδιώκουν στενότερες σχέσεις με την Κίνα είναι 36%, έναντι 37% των Αμερικανών.
Ωστόσο, ο κίνδυνος για την ΕΕ δεν είναι τόσο η έξοδος, όπως στην περίπτωση της Βρετανίας, αλλά η προοδευτική απώλεια της συνοχής της ΕΕ.
Η ζημιά που υπέστη η ΕΕ από το Brexit δεν θα είναι τίποτα σε σύγκριση με τη ζημιά που θα μπορούσαν να προκαλέσουν η Ιταλία και άλλες χώρες που στρέφονται προς την Κίνα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών