![Davis (Στρατιωτικός ΗΠΑ): Στη… φαντασία της Ουκρανίας οι νίκες – Είναι επικίνδυνη να προκαλέσει ακόμη και Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3f58cc44ac23a1fab879009018482e05_XL.jpg)
Αυτός ο πόλεμος θα συνεχίσει να σβήνει χωριά και πόλεις της Ουκρανίας από τον χάρτη
Καθώς οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (UAF) γιορτάζουν την πλήρη κατάληψη του χωριού Robotyne, η πολυαναμενόμενη επίθεση που ξεκίνησε στις 5 Ιουνίου μπορεί να πλησιάζει στο αποκορύφωμά της.
Μετά από σχεδόν τρεις μήνες, είναι πλέον ώριμο για αρκετούς αναλυτές να κάνουν τις πρώτες αποτιμήσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της επίθεσης του Κιέβου, καθώς και να αξιολογήσουν πιθανές πορείες που μπορεί να ακολουθήσει ο πόλεμος για το υπόλοιπο του 2023.
Άλλωστε, είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι η αντεπίθεση σημείωσε οριακή τακτική επιτυχία και δεν επέφερε καμία ουσιαστική αλλαγή στη γραμμή επαφής.
Δεν φαίνεται τέλος στις μάχες.
Πώς εξελίχθηκε η επίθεση;
Σύμφωνα με τον Daniel Davis, πρώην Αντισυνταγματάρχη στον Στρατό των ΗΠΑ και συγγραφέας του βιβλίου «Η ενδέκατη ώρα στην Αμερική του 2020», η Ουκρανία είχε σηματοδοτήσει τουλάχιστον από τον Μάρτιο ότι σχεδίαζε να εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση στις αρχές του καλοκαιριού.
Μετά από μια καθυστέρηση στα τέλη Μαΐου για την αύξηση των αποθεμάτων πυρομαχικών και άλλων προμηθειών, η Ουκρανία ξεκίνησε την επίθεσή της στις 5 Ιουνίου σε ένα ευρύ μέτωπο, με επίκεντρο τέσσερις βασικούς άξονες προέλασης: Kamianske στα δυτικά, Orikhiv και Velyka Novosilka στο κέντρο και Bakhmut Στο Βορά.
Η Ουκρανία φέρεται να είχε συγκεντρώσει 12 μηχανοποιημένες ταξιαρχίες για την επιχείρηση, επανδρωμένες με έως και 40.000 στρατιώτες.
Είχαν περάσει το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαμήνου προετοιμασίας για την επίθεση και η προετοιμασία τους περιλάμβανε εκπαίδευση σε συνδυασμένο οπλικό πόλεμο στις χώρες του ΝΑΤΟ.
Ήταν εξοπλισμένα με βρετανικά άρματα μάχης Challenger 2, γερμανικά άρματα μάχης Leopard 2, U.S. Bradley Fighting Vehicles και τεθωρακισμένα στρατεύματα Stryker και άλλο σύγχρονο κιτ του ΝΑΤΟ.
Δεδομένων των συνθηκών, η Ουκρανία ήταν τόσο προετοιμασμένη όσο θα μπορούσε να είναι κάθε έθνος που πολεμούσε μια εισβολή.
Τα δυσοίωνα σημάδια
Αλλά τον Μάιο, ο Τσέχος πρόεδρος Petr Pavel προειδοποίησε δυσοίωνα ότι θα ήταν «εξαιρετικά επιβλαβές για την Ουκρανία εάν αποτύχει αυτή η αντεπίθεση, γιατί δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία, τουλάχιστον όχι φέτος».
Ομοίως, μια απόρρητη έκθεση που διέρρευσε προειδοποίησε ότι οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ πίστευαν ότι η ουκρανική επίθεση μπορεί να αποφέρει μόνο «μέτρια εδαφικά κέρδη».
Σχεδόν τρεις μήνες μετά την έναρξη της επίθεσης, αυτές οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν.
Στα μέτωπα Velyka Novosilka και Orikhiv, τα ουκρανικά στρατεύματα κατάφεραν να σπρώξουν περίπου 10 χλμ., ενώ στα μέτωπα Kamianske και Bakhmut, μόλις 4 χιλιόμετρα έχουν κερδίσει.
Ωστόσο, το κόστος για την Ουκρανία σε άνδρες και υλικό ήταν υπερβολικό.
Οι New York Times ανέφεραν ότι το ένα πέμπτο της επιθετικής δύναμης κρούσης είχε καταστραφεί ή θα καταστραφεί τις πρώτες δύο εβδομάδες.
Η μετάβαση σε μια επίθεση με επίκεντρο το πεζικό οδήγησε σε μερικά ακόμη χιλιόμετρα από τις κτήσεις της Ρωσίας, αλλά το κόστος για τα στρατεύματα της Ουκρανίας ήταν υψηλό.
Στα μέσα Αυγούστου το Forbes ανέφερε ότι η 82η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία της Ουκρανίας είχε εγκλωβιστεί στη μάχη στο μέτωπο Velyka Novosilka, πιθανώς την τελευταία επιχειρησιακή εφεδρεία της Ουκρανίας για την επίθεση.
Σχεδόν ο μόνος άξονας στον οποίο η Ουκρανία εξακολουθεί να σημειώνει αργή πρόοδο είναι το μέτωπο Velyka Novosilka, όπου η Ουκρανία κατέλαβε το Robotyne.
Αν και κάθε νίκη είναι ευπρόσδεκτη, η κατάσταση που αντιμετωπίζει τώρα η Ουκρανία είναι πολύ πιο τρομακτική από ό,τι φαίνεται, αναφέρει ο Davis.
Η Ουκρανία και ανώτεροι δυτικοί αξιωματούχοι ισχυρίζονται ότι η κατάληψη του Robotyne αντιπροσωπεύει ένα τρύπημα στην πρώτη μεγάλη γραμμή της ρωσικής άμυνας, υπονοώντας ότι τώρα οι μάχες θα γίνουν ευκολότερες και θα προχωρήσουν ταχύτερα.
Όμως η Ουκρανία αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια για να προχωρήσει περαιτέρω.
Ποια είναι η κατάσταση σήμερα;
Πρώτον, δεν αρκεί να διαπεράσεις μια γραμμή άμυνας και να σπρώξεις βαθύτερα στις εχθρικές γραμμές.
Σε κάθε χιλιόμετρο εδάφους που καταλαμβάνεται πρέπει να τοποθετείται φρουρά και να συγκρατείται ενάντια στις αναμενόμενες εχθρικές επιθέσεις από τις πλευρές.
Η Ουκρανία έχει προφανώς εξαντλήσει το μεγαλύτερο μέρος του επιθετικού της δυναμικού μόλις έφτασε στο Robotyne.
Δεν είναι σαφές ότι έχουν επαρκή δύναμη σε εξοπλισμό, πυρομαχικά ή ανθρώπινο δυναμικό για να σπρώξουν βαθύτερα στις ρωσικές γραμμές και να κρατήσουν τα πλάγια ενάντια στην αντεπίθεση.
Κατά πάσα πιθανότητα, η Ουκρανία βρίσκεται στο τέλος της ώθησής της.
Μπορεί σύντομα να αναγκαστεί να επιστρέψει στην άμυνα για να διασφαλίσει ότι θα κρατήσει το έδαφος που απέσπασε από τη Ρωσία.
Δεύτερον, ορισμένοι Ουκρανοί υποστηρικτές φαίνεται να πιστεύουν ότι η ρωσική πλευρά είναι μια στατική οντότητα, έτσι ώστε κάθε μέτρο γης που ανακτά το UAF είναι μια πληγή που βαθαίνει τον εχθρό.
Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι η Ρωσία προσαρμόζεται συνεχώς στις νέες και αναδυόμενες πραγματικότητες του πεδίου μάχης.
Η ρωσική ανώτατη διοίκηση πιθανότατα παρατήρησε ότι τρεις από τους τέσσερις άξονες επίθεσης απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό και ενίσχυσαν τα επόμενα στρώματα άμυνας μπροστά από το Robotyne.
Έτσι, όσο πιο μακριά διεισδύει η Ουκρανία σε αυτόν τον τομέα, τόσο πιο δύσκολη και δαπανηρή θα είναι πρόσθετη πρόοδος.
Τρίτον, οι κύριοι λόγοι για την έλλειψη επιτυχίας της Ουκρανίας σε αυτή την επίθεση είναι τα θεμελιώδη μειονεκτήματά της στην αεροπορική ισχύ, την αεράμυνα και τα πυρομαχικά πυροβολικού, και ιδιαίτερα η έλλειψη εξοπλισμού εκκαθάρισης ναρκών.
Αυτά τα προβλήματα δεν έχουν λυθεί.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα
Σε συνδυασμό με το υψηλό επίπεδο των απωλειών που σημειώθηκαν - και την προσέγγιση εντός εβδομάδων από την περίοδο των βροχών της Ουκρανίας - είναι πιθανό η ουκρανική επίθεση να ολοκληρωθεί πριν από τα τέλη Σεπτεμβρίου.
Το καθαρό αποτέλεσμα της μεγάλης κλίμακας επίθεσης της Ουκρανίας ήταν οριακά κέρδη σε ορισμένους τομείς.
Από στρατηγικής άποψης, η γραμμή επαφής μήκους 1.000 χλμ παραμένει σε μεγάλο βαθμό όπως ήταν στις αρχές του 2023.
Όπως προειδοποίησε ο Τσέχος πρόεδρος, οι πιθανότητες είναι εξαιρετικά απομακρυσμένες ότι η UAF θα μπορέσει να κάνει οτιδήποτε πέρα από την άμυνα για το υπόλοιπο της χρονιάς.
Η Ουκρανία θα ελπίζει να ανοικοδομήσει τη δύναμή της για το 2024.
Το πρόβλημα για το Κίεβο είναι ότι η Ρωσία, επίσης, αναδομεί τη δύναμή της για μελλοντικές επιθετικές ωθήσεις.
Κάποιοι προσκολλώνται στην ελπίδα ότι η εμφάνιση των αμερικανικών αρμάτων μάχης Abrams και των μαχητικών αεροσκαφών F-16 το 2024 θα είναι τελικά η αλλαγή του παιχνιδιού που αναζητά η Ουκρανία.
Δυστυχώς, θα απογοητευτούν, αναφέρει ο Davis.
Υποσχέθηκε ένα απλό τάγμα Abrams, με το πρώτο να φτάνει στις αρχές του φθινοπώρου και ενδέχεται να παραδοθεί ένας μικρός αριθμός F-16 στην Ουκρανία το 2024. (Η εκπαίδευση πιλότων ενδέχεται να μην ολοκληρωθεί πριν από το επόμενο καλοκαίρι).
Αυτά μπορεί να προσφέρουν τακτική χρησιμότητα στο περιθώριο, αλλά δεν θα κάνουν τίποτα για να μετακινήσουν τη βελόνα στρατηγικά.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι ανεξάρτητα από το πόσο δίκαιη είναι η υπόθεση της Ουκρανίας, είναι πιθανό στρατιωτικά ανέφικτο να επιτευχθεί η εκδίωξη των ρωσικών δυνάμεων από παράνομα κατεχόμενα μέρη της Ουκρανίας.
Επί του παρόντος, δυστυχώς, ούτε το Κίεβο ούτε η Μόσχα δείχνουν καμία διάθεση να ξεκινήσουν σοβαρές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου, καθώς κανένας δεν είναι διατεθειμένος να συμβιβαστεί σ τους κύριους στόχους του.
Ως εκ τούτου, οι πιθανότητες είναι μεγάλες ο πόλεμος να συνεχιστεί σε ένα μοντέλο φθοράς, όπου οι δύο πλευρές θα συνεχίσουν τις μάχες θέσης σε βασικές γεωγραφικές τοποθεσίες, εξαπολύοντας επιθέσεις με drone και πυραύλους στις πίσω περιοχές κάθε χώρας και εμπλακώντας σε μονομαχίες πυροβολικού κονιοποίησης σε όλη τη διάρκεια της γραμμή επαφής.
Το μεγάλο λάθος
Αυτός ο τύπος πολέμου θα προκαλέσει εκατοντάδες ή χιλιάδες θύματα την ημέρα και στις δύο πλευρές, θα συνεχίσει να σβήνει χωριά και πόλεις της Ουκρανίας από τον χάρτη και θα κρατήσει ζωντανή την πιθανότητα ότι ένα λάθος, λάθος εκτίμηση ή λάθος υπολογισμός θα μπορούσε να οδηγήσει στην επέκταση του πολέμου πέρα από την Ουκρανία.
Δεδομένης της αποτυχίας της επίθεσης να επιτύχει αποφασιστικά αποτελέσματα, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να επανεξετάσει τις πολιτικές και τους στόχους της.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα δεν μπορούν να συνεχίσουν επ' αόριστον να παρέχουν μεγάλα αποθέματα αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, αεροσκαφών, πυραύλων αεράμυνας, καθώς και εκατομμύρια βλήματα πυροβολικού και άλλα πυρομαχικά.
Η κυβέρνηση Biden θα πρέπει να καταστρώσει νέα σχέδια με βάση την πραγματικότητα του πεδίου της μάχης και να καταλήξει σε ένα σχέδιο που προστατεύει τα συμφέροντα ασφαλείας και την οικονομική ευημερία της Αμερικής.
Η τυφλή υποστήριξη της Ουκρανίας «όσο χρειαστεί» δεν ήταν ποτέ στρατηγική και τώρα εμφανίζεται λιγότερο βιώσιμη από ποτέ, καταλήγει ο Davis.
www.bankingnews.gr
Μετά από σχεδόν τρεις μήνες, είναι πλέον ώριμο για αρκετούς αναλυτές να κάνουν τις πρώτες αποτιμήσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της επίθεσης του Κιέβου, καθώς και να αξιολογήσουν πιθανές πορείες που μπορεί να ακολουθήσει ο πόλεμος για το υπόλοιπο του 2023.
Άλλωστε, είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι η αντεπίθεση σημείωσε οριακή τακτική επιτυχία και δεν επέφερε καμία ουσιαστική αλλαγή στη γραμμή επαφής.
Δεν φαίνεται τέλος στις μάχες.
Πώς εξελίχθηκε η επίθεση;
Σύμφωνα με τον Daniel Davis, πρώην Αντισυνταγματάρχη στον Στρατό των ΗΠΑ και συγγραφέας του βιβλίου «Η ενδέκατη ώρα στην Αμερική του 2020», η Ουκρανία είχε σηματοδοτήσει τουλάχιστον από τον Μάρτιο ότι σχεδίαζε να εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση στις αρχές του καλοκαιριού.
Μετά από μια καθυστέρηση στα τέλη Μαΐου για την αύξηση των αποθεμάτων πυρομαχικών και άλλων προμηθειών, η Ουκρανία ξεκίνησε την επίθεσή της στις 5 Ιουνίου σε ένα ευρύ μέτωπο, με επίκεντρο τέσσερις βασικούς άξονες προέλασης: Kamianske στα δυτικά, Orikhiv και Velyka Novosilka στο κέντρο και Bakhmut Στο Βορά.
Η Ουκρανία φέρεται να είχε συγκεντρώσει 12 μηχανοποιημένες ταξιαρχίες για την επιχείρηση, επανδρωμένες με έως και 40.000 στρατιώτες.
Είχαν περάσει το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαμήνου προετοιμασίας για την επίθεση και η προετοιμασία τους περιλάμβανε εκπαίδευση σε συνδυασμένο οπλικό πόλεμο στις χώρες του ΝΑΤΟ.
Ήταν εξοπλισμένα με βρετανικά άρματα μάχης Challenger 2, γερμανικά άρματα μάχης Leopard 2, U.S. Bradley Fighting Vehicles και τεθωρακισμένα στρατεύματα Stryker και άλλο σύγχρονο κιτ του ΝΑΤΟ.
Δεδομένων των συνθηκών, η Ουκρανία ήταν τόσο προετοιμασμένη όσο θα μπορούσε να είναι κάθε έθνος που πολεμούσε μια εισβολή.
Τα δυσοίωνα σημάδια
Αλλά τον Μάιο, ο Τσέχος πρόεδρος Petr Pavel προειδοποίησε δυσοίωνα ότι θα ήταν «εξαιρετικά επιβλαβές για την Ουκρανία εάν αποτύχει αυτή η αντεπίθεση, γιατί δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία, τουλάχιστον όχι φέτος».
Ομοίως, μια απόρρητη έκθεση που διέρρευσε προειδοποίησε ότι οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ πίστευαν ότι η ουκρανική επίθεση μπορεί να αποφέρει μόνο «μέτρια εδαφικά κέρδη».
Σχεδόν τρεις μήνες μετά την έναρξη της επίθεσης, αυτές οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν.
Στα μέτωπα Velyka Novosilka και Orikhiv, τα ουκρανικά στρατεύματα κατάφεραν να σπρώξουν περίπου 10 χλμ., ενώ στα μέτωπα Kamianske και Bakhmut, μόλις 4 χιλιόμετρα έχουν κερδίσει.
Ωστόσο, το κόστος για την Ουκρανία σε άνδρες και υλικό ήταν υπερβολικό.
Οι New York Times ανέφεραν ότι το ένα πέμπτο της επιθετικής δύναμης κρούσης είχε καταστραφεί ή θα καταστραφεί τις πρώτες δύο εβδομάδες.
Η μετάβαση σε μια επίθεση με επίκεντρο το πεζικό οδήγησε σε μερικά ακόμη χιλιόμετρα από τις κτήσεις της Ρωσίας, αλλά το κόστος για τα στρατεύματα της Ουκρανίας ήταν υψηλό.
Στα μέσα Αυγούστου το Forbes ανέφερε ότι η 82η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία της Ουκρανίας είχε εγκλωβιστεί στη μάχη στο μέτωπο Velyka Novosilka, πιθανώς την τελευταία επιχειρησιακή εφεδρεία της Ουκρανίας για την επίθεση.
Σχεδόν ο μόνος άξονας στον οποίο η Ουκρανία εξακολουθεί να σημειώνει αργή πρόοδο είναι το μέτωπο Velyka Novosilka, όπου η Ουκρανία κατέλαβε το Robotyne.
Αν και κάθε νίκη είναι ευπρόσδεκτη, η κατάσταση που αντιμετωπίζει τώρα η Ουκρανία είναι πολύ πιο τρομακτική από ό,τι φαίνεται, αναφέρει ο Davis.
Η Ουκρανία και ανώτεροι δυτικοί αξιωματούχοι ισχυρίζονται ότι η κατάληψη του Robotyne αντιπροσωπεύει ένα τρύπημα στην πρώτη μεγάλη γραμμή της ρωσικής άμυνας, υπονοώντας ότι τώρα οι μάχες θα γίνουν ευκολότερες και θα προχωρήσουν ταχύτερα.
Όμως η Ουκρανία αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια για να προχωρήσει περαιτέρω.
Ποια είναι η κατάσταση σήμερα;
Πρώτον, δεν αρκεί να διαπεράσεις μια γραμμή άμυνας και να σπρώξεις βαθύτερα στις εχθρικές γραμμές.
Σε κάθε χιλιόμετρο εδάφους που καταλαμβάνεται πρέπει να τοποθετείται φρουρά και να συγκρατείται ενάντια στις αναμενόμενες εχθρικές επιθέσεις από τις πλευρές.
Η Ουκρανία έχει προφανώς εξαντλήσει το μεγαλύτερο μέρος του επιθετικού της δυναμικού μόλις έφτασε στο Robotyne.
Δεν είναι σαφές ότι έχουν επαρκή δύναμη σε εξοπλισμό, πυρομαχικά ή ανθρώπινο δυναμικό για να σπρώξουν βαθύτερα στις ρωσικές γραμμές και να κρατήσουν τα πλάγια ενάντια στην αντεπίθεση.
Κατά πάσα πιθανότητα, η Ουκρανία βρίσκεται στο τέλος της ώθησής της.
Μπορεί σύντομα να αναγκαστεί να επιστρέψει στην άμυνα για να διασφαλίσει ότι θα κρατήσει το έδαφος που απέσπασε από τη Ρωσία.
Δεύτερον, ορισμένοι Ουκρανοί υποστηρικτές φαίνεται να πιστεύουν ότι η ρωσική πλευρά είναι μια στατική οντότητα, έτσι ώστε κάθε μέτρο γης που ανακτά το UAF είναι μια πληγή που βαθαίνει τον εχθρό.
Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι η Ρωσία προσαρμόζεται συνεχώς στις νέες και αναδυόμενες πραγματικότητες του πεδίου μάχης.
Η ρωσική ανώτατη διοίκηση πιθανότατα παρατήρησε ότι τρεις από τους τέσσερις άξονες επίθεσης απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό και ενίσχυσαν τα επόμενα στρώματα άμυνας μπροστά από το Robotyne.
Έτσι, όσο πιο μακριά διεισδύει η Ουκρανία σε αυτόν τον τομέα, τόσο πιο δύσκολη και δαπανηρή θα είναι πρόσθετη πρόοδος.
Τρίτον, οι κύριοι λόγοι για την έλλειψη επιτυχίας της Ουκρανίας σε αυτή την επίθεση είναι τα θεμελιώδη μειονεκτήματά της στην αεροπορική ισχύ, την αεράμυνα και τα πυρομαχικά πυροβολικού, και ιδιαίτερα η έλλειψη εξοπλισμού εκκαθάρισης ναρκών.
Αυτά τα προβλήματα δεν έχουν λυθεί.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα
Σε συνδυασμό με το υψηλό επίπεδο των απωλειών που σημειώθηκαν - και την προσέγγιση εντός εβδομάδων από την περίοδο των βροχών της Ουκρανίας - είναι πιθανό η ουκρανική επίθεση να ολοκληρωθεί πριν από τα τέλη Σεπτεμβρίου.
Το καθαρό αποτέλεσμα της μεγάλης κλίμακας επίθεσης της Ουκρανίας ήταν οριακά κέρδη σε ορισμένους τομείς.
Από στρατηγικής άποψης, η γραμμή επαφής μήκους 1.000 χλμ παραμένει σε μεγάλο βαθμό όπως ήταν στις αρχές του 2023.
Όπως προειδοποίησε ο Τσέχος πρόεδρος, οι πιθανότητες είναι εξαιρετικά απομακρυσμένες ότι η UAF θα μπορέσει να κάνει οτιδήποτε πέρα από την άμυνα για το υπόλοιπο της χρονιάς.
Η Ουκρανία θα ελπίζει να ανοικοδομήσει τη δύναμή της για το 2024.
Το πρόβλημα για το Κίεβο είναι ότι η Ρωσία, επίσης, αναδομεί τη δύναμή της για μελλοντικές επιθετικές ωθήσεις.
Κάποιοι προσκολλώνται στην ελπίδα ότι η εμφάνιση των αμερικανικών αρμάτων μάχης Abrams και των μαχητικών αεροσκαφών F-16 το 2024 θα είναι τελικά η αλλαγή του παιχνιδιού που αναζητά η Ουκρανία.
Δυστυχώς, θα απογοητευτούν, αναφέρει ο Davis.
Υποσχέθηκε ένα απλό τάγμα Abrams, με το πρώτο να φτάνει στις αρχές του φθινοπώρου και ενδέχεται να παραδοθεί ένας μικρός αριθμός F-16 στην Ουκρανία το 2024. (Η εκπαίδευση πιλότων ενδέχεται να μην ολοκληρωθεί πριν από το επόμενο καλοκαίρι).
Αυτά μπορεί να προσφέρουν τακτική χρησιμότητα στο περιθώριο, αλλά δεν θα κάνουν τίποτα για να μετακινήσουν τη βελόνα στρατηγικά.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι ανεξάρτητα από το πόσο δίκαιη είναι η υπόθεση της Ουκρανίας, είναι πιθανό στρατιωτικά ανέφικτο να επιτευχθεί η εκδίωξη των ρωσικών δυνάμεων από παράνομα κατεχόμενα μέρη της Ουκρανίας.
Επί του παρόντος, δυστυχώς, ούτε το Κίεβο ούτε η Μόσχα δείχνουν καμία διάθεση να ξεκινήσουν σοβαρές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου, καθώς κανένας δεν είναι διατεθειμένος να συμβιβαστεί σ τους κύριους στόχους του.
Ως εκ τούτου, οι πιθανότητες είναι μεγάλες ο πόλεμος να συνεχιστεί σε ένα μοντέλο φθοράς, όπου οι δύο πλευρές θα συνεχίσουν τις μάχες θέσης σε βασικές γεωγραφικές τοποθεσίες, εξαπολύοντας επιθέσεις με drone και πυραύλους στις πίσω περιοχές κάθε χώρας και εμπλακώντας σε μονομαχίες πυροβολικού κονιοποίησης σε όλη τη διάρκεια της γραμμή επαφής.
Το μεγάλο λάθος
Αυτός ο τύπος πολέμου θα προκαλέσει εκατοντάδες ή χιλιάδες θύματα την ημέρα και στις δύο πλευρές, θα συνεχίσει να σβήνει χωριά και πόλεις της Ουκρανίας από τον χάρτη και θα κρατήσει ζωντανή την πιθανότητα ότι ένα λάθος, λάθος εκτίμηση ή λάθος υπολογισμός θα μπορούσε να οδηγήσει στην επέκταση του πολέμου πέρα από την Ουκρανία.
Δεδομένης της αποτυχίας της επίθεσης να επιτύχει αποφασιστικά αποτελέσματα, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να επανεξετάσει τις πολιτικές και τους στόχους της.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα δεν μπορούν να συνεχίσουν επ' αόριστον να παρέχουν μεγάλα αποθέματα αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, αεροσκαφών, πυραύλων αεράμυνας, καθώς και εκατομμύρια βλήματα πυροβολικού και άλλα πυρομαχικά.
Η κυβέρνηση Biden θα πρέπει να καταστρώσει νέα σχέδια με βάση την πραγματικότητα του πεδίου της μάχης και να καταλήξει σε ένα σχέδιο που προστατεύει τα συμφέροντα ασφαλείας και την οικονομική ευημερία της Αμερικής.
Η τυφλή υποστήριξη της Ουκρανίας «όσο χρειαστεί» δεν ήταν ποτέ στρατηγική και τώρα εμφανίζεται λιγότερο βιώσιμη από ποτέ, καταλήγει ο Davis.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών