![Το απίθανο για τη Δύση γίνεται πιθανό: Η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει – Τι θα κάνουν οι ΗΠΑ](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/fa34c8cc7283a707c7e4fb6fa482485c_XL.jpg)
Η Δύση πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται το αδιανόητο και να αξιολογήσει τις συνέπειες που θα υπάρξουν σε περίπτωση μιας ρωσικής στρατιωτικής νίκης
Η βασική πεποίθηση της Δύσης, και συγκεκριμένα των ανώτερων αξιωματούχων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, είναι ότι όσο μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, τόσο πιο πολύ θα αποδυναμώνεται και θα εξασθενεί η ισχύς της Ρωσίας.
Όμως, υπάρχει ο κίνδυνος όσο περισσότερο εξελίσσεται ο πόλεμος, η Ρωσία τελικά να γίνεται όχι πιο αδύναμη, αλλά πιο ισχυρή.
Ωστόσο, όπως αναφέρει δημοσίευμα του 19fortyfive.com, δεν είναι προς το συμφέρον κανενός - ιδιαίτερα για τα ευρωπαϊκά κράτη που είναι κοντά στα σύνορα της Ρωσίας - να ενισχυθεί ο στρατός της Μόσχας και να γίνει πιο αποτελεσματική η συμβατική του ικανότητα.
Το αδιανόητο
Επομένως, η Δύση πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται το αδιανόητο και να αξιολογήσει τις συνέπειες που θα υπάρξουν σε περίπτωση μιας ρωσικής στρατιωτικής νίκης.
Η στήριξη της Ουκρανίας «για όσο χρειαστεί», ενδεχομένως σε κάποια στιγμή να πρέπει να περάσει σε δεύτερη μοίρα και να κυριαρχήσει η ιδέα της διπλωματικής λύσης.
Τα μακροπρόθεσμα οικονομικά συμφέροντα και η ασφάλεια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ πρέπει να γίνουν προτεραιότητα.
Όσο και αν ακούγεται πικρό, μια τέτοια θεώρηση, ίσως να αποκαλύψει ότι η επιδίωξη τερματισμού του πολέμου μέσω διαπραγμάτευσης για την καλύτερη δυνατή συμφωνία για το Κίεβο, θα μπορούσε να είναι ο δρόμος που διασφαλίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Το να συνεχίσουμε να αγνοούμε τυφλά την πραγματικότητα που αναδύεται από το πεδίο της μάχης για την επιδίωξη των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων, - δηλαδή την ολοκληρωτική νίκη για την Ουκρανία και την ήττα για τη Ρωσία - θα μπορούσε να δημιουργήσει στρεβλές συνθήκες που θα οδηγούσαν σε μια νίκη της Ρωσίας και που θα έθεταν σε αυξημένο κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια.
Πρέπει οι ΗΠΑ να κτίσουν κάποια προστατευτικά κάγκελα στην πολιτική τους, έτσι ώστε να μην τυφλωθούν από μια ξαφνική κατάρρευση του στρατού που υποστηρίζουμε, όπως συνέβη τον Αύγουστο του 2021 με τη διάλυση του αφγανικού στρατού.
Και αυτό το σενάριο δεν είναι τόσο τραβηγμένο όσο κάποιοι πιστεύουν.
Ο στόχος του 2022
Η Αμερική έχει θέσει ως στόχο την αποδυνάμωση της Ρωσίας.
Τον Απρίλιο του 2022 ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Lloyd Austin είχε πει πως ένας από τους βασικούς στόχους των ΗΠΑ ήταν να δει τη Ρωσία αποδυναμωμένη σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα που έκανε, όταν εισέβαλε στην Ουκρανία.
Από εκείνο το σημείο και ολόκληρο το 2022, ο στόχος του Austin φαινόταν να επιτυγχάνεται διαρκώς και σταδιακά.
Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών προειδοποίησε στα τέλη Μαρτίου 2022 ότι η Ρωσία είχε χάσει τόσο μεγάλο μέρος της αρχικής της δύναμης εισβολής, που πλησίαζε σε ένα «σημείο ανατροπής» όπου ο ρωσικός στρατός θα μπορούσε να διαλυθεί «από συνεχείς απώλειες, σωματική εξάντληση, μείωση των προμηθειών και πυρομαχικά, και καταποντισμένο ηθικό».
Η ρωσική αεροπορία, παρά την τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή της έναντι της Ουκρανίας, είχε υποστεί απώλειες και δεν μπορούσε να επιτύχει αεροπορική υπεροχή έναντι του εχθρού της.
Οι χερσαίες δυνάμεις της Μόσχας συνέχισαν να κάνουν σοβαρές τακτικές γκάφες που αποκάλυψαν σημαντικές αδυναμίες στον ίδιο τον σχηματισμό του στρατού τους.
Το σύστημα logistics του ήταν δυσλειτουργικό.
Υπέστη δύο μεγάλες απώλειες στο πεδίο της μάχης στις περιοχές Kharkiv και Kherson στα τέλη του 2022, αναγκάζοντας τον Putin να διατάξει έκτακτη κινητοποίηση 300.000 ανδρών – οι οποίοι αποδείχθηκαν πολύ χαμηλής ποιότητας.
Έως το τέλος του καλοκαιριού του 2023, αναφερόταν ότι η Ρωσία είχε χάσει τα μισά τανκς της και ότι 300.000 στρατιώτες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν.
Ο στόχος του Austin να αποδυναμώσει τη Ρωσία υλοποιούνταν.
Και εάν ο πόλεμος τελείωνε σήμερα, η Ρωσία θα παρέμενε σε μια αποδυναμωμένη κατάσταση για τα επόμενα χρόνια, ενδεχομένως και δεκαετίες.
Αλλαγή δυναμικής
Ωστόσο, για πρακτικούς λόγους, όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, αυτή η δυναμική μπορεί να αρχίσει να αλλάζει και αντί να αποδυναμώνεται περαιτέρω η Ρωσία, οι ένοπλες δυνάμεις του Putin μπορεί να αρχίσουν να δυναμώνουν.
Στις αρχές του 2023, το κύμα αρχίζει να γυρίζει.
Μόλις την περασμένη άνοιξη, ορισμένοι δυτικοί αναλυτές άρχισαν να παραδέχονται ότι τα στρατεύματα της Ρωσίας είχαν πάρει σκληρά μαθήματα από τις πικρές αποτυχίες και τις απώλειές της και τώρα έγιναν «ένας πιο τρομερός εχθρός».
Το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα της Μόσχας κινητοποιήθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια του πολέμου και αρχίζει πλέον να παράγει αυξανόμενες ποσότητες πυρομαχικών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και νέων και ανακαινισμένων τεθωρακισμένων οχημάτων.
Όπως υποστήριξε περίφημα ο Βρετανός στρατιωτικός στρατηγός Sir Michael Howard, οι περισσότεροι στρατιώτες στον κόσμο κάνουν λάθος όταν προσπαθούν να προετοιμαστούν για τον επόμενο πόλεμο.
Η Ρωσία μπορεί να έκανε ρεκόρ λαθών πριν από τον Φεβρουάριο του 2022.
Ωστόσο, οι Ρώσοι προσαρμόζονται ταχέως εν καιρώ πολέμου από απόλυτη ανάγκη και φαίνεται να κάνουν ουσιαστικά βήματα.
Η Washington Post δημοσίευσε μια ανάλυση της επίθεσης της Ουκρανίας και διαπίστωσε ότι η Ρωσία έμαθε από τα λάθη της και ότι έχει αρχίσει να αποδίδει, κάτι που φαίνεται στο βελτιωμένο και επαγγελματικό τρόπο στις «καλά οργανωμένες άμυνές της».
Δημοσίευμα του CNBC διαπίστωσε ότι «η τακτική προσαρμογή της Ρωσίας» από την καταστροφική της αρχή, είχε ως αποτέλεσμα την έκτακτη ανάγκη μιας «συντονισμένης και αντιδραστικής ένοπλης δύναμης…και μιας που είναι ιδιαίτερα ισχυρή στην άμυνα».
Ουκρανική αντεπίθεση
Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (UAF) έστειλαν τις καλύτερες δυνάμεις τους απέναντι σε αυτήν την άμυνα, με αποτέλεσμα από τις 5 Ιουνίου, να μην μπορούν να διεισδύσουν περισσότερο από 12-15 χιλιόμετρα μόνο σε δύο σημεία.
Τη στιγμή που έχουν ακόμη 25 χιλιόμετρα για να φτάσουν στον ενδιάμεσο στόχο του Tokmak και να διανύσουν περαιτέρω μια απόσταση 75 χλμ μέχρι τον στρατηγικό στόχο της Μελιτόπολης.
Οι Ουκρανοί έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες στόλο των τεθωρακισμένων και στο προσωπικό τους, τους τελευταίους τρεις μήνες και φαίνεται απίθανο να έχουν επαρκή δύναμη για να συνεχίσουν πολύ περισσότερο.
Αν και τα στρατεύματα του Putin φέρονται να έχουν υποστεί ακόμη περισσότερες απώλειες από την Ουκρανία, υπάρχει ένα μαθηματικό πρόβλημα για το Κίεβο: η Ρωσία έχει εκατομμύρια περισσότερους άνδρες στρατιωτικής ηλικίας διαθέσιμους για κινητοποίηση από ό,τι η Ουκρανία.
Εάν ο Zelensky παραμείνει προσηλωμένος σε μια πολιτική που επιδιώκει τη στρατιωτική νίκη επί του αντιπάλου του και συνεχίσει να μάχεται ό,τι κι αν γίνει, και αν ο Putin παραμένει επίσης αμετακίνητος στην πρόθεσή του να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι να επιτύχει τους στόχους του, η μία πλευρά τελικά θα λυγίσει.
Μόνο που η Ρωσία έχει περισσότερο ανθρώπινο δυναμικό για να τροφοδοτήσει την «κρεατομηχανή» ενός αδιέξοδου πολέμου από ό,τι η Ουκρανία.
Αβεβαιότητα
Αν και ο πόλεμος είναι κάτι το απρόβλεπτο, αν και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα εάν ο Putin ή ο Zelensky τελικά θα λυγίσουν και θα υποκύψουν, τις περισσότερες φορές υπάρχουν κάποια θεμελιώδη μεγέθη και δεδομένα που καθορίζουν τους νικητές και τους ηττημένους ενός πολέμου, όπως για παράδειγμα η αναλογία δύναμης και επιμελητείας/προμηθειών που υπερισχύει σχεδόν πάντα.
Αυτή τη στιγμή που πλησιάζει το τέλος της καλοκαιρινής επίθεσης των Ουκρανών, μετά από ενάμιση χρόνο ασαφούς πολέμου, η έκβαση του πολέμου δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα.
Η συνέχεια
Παραμένει τουλάχιστον κατανοητό ότι είτε η Ουκρανία είτε η Ρωσία θα μπορούσαν να επικρατήσουν.
Εάν αποδειχθεί το πρώτο, τότε η Ουκρανία, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα είναι σε καλή κατάσταση.
Αλλά εάν θεμελιώδη μεγέθη λειτουργήσουν όπως συμβαίνει συχνότερα στην ιστορία, η Ρωσία θα μπορούσε να επικρατήσει με την πάροδο του χρόνου.
Θα ήταν ανεύθυνο για τους Δυτικούς ηγέτες να υποθέτουν ότι η Ουκρανία θα κερδίσει και να μην προβλέπουν την εναλλακτική.
Το μέρος της εξίσωσης που λίγοι στη Δύση μπαίνουν στον κόπο να λάβουν υπόψη είναι τι κάνει η πίεση για νίκη – ή περισσότερο τι κάνει ο φόβος της ήττας – στη ρωσική πλευρά.
Ρωσική αναγέννηση
Όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, τόσο περισσότερο το Κρεμλίνο θα συνεχίσει να εμπλέκεται σε μια ταχεία διαδικασία καινοτομίας και Ρώσοι επιστήμονες και στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες θα σχεδιάζουν νέες τεχνολογίες και δόγματα.
Δεν πρέπει να είμαστε τόσο αλαζονικοί για να αναγνωρίσουμε ότι η ανάγκη ζωής και θανάτου που οδηγεί τις τρέχουσες ρωσικές προόδους απουσιάζει εντελώς στην Αμερική, και επομένως το κίνητρό μας και η προθυμία μας να δημιουργήσουμε, να δοκιμάσουμε και να εφαρμόσουμε γρήγορα επιτυχημένες νέες στρατιωτικές τεχνολογίες ή τακτικές μπορεί να οδηγήσει σε υστερούμε από τη Ρωσία σε συμβατικό επίπεδο.
Αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή απειλή, η πυρηνικά οπλισμένη Ρωσία, με τους τεράστιους φυσικούς της πόρους, θα μπορούσε να επικεντρωθεί ώστε να βελτιώσει τον στρατό της σε σημείο που η Ουκρανία τελικά δεν θα μπορέσει να συμβαδίσει.
Ως εκ τούτου δεν είναι εκτός του πεδίου των δυνατοτήτων της η Ρωσία να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο.
Τι να κάνουν οι ΗΠΑ
Τουλάχιστον, η Ουάσιγκτον πρέπει να αρχίσει να αναπτύσσει ένα σύνολο κριτηρίων για την παρακολούθηση της ικανότητας κάθε πλευράς να συνεχίζει αυτόν τον πόλεμο.
Εφόσον υπάρχει μια νόμιμη ευκαιρία για την Ουκρανία να επιτύχει έναν στρατιωτικά εφικτό στόχο, είναι λογικό να συνεχίσει να παρέχει στο Κίεβο τα μέσα για να αμυνθεί.
Ωστόσο, η προϋπόθεση «για όσο χρόνο χρειάζεται» πρέπει να αντικατασταθεί με «όσο υπάρχει μια βιώσιμη πιθανότητα επιτυχίας».
Εάν η πολιτική μας επιμείνει στο «για όσο χρόνο χρειάζεται», η οποία εφαρμόζεται ανεξάρτητα από την κατάσταση του πολέμου ή την ικανότητα εκάστοτε πλευράς να διεξάγει πόλεμο, είναι πιθανό να βρεθούμε απροετοίμαστοι για μια κατάρρευση του ουκρανικού στρατού.
Αν κάποιος πιστεύει ότι η κατάρρευση των Αφγανικών Δυνάμεων Εθνικής Ασφάλειας τον Αύγουστο του 2021 δεν θα μπορούσε να συμβεί – μια κατάρρευση για την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν εντελώς απροετοίμαστες – κάνει λάθος.
Είναι απολύτως πιθανό.
Αλλαγή πολιτικής
Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας η κυβέρνηση να θεσπίσει ένα σύνολο κριτηρίων βάσει των οποίων θα έχουμε ισχυρές ενδείξεις, πολύ πριν συμβεί μια κατάρρευση, ότι έχουμε φτάσει σε ένα αμετάκλητο σημείο.
Εάν φτάσουμε σε αυτό το σημείο της μη επιστροφής, οι ΗΠΑ δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να αλλάξουν πολιτική και να αφιερώσουν όσο το δυνατόν περισσότερη ενέργεια στην εύρεση μιας διπλωματικής οδού προς ένα τέλος μέσω διαπραγματεύσεων.
Πρέπει να είναι αυτονόητο ότι κανείς στη Δύση δεν θέλει να επιδιώξει μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα που θα έχει ως αποτέλεσμα η Ρωσία να διατηρήσει κάποια εδάφη που κατέλαβε παράνομα.
Αλλά αν συνεχίσουμε στα τυφλά να επιδιώκουμε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, είναι πιθανό η Ρωσία, όπως οι Ταλιμπάν, να επιφέρει μια απόλυτη στρατιωτική νίκη.
Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τα ευρωπαϊκά, τα ΝΑΤΟικά και τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα και πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.
Εν τελει, η υπ' αριθμόν ένα υποχρέωση της αμερικανικής κυβέρνησης (όχι απλώς η ευθύνη) είναι προς τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επιδεινωθεί η κατάσταση στο σημείο να έχουμε επανάληψη της καταστροφής που παρακολουθούσαμε παθητικά να εκτυλίσσεται στο Αφγανιστάν.
Η κυβέρνηση πρέπει τουλάχιστον να προετοιμαστεί ενεργά και να εξετάσει την πιθανότητα να μην πραγματοποιηθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, και θα πρέπει να λάβει μέτρα για να προφυλαχθεί από αυτό. Μια επανάληψη της αποτυχίας του 2021, θα ήταν παιδικό παιχνίδι σε σύγκριση με το κόστος της αποτυχίας σε αυτόν τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Όμως, υπάρχει ο κίνδυνος όσο περισσότερο εξελίσσεται ο πόλεμος, η Ρωσία τελικά να γίνεται όχι πιο αδύναμη, αλλά πιο ισχυρή.
Ωστόσο, όπως αναφέρει δημοσίευμα του 19fortyfive.com, δεν είναι προς το συμφέρον κανενός - ιδιαίτερα για τα ευρωπαϊκά κράτη που είναι κοντά στα σύνορα της Ρωσίας - να ενισχυθεί ο στρατός της Μόσχας και να γίνει πιο αποτελεσματική η συμβατική του ικανότητα.
Το αδιανόητο
Επομένως, η Δύση πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται το αδιανόητο και να αξιολογήσει τις συνέπειες που θα υπάρξουν σε περίπτωση μιας ρωσικής στρατιωτικής νίκης.
Η στήριξη της Ουκρανίας «για όσο χρειαστεί», ενδεχομένως σε κάποια στιγμή να πρέπει να περάσει σε δεύτερη μοίρα και να κυριαρχήσει η ιδέα της διπλωματικής λύσης.
Τα μακροπρόθεσμα οικονομικά συμφέροντα και η ασφάλεια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ πρέπει να γίνουν προτεραιότητα.
Όσο και αν ακούγεται πικρό, μια τέτοια θεώρηση, ίσως να αποκαλύψει ότι η επιδίωξη τερματισμού του πολέμου μέσω διαπραγμάτευσης για την καλύτερη δυνατή συμφωνία για το Κίεβο, θα μπορούσε να είναι ο δρόμος που διασφαλίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Το να συνεχίσουμε να αγνοούμε τυφλά την πραγματικότητα που αναδύεται από το πεδίο της μάχης για την επιδίωξη των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων, - δηλαδή την ολοκληρωτική νίκη για την Ουκρανία και την ήττα για τη Ρωσία - θα μπορούσε να δημιουργήσει στρεβλές συνθήκες που θα οδηγούσαν σε μια νίκη της Ρωσίας και που θα έθεταν σε αυξημένο κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια.
Πρέπει οι ΗΠΑ να κτίσουν κάποια προστατευτικά κάγκελα στην πολιτική τους, έτσι ώστε να μην τυφλωθούν από μια ξαφνική κατάρρευση του στρατού που υποστηρίζουμε, όπως συνέβη τον Αύγουστο του 2021 με τη διάλυση του αφγανικού στρατού.
Και αυτό το σενάριο δεν είναι τόσο τραβηγμένο όσο κάποιοι πιστεύουν.
Ο στόχος του 2022
Η Αμερική έχει θέσει ως στόχο την αποδυνάμωση της Ρωσίας.
Τον Απρίλιο του 2022 ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Lloyd Austin είχε πει πως ένας από τους βασικούς στόχους των ΗΠΑ ήταν να δει τη Ρωσία αποδυναμωμένη σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα που έκανε, όταν εισέβαλε στην Ουκρανία.
Από εκείνο το σημείο και ολόκληρο το 2022, ο στόχος του Austin φαινόταν να επιτυγχάνεται διαρκώς και σταδιακά.
Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών προειδοποίησε στα τέλη Μαρτίου 2022 ότι η Ρωσία είχε χάσει τόσο μεγάλο μέρος της αρχικής της δύναμης εισβολής, που πλησίαζε σε ένα «σημείο ανατροπής» όπου ο ρωσικός στρατός θα μπορούσε να διαλυθεί «από συνεχείς απώλειες, σωματική εξάντληση, μείωση των προμηθειών και πυρομαχικά, και καταποντισμένο ηθικό».
Η ρωσική αεροπορία, παρά την τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή της έναντι της Ουκρανίας, είχε υποστεί απώλειες και δεν μπορούσε να επιτύχει αεροπορική υπεροχή έναντι του εχθρού της.
Οι χερσαίες δυνάμεις της Μόσχας συνέχισαν να κάνουν σοβαρές τακτικές γκάφες που αποκάλυψαν σημαντικές αδυναμίες στον ίδιο τον σχηματισμό του στρατού τους.
Το σύστημα logistics του ήταν δυσλειτουργικό.
Υπέστη δύο μεγάλες απώλειες στο πεδίο της μάχης στις περιοχές Kharkiv και Kherson στα τέλη του 2022, αναγκάζοντας τον Putin να διατάξει έκτακτη κινητοποίηση 300.000 ανδρών – οι οποίοι αποδείχθηκαν πολύ χαμηλής ποιότητας.
Έως το τέλος του καλοκαιριού του 2023, αναφερόταν ότι η Ρωσία είχε χάσει τα μισά τανκς της και ότι 300.000 στρατιώτες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν.
Ο στόχος του Austin να αποδυναμώσει τη Ρωσία υλοποιούνταν.
Και εάν ο πόλεμος τελείωνε σήμερα, η Ρωσία θα παρέμενε σε μια αποδυναμωμένη κατάσταση για τα επόμενα χρόνια, ενδεχομένως και δεκαετίες.
Αλλαγή δυναμικής
Ωστόσο, για πρακτικούς λόγους, όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, αυτή η δυναμική μπορεί να αρχίσει να αλλάζει και αντί να αποδυναμώνεται περαιτέρω η Ρωσία, οι ένοπλες δυνάμεις του Putin μπορεί να αρχίσουν να δυναμώνουν.
Στις αρχές του 2023, το κύμα αρχίζει να γυρίζει.
Μόλις την περασμένη άνοιξη, ορισμένοι δυτικοί αναλυτές άρχισαν να παραδέχονται ότι τα στρατεύματα της Ρωσίας είχαν πάρει σκληρά μαθήματα από τις πικρές αποτυχίες και τις απώλειές της και τώρα έγιναν «ένας πιο τρομερός εχθρός».
Το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα της Μόσχας κινητοποιήθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια του πολέμου και αρχίζει πλέον να παράγει αυξανόμενες ποσότητες πυρομαχικών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και νέων και ανακαινισμένων τεθωρακισμένων οχημάτων.
Όπως υποστήριξε περίφημα ο Βρετανός στρατιωτικός στρατηγός Sir Michael Howard, οι περισσότεροι στρατιώτες στον κόσμο κάνουν λάθος όταν προσπαθούν να προετοιμαστούν για τον επόμενο πόλεμο.
Η Ρωσία μπορεί να έκανε ρεκόρ λαθών πριν από τον Φεβρουάριο του 2022.
Ωστόσο, οι Ρώσοι προσαρμόζονται ταχέως εν καιρώ πολέμου από απόλυτη ανάγκη και φαίνεται να κάνουν ουσιαστικά βήματα.
Η Washington Post δημοσίευσε μια ανάλυση της επίθεσης της Ουκρανίας και διαπίστωσε ότι η Ρωσία έμαθε από τα λάθη της και ότι έχει αρχίσει να αποδίδει, κάτι που φαίνεται στο βελτιωμένο και επαγγελματικό τρόπο στις «καλά οργανωμένες άμυνές της».
Δημοσίευμα του CNBC διαπίστωσε ότι «η τακτική προσαρμογή της Ρωσίας» από την καταστροφική της αρχή, είχε ως αποτέλεσμα την έκτακτη ανάγκη μιας «συντονισμένης και αντιδραστικής ένοπλης δύναμης…και μιας που είναι ιδιαίτερα ισχυρή στην άμυνα».
Ουκρανική αντεπίθεση
Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (UAF) έστειλαν τις καλύτερες δυνάμεις τους απέναντι σε αυτήν την άμυνα, με αποτέλεσμα από τις 5 Ιουνίου, να μην μπορούν να διεισδύσουν περισσότερο από 12-15 χιλιόμετρα μόνο σε δύο σημεία.
Τη στιγμή που έχουν ακόμη 25 χιλιόμετρα για να φτάσουν στον ενδιάμεσο στόχο του Tokmak και να διανύσουν περαιτέρω μια απόσταση 75 χλμ μέχρι τον στρατηγικό στόχο της Μελιτόπολης.
Οι Ουκρανοί έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες στόλο των τεθωρακισμένων και στο προσωπικό τους, τους τελευταίους τρεις μήνες και φαίνεται απίθανο να έχουν επαρκή δύναμη για να συνεχίσουν πολύ περισσότερο.
Αν και τα στρατεύματα του Putin φέρονται να έχουν υποστεί ακόμη περισσότερες απώλειες από την Ουκρανία, υπάρχει ένα μαθηματικό πρόβλημα για το Κίεβο: η Ρωσία έχει εκατομμύρια περισσότερους άνδρες στρατιωτικής ηλικίας διαθέσιμους για κινητοποίηση από ό,τι η Ουκρανία.
Εάν ο Zelensky παραμείνει προσηλωμένος σε μια πολιτική που επιδιώκει τη στρατιωτική νίκη επί του αντιπάλου του και συνεχίσει να μάχεται ό,τι κι αν γίνει, και αν ο Putin παραμένει επίσης αμετακίνητος στην πρόθεσή του να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι να επιτύχει τους στόχους του, η μία πλευρά τελικά θα λυγίσει.
Μόνο που η Ρωσία έχει περισσότερο ανθρώπινο δυναμικό για να τροφοδοτήσει την «κρεατομηχανή» ενός αδιέξοδου πολέμου από ό,τι η Ουκρανία.
Αβεβαιότητα
Αν και ο πόλεμος είναι κάτι το απρόβλεπτο, αν και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα εάν ο Putin ή ο Zelensky τελικά θα λυγίσουν και θα υποκύψουν, τις περισσότερες φορές υπάρχουν κάποια θεμελιώδη μεγέθη και δεδομένα που καθορίζουν τους νικητές και τους ηττημένους ενός πολέμου, όπως για παράδειγμα η αναλογία δύναμης και επιμελητείας/προμηθειών που υπερισχύει σχεδόν πάντα.
Αυτή τη στιγμή που πλησιάζει το τέλος της καλοκαιρινής επίθεσης των Ουκρανών, μετά από ενάμιση χρόνο ασαφούς πολέμου, η έκβαση του πολέμου δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα.
Η συνέχεια
Παραμένει τουλάχιστον κατανοητό ότι είτε η Ουκρανία είτε η Ρωσία θα μπορούσαν να επικρατήσουν.
Εάν αποδειχθεί το πρώτο, τότε η Ουκρανία, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα είναι σε καλή κατάσταση.
Αλλά εάν θεμελιώδη μεγέθη λειτουργήσουν όπως συμβαίνει συχνότερα στην ιστορία, η Ρωσία θα μπορούσε να επικρατήσει με την πάροδο του χρόνου.
Θα ήταν ανεύθυνο για τους Δυτικούς ηγέτες να υποθέτουν ότι η Ουκρανία θα κερδίσει και να μην προβλέπουν την εναλλακτική.
Το μέρος της εξίσωσης που λίγοι στη Δύση μπαίνουν στον κόπο να λάβουν υπόψη είναι τι κάνει η πίεση για νίκη – ή περισσότερο τι κάνει ο φόβος της ήττας – στη ρωσική πλευρά.
Ρωσική αναγέννηση
Όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, τόσο περισσότερο το Κρεμλίνο θα συνεχίσει να εμπλέκεται σε μια ταχεία διαδικασία καινοτομίας και Ρώσοι επιστήμονες και στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες θα σχεδιάζουν νέες τεχνολογίες και δόγματα.
Δεν πρέπει να είμαστε τόσο αλαζονικοί για να αναγνωρίσουμε ότι η ανάγκη ζωής και θανάτου που οδηγεί τις τρέχουσες ρωσικές προόδους απουσιάζει εντελώς στην Αμερική, και επομένως το κίνητρό μας και η προθυμία μας να δημιουργήσουμε, να δοκιμάσουμε και να εφαρμόσουμε γρήγορα επιτυχημένες νέες στρατιωτικές τεχνολογίες ή τακτικές μπορεί να οδηγήσει σε υστερούμε από τη Ρωσία σε συμβατικό επίπεδο.
Αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή απειλή, η πυρηνικά οπλισμένη Ρωσία, με τους τεράστιους φυσικούς της πόρους, θα μπορούσε να επικεντρωθεί ώστε να βελτιώσει τον στρατό της σε σημείο που η Ουκρανία τελικά δεν θα μπορέσει να συμβαδίσει.
Ως εκ τούτου δεν είναι εκτός του πεδίου των δυνατοτήτων της η Ρωσία να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο.
Τι να κάνουν οι ΗΠΑ
Τουλάχιστον, η Ουάσιγκτον πρέπει να αρχίσει να αναπτύσσει ένα σύνολο κριτηρίων για την παρακολούθηση της ικανότητας κάθε πλευράς να συνεχίζει αυτόν τον πόλεμο.
Εφόσον υπάρχει μια νόμιμη ευκαιρία για την Ουκρανία να επιτύχει έναν στρατιωτικά εφικτό στόχο, είναι λογικό να συνεχίσει να παρέχει στο Κίεβο τα μέσα για να αμυνθεί.
Ωστόσο, η προϋπόθεση «για όσο χρόνο χρειάζεται» πρέπει να αντικατασταθεί με «όσο υπάρχει μια βιώσιμη πιθανότητα επιτυχίας».
Εάν η πολιτική μας επιμείνει στο «για όσο χρόνο χρειάζεται», η οποία εφαρμόζεται ανεξάρτητα από την κατάσταση του πολέμου ή την ικανότητα εκάστοτε πλευράς να διεξάγει πόλεμο, είναι πιθανό να βρεθούμε απροετοίμαστοι για μια κατάρρευση του ουκρανικού στρατού.
Αν κάποιος πιστεύει ότι η κατάρρευση των Αφγανικών Δυνάμεων Εθνικής Ασφάλειας τον Αύγουστο του 2021 δεν θα μπορούσε να συμβεί – μια κατάρρευση για την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν εντελώς απροετοίμαστες – κάνει λάθος.
Είναι απολύτως πιθανό.
Αλλαγή πολιτικής
Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας η κυβέρνηση να θεσπίσει ένα σύνολο κριτηρίων βάσει των οποίων θα έχουμε ισχυρές ενδείξεις, πολύ πριν συμβεί μια κατάρρευση, ότι έχουμε φτάσει σε ένα αμετάκλητο σημείο.
Εάν φτάσουμε σε αυτό το σημείο της μη επιστροφής, οι ΗΠΑ δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να αλλάξουν πολιτική και να αφιερώσουν όσο το δυνατόν περισσότερη ενέργεια στην εύρεση μιας διπλωματικής οδού προς ένα τέλος μέσω διαπραγματεύσεων.
Πρέπει να είναι αυτονόητο ότι κανείς στη Δύση δεν θέλει να επιδιώξει μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα που θα έχει ως αποτέλεσμα η Ρωσία να διατηρήσει κάποια εδάφη που κατέλαβε παράνομα.
Αλλά αν συνεχίσουμε στα τυφλά να επιδιώκουμε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, είναι πιθανό η Ρωσία, όπως οι Ταλιμπάν, να επιφέρει μια απόλυτη στρατιωτική νίκη.
Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τα ευρωπαϊκά, τα ΝΑΤΟικά και τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα και πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.
Εν τελει, η υπ' αριθμόν ένα υποχρέωση της αμερικανικής κυβέρνησης (όχι απλώς η ευθύνη) είναι προς τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επιδεινωθεί η κατάσταση στο σημείο να έχουμε επανάληψη της καταστροφής που παρακολουθούσαμε παθητικά να εκτυλίσσεται στο Αφγανιστάν.
Η κυβέρνηση πρέπει τουλάχιστον να προετοιμαστεί ενεργά και να εξετάσει την πιθανότητα να μην πραγματοποιηθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, και θα πρέπει να λάβει μέτρα για να προφυλαχθεί από αυτό. Μια επανάληψη της αποτυχίας του 2021, θα ήταν παιδικό παιχνίδι σε σύγκριση με το κόστος της αποτυχίας σε αυτόν τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών