ΙΚΕΑ: Φθηνές δικαιολογίες για υψηλές τιμές, οι μύθοι του ΦΠΑ και οι πρακτικές ολιγοπωλίου

ΙΚΕΑ: Φθηνές δικαιολογίες για υψηλές τιμές, οι μύθοι του ΦΠΑ και οι πρακτικές ολιγοπωλίου
Οι μύθοι του ΦΠΑ, των μεταφορικών και η σύγκριση με «ομοειδή προϊόντα» αγνώστων λοιπών στοιχείων
Το γεγονός ότι τα ΙΚΕΑ Ελλάδας είναι σημαντικά ακριβότερα από το μέσο όρο της Ευρώπης είναι γνωστό.
Όπως γνωστή είναι και η δικαιολογία της εταιρίας ότι προσφέρει χαμηλότερες τιμές σε ομοειδή προϊόντα που διατίθενται στην Ελληνική αγορά, τουλάχιστον κατά 15%-20%, ότι έκανε μειώσεις στην περίοδο της κρίσης και ότι φταίει ο υψηλός ΦΠΑ, το αυξημένο μεταφορικό κόστος .
Μάλιστα δεν παραλείπει να δίνει και ενδεικτικά τιμές για προϊόντα που πουλά φθηνότερα.
Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;
Πρώτον οι χαμηλότερες τιμές που επικαλείται ότι δίνει σε σχέση με ομοειδή προϊόντα δεν αποτελεί στοιχείο το οποίο μπορεί να ελεγχθεί καθώς είναι προφανές ότι κανένας καταναλωτής που επιθυμεί να αγοράσει παράδειγμα ένα γραφείο δεν μπορεί να εκτιμήσει αν πράγματι είναι φθηνότερο του ΙΚΕΑ από ένα ομοειδές καθώς τα γραφεία δεν είναι πορτοκάλια.
Κατά συνέπεια το 15% έως 20% που ισχυρίζεται ότι πουλά φθηνότερα δεν είναι μέγεθος που μπορεί να πιστοποιηθεί. Και αν πιστοποιείτο θα υπήρχαν αναλυτικά στοιχεία που θα εξέδιδε η εταιρία για το αποδείξει.
Ο ΦΠΑ είναι προφανές πως είναι υψηλότερος από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά η επίπτωσή του στην τελική τιμή δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να δικαιολογεί αποκλίσεις τιμών πάνω 5%.
Για παράδειγμα αν η επιχείρηση θέλει να εισπράξει καθαρή αξία προ ΦΠΑ 100 στην Ελλάδα θα πρέπει να το πουλήσει 124 ευρώ, στην Βουλγαρία 120 ευρώ , στη Γερμανία και την Κύπρο 119. Ουσιαστικά δηλαδή η διαφορά στην τιμή κατά μέγιστο που μπορεί να δικαιολογηθεί είναι της τάξεως του 4%.
Σε ότι αφορά στο μεταφορικό κόστος θα ήταν χρήσιμο να πληροφορηθούμε την προέλευση των προϊόντων ώστε να εκτιμηθεί το κόστος γιατί προφανές ότι ένα προϊόν που παράγεται στην Κίνα μπορεί να φτάσει φθηνότερα στην Ελλάδα από τη Βουλγαρία όπου τα τοπικά ΙΚΕΑ έχουν τον ίδιο μέτοχο δηλαδή τον όμιλο Φουρλή.
Μια απλή ανάγνωση στο μεικτό περιθώριο κέρδους ίσως δίνει την εξήγηση ότι στοχευμένα και ανεξάρτητα από δικαιολογίες όπως ο ΦΠΑ η Φουρλής πουλά ακριβά στην Ελλάδα.
Σημειωτέον ότι το 2017 το μεικτό περιθώριο κέρδους στην Ελλάδα και την Κύπρο ήταν 42% και 44% και την ίδια στιγμή στη Βουλγαρία στα επίπεδα του 37,5%.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η εταιρία πουλά σημαντικά ακριβότερα στην Ελλάδα και την Κύπρο από τη Βουλγαρία. Και αν η Ελλάδα έχει υψηλή φορολογία και αυξημένα εργατικά κόστη δεν ισχύει το ίδιο και για την Κύπρο.
Πάντως μέσα σε αυτό το περιβάλλον είναι προφανές ότι η Φουρλής έχει επιλέξει να πουλά ακριβά στην Ελλάδα σταθμίζοντας ότι έχει επαρκή ζήτηση και θεωρεί ότι αν ρίξει τις τιμές το όφελος δεν είναι τόσο σημαντικό.
Από την άλλη πλευρά έχει ενδιαφέρον ότι μια εταιρία έχει τόσο σημαντικές διαφορές στον τιμοκατάλογο της σε όμορες χώρες.
Και οι διαφορές αυτές παραπέμπουν σε ολιγοπωλιακή πρακτική. Και αυτό έμμεσα το έχει ομολογήσει η ίδια η εταιρία όταν ισχυρίζεται ότι πουλάει 15% έως 20% φθηνότερα από την αγορά στα ομοειδή προϊόντα ενώ δεν γίνεται κουβέντα για μη ομοειδή που είναι ασύγκριτα.  

Νίκος Καρούτζος
nkaroutzos@gmail.com
www.bankingnews.gr

Νίκος Καρούτζος

BREAKING NEWS