![Τον Ιούνιο 2020 με την 6η αξιολόγηση η έκθεση βιωσιμότητας για το ελληνικό χρέος από τον ESM – Χάνεται η μάχη για χαμηλότερα πλεονάσματα](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e8a4e389d4c149e8d60cf434ffc875aa_XL.jpg)
Η κυβέρνηση θα πρέπει να κρατάει πολύ μικρό καλάθι αναφορικά με το αίτημα της για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για τους εξής δύο λόγους:
Για τον Ιούνιο αναβάλλει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) τη δημοσιοποίηση της νέας έκθεσης βιωσιμότητας για το ελληνικό χρέος (DSA) που θεωρείται βαρόμετρο για τη μείωση των στόχων στα πρωτογενή πλεονάσματα.
Η έκθεση θα βρίσκεται μέσα στις βαλίτσες των δανειστών, όταν τα υψηλόβαθμα στελέχη έρθουν στην Αθήνα για την 6η μεταμνημονιακή αξιολόγηση που θα ξεκινήσει τον Μάρτιο, αλλά και στους χαρτοφύλακες των υπουργών Οικονομικών που θα μετάσχουν στο Eurogroup της 11ης Ιουνίου του 2020.
Στην ίδια συνεδρίαση αναμένεται να ληφθούν αποφάσεις για την αλλαγή χρήσης των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα (ANFAs, SMPs) οι οποίες σύμφωνα με τον Επίτροπο Οικονομικών Πάολο Τζεντιλόνι θα είναι θετικές για την Ελλάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές οι αποφάσεις θα έχουν πρακτική εφαρμογή από τη δόση των 644 εκατ. ευρώ του Ιουνίου. Κι αυτό γιατί :
-Η ατζέντα με τα ώριμα αναπτυξιακά έργα θα παραμείνει για πολύ καιρό ακόμη ανοικτή.
- Στο τραπέζι επανήλθε η πρόταση για τα κέρδη από τα ANFA's και τα SMP's να μετρούν ως έσοδα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και ως εκ τούτου να συνυπολογίζονται στο κατά πρόγραμμα πρωτογενές πλεόνασμα και εμμέσως να το μειώνουν.
Δια της πλαγίας οδού οι εταίροι προσπαθούν να αποφύγουν την «καθαρή» μείωση των ονομαστικών στόχων στα πρωτογενή πλεονάσματα που ζητά η Αθήνα.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι το Βερολίνο, όπως και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δεν θέλουν με τίποτα να φέρουν το ελληνικό θέμα προς έγκριση στα κοινοβούλια τους, με αποτέλεσμα να επιδίδονται στο γνωστό παιγνίδι των καθυστερήσεων…
Έτσι το τοπίο θα παραμείνει θολό μέχρι το φθινόπωρο και αναμένεται να ξεκαθαρίσει στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό του 2021 (το προσχέδιο θα κατατεθεί στη Βουλή στις 5 Οκτωβρίου και το τελικό σχέδιο στις 21 Νοεμβρίου).
Η κυβέρνηση θα πρέπει να κρατάει πολύ μικρό καλάθι αναφορικά με το αίτημα της για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για τους εξής δύο λόγους:
1.Ο πρώτος είναι ότι το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τους κανόνες για το κυκλικά διορθωμένο πλεόνασμα.
Πρόκειται για τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους, Medium Term Objectives , που αποτυπώνουν το πλεόνασμα σε όρους κυκλικά διορθωμένου πλεονάσματος.
Οι στόχοι αυτοί αναθεωρούνται κάθε τρία χρόνια και σύμφωνα με αυτούς η Ελλάδα θα πρέπει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 2,7% του ΑΕΠ για την περίοδο 2021-2022. Με αυτό το δεδομένο δεν προκύπτει περιθώριο μείωσης κάτω από το 2,7% του ΑΕΠ.
2. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την έκθεση βιωσιμότητας DSA του ESM και τις προβολές για το ελληνικό χρέος.
Στους ευρωπαϊκούς κόλπους παραμένει ο προβληματισμός για το κατά πόσο θα συνεχιστεί το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων δανεισμού για την Ελλάδα, και αν αυτό θα έχει μόνιμη αντανάκλαση στον ρυθμό αποπληρωμής του χρέους των 353 δισ. ευρώ (κεντρικής διοίκησης).
Ετσι εξηγούνται και τα τρία διαφορετικά σενάρια διαχειρισιμότητας του ελληνικού χρέους, στην αμέσως προηγούμενη έκθεση των θεσμών σύμφωνα με τα οποία:
■ Στο βασικό σενάριο, οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες διατηρούνται μέτριες στην περιοχή του 10% του ΑΕΠ ώς το 2032. Στη συνέχεια θα αρχίσουν να αυξάνουν ελαφρά, αλλά προβλέπεται να σταθεροποιηθούν κοντά στο 14% του ΑΕΠ ώς τα τέλη της περιόδου που εξετάζεται.
■ Στο θετικό σενάριο, το χρέος διατηρείται «υψηλά βιώσιμο», με μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες γύρω στο 10% του ΑΕΠ το 2060.
■ Στο αρνητικό σενάριο, οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες φτάνουν στο υπερβολικό 20% του ΑΕΠ το 2042 και συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά.
Επομένως, όλα θα κριθούν από τις αναφορές που θα κάνουν οι θεσμοί για το ελληνικό χρέος, πριν και μετά το έτος 2032, που είναι ένα έτος-ορόσημο με βάση τη συμφωνία στο Eurogroup του Ιουνίου του 2018 που ορίζει νέα επανεξέταση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και τη λήψη πρόσθετων μέτρων εφόσον χρειαστεί.
Ετσι, οι μόνες πιθανότητες που συγκεντρώνει η Αθήνα στο Eurogroup της 16ης Μαρτίου είναι να ικανοποιηθεί το αίτημα που έχει υποβάλει για την εξαίρεση δαπανών ύψους 200 εκατ. ευρώ από τον μεταμνημονιακό τρόπο υπολογισμού του πρωτογενούς πλεονάσματος. Επί της ουσίας είναι ο δημοσιονομικός χώρος που ζητά προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις φορολογικές ελαφρύνσεις που έχει προαναγγείλει για τη σταδιακή κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
Όσον αφορά την άλλη επιδίωξή της σχετικά με τη δυνατότητα μεταφοράς υπερπλεονασμάτων από το ένα έτος στο επόμενο (smoothing mechanism), εκεί μάλλον οι αποφάσεις θα είναι αρνητικές…
Μάριος Χριστοδούλου
www.bankingnews.gr
Η έκθεση θα βρίσκεται μέσα στις βαλίτσες των δανειστών, όταν τα υψηλόβαθμα στελέχη έρθουν στην Αθήνα για την 6η μεταμνημονιακή αξιολόγηση που θα ξεκινήσει τον Μάρτιο, αλλά και στους χαρτοφύλακες των υπουργών Οικονομικών που θα μετάσχουν στο Eurogroup της 11ης Ιουνίου του 2020.
Στην ίδια συνεδρίαση αναμένεται να ληφθούν αποφάσεις για την αλλαγή χρήσης των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα (ANFAs, SMPs) οι οποίες σύμφωνα με τον Επίτροπο Οικονομικών Πάολο Τζεντιλόνι θα είναι θετικές για την Ελλάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές οι αποφάσεις θα έχουν πρακτική εφαρμογή από τη δόση των 644 εκατ. ευρώ του Ιουνίου. Κι αυτό γιατί :
-Η ατζέντα με τα ώριμα αναπτυξιακά έργα θα παραμείνει για πολύ καιρό ακόμη ανοικτή.
- Στο τραπέζι επανήλθε η πρόταση για τα κέρδη από τα ANFA's και τα SMP's να μετρούν ως έσοδα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και ως εκ τούτου να συνυπολογίζονται στο κατά πρόγραμμα πρωτογενές πλεόνασμα και εμμέσως να το μειώνουν.
Δια της πλαγίας οδού οι εταίροι προσπαθούν να αποφύγουν την «καθαρή» μείωση των ονομαστικών στόχων στα πρωτογενή πλεονάσματα που ζητά η Αθήνα.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι το Βερολίνο, όπως και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δεν θέλουν με τίποτα να φέρουν το ελληνικό θέμα προς έγκριση στα κοινοβούλια τους, με αποτέλεσμα να επιδίδονται στο γνωστό παιγνίδι των καθυστερήσεων…
Έτσι το τοπίο θα παραμείνει θολό μέχρι το φθινόπωρο και αναμένεται να ξεκαθαρίσει στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό του 2021 (το προσχέδιο θα κατατεθεί στη Βουλή στις 5 Οκτωβρίου και το τελικό σχέδιο στις 21 Νοεμβρίου).
Η κυβέρνηση θα πρέπει να κρατάει πολύ μικρό καλάθι αναφορικά με το αίτημα της για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για τους εξής δύο λόγους:
1.Ο πρώτος είναι ότι το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τους κανόνες για το κυκλικά διορθωμένο πλεόνασμα.
Πρόκειται για τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους, Medium Term Objectives , που αποτυπώνουν το πλεόνασμα σε όρους κυκλικά διορθωμένου πλεονάσματος.
Οι στόχοι αυτοί αναθεωρούνται κάθε τρία χρόνια και σύμφωνα με αυτούς η Ελλάδα θα πρέπει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 2,7% του ΑΕΠ για την περίοδο 2021-2022. Με αυτό το δεδομένο δεν προκύπτει περιθώριο μείωσης κάτω από το 2,7% του ΑΕΠ.
2. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την έκθεση βιωσιμότητας DSA του ESM και τις προβολές για το ελληνικό χρέος.
Στους ευρωπαϊκούς κόλπους παραμένει ο προβληματισμός για το κατά πόσο θα συνεχιστεί το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων δανεισμού για την Ελλάδα, και αν αυτό θα έχει μόνιμη αντανάκλαση στον ρυθμό αποπληρωμής του χρέους των 353 δισ. ευρώ (κεντρικής διοίκησης).
Ετσι εξηγούνται και τα τρία διαφορετικά σενάρια διαχειρισιμότητας του ελληνικού χρέους, στην αμέσως προηγούμενη έκθεση των θεσμών σύμφωνα με τα οποία:
■ Στο βασικό σενάριο, οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες διατηρούνται μέτριες στην περιοχή του 10% του ΑΕΠ ώς το 2032. Στη συνέχεια θα αρχίσουν να αυξάνουν ελαφρά, αλλά προβλέπεται να σταθεροποιηθούν κοντά στο 14% του ΑΕΠ ώς τα τέλη της περιόδου που εξετάζεται.
■ Στο θετικό σενάριο, το χρέος διατηρείται «υψηλά βιώσιμο», με μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες γύρω στο 10% του ΑΕΠ το 2060.
■ Στο αρνητικό σενάριο, οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες φτάνουν στο υπερβολικό 20% του ΑΕΠ το 2042 και συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά.
Επομένως, όλα θα κριθούν από τις αναφορές που θα κάνουν οι θεσμοί για το ελληνικό χρέος, πριν και μετά το έτος 2032, που είναι ένα έτος-ορόσημο με βάση τη συμφωνία στο Eurogroup του Ιουνίου του 2018 που ορίζει νέα επανεξέταση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και τη λήψη πρόσθετων μέτρων εφόσον χρειαστεί.
Ετσι, οι μόνες πιθανότητες που συγκεντρώνει η Αθήνα στο Eurogroup της 16ης Μαρτίου είναι να ικανοποιηθεί το αίτημα που έχει υποβάλει για την εξαίρεση δαπανών ύψους 200 εκατ. ευρώ από τον μεταμνημονιακό τρόπο υπολογισμού του πρωτογενούς πλεονάσματος. Επί της ουσίας είναι ο δημοσιονομικός χώρος που ζητά προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις φορολογικές ελαφρύνσεις που έχει προαναγγείλει για τη σταδιακή κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
Όσον αφορά την άλλη επιδίωξή της σχετικά με τη δυνατότητα μεταφοράς υπερπλεονασμάτων από το ένα έτος στο επόμενο (smoothing mechanism), εκεί μάλλον οι αποφάσεις θα είναι αρνητικές…
Μάριος Χριστοδούλου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών