![Πώς Γ. Κακουλίδης και Χ. Κλυνν το 1984 προφήτεψαν τον εκμαυλισμό και τη χρεοκοπία της μεταπολίτευσης](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/094395095de8949d2ae695c9db1e67f7_XL.jpg?NotFound344707_198409)
γράφει : Απόστολος Σκουμπούρης
Πώς από την Ελλάδα των αξιών φτάσαμε στη δικτατορία των μετρίων
Αρκετοί αναρωτιούνται πώς έφτασε τις τελευταίες δεκαετίες η Ελλάδα να βρεθεί αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία σε όλα τα επίπεδα, μια χρεοκοπία πρωτίστως παιδείας και κουλτούρας, που καθρεφτίστηκε κατόπιν σ’ όλη τη διάρθρωση της κοινωνίας και ασφαλώς στην οικονομική χρεοκοπία.
Το σοκ της χώρας είναι μεγάλο, ειδικά των πολιτών εκείνων που έχουν επίγνωση της… πραγματικής Ελλάδας, εκείνων που γνωρίζουν βιώματα και καταστάσεις άλλων καιρών, άλλων κοινωνικών αξιών και άλλων προτεραιοτήτων!
Πώς η Ελλάδα του ήλιου, των θαλασσών, των ποιητών, των άξιων δουλευτάρων, των μεροκαματιάρηδων, των ανθρώπων του μόχθου, της επαρχίας ή της πόλης, τις τρεις τελευταίες δεκαετίες έγινε συνώνυμο του (άκοπου) νέο-πλουτισμού, του ρουσφετιού, της λαμογιάς, του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», της αναξιοκρατίας;
Πώς μια χώρα ισχυρών αναφορών και ισχυρών αξιών, με ιστορικό αντίστασης σε περιόδους κατοχής, «παραδόθηκε» σχεδόν αμαχητί στην εκμαυλιστική λαίλαπα της μεταπολίτευσης, που ισοπέδωσε τα πάντα;
Η Ελλάδα κατάντησε μια χώρα που έφτασε να έχει κεντρικό «θρήσκευμα» το λαϊκισμό σε όλα τα επίπεδα, με τη συνδρομή της τηλεοπτικής δημοκρατίας που ειδικά από το ’89 και μετά, συνέδραμε προς την κατεύθυνση της καταστροφής των κοινωνικών αξιών και των ιστορικών αναφορών!
Η Ελλάδα, μετά τη δικτατορία ήθελε να… περάσει καλά! Και ο Αντρέας, ίσως με καλό κίνητρο, «τάισε» όλο το σύστημα, εκμαυλίζοντας και αποσαθρώνοντας όλους τους θεσμούς!
Το έκανε όμως με δανεικά λεφτά, ενώ όχι μόνο δε στήριξε το επιχειρείν και την αξιοκρατία, αλλά κατέστρεψε – μέσω του άκρατου λαϊκισμού και του… Αυριανισμού - ό,τι δημιουργικό «πάλευε» να σώσει οτιδήποτε... σώζονταν, μπροστά στο τσουνάμι της ισοπέδωσης που έρχονταν ταχύτατα.
Ποιος δε θυμάται τις χυδαίες ύβρεις της «Αυριανής» (με τις ευλογίες του ΠΑΣΟΚ καθώς ήταν κεντρικός εκφραστής του... συστήματος) στο μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι;
Καταναλωτισμός, τηλεοπτική «δημοκρατία», κούφια επίδειξη, μαγκιά και παραλιακή, κιτσαριό, αναξιοκρατία, βόλεμα, τυχοδιωκτισμός, όλα περιγράφονται γλαφυρά σε ένα τραγούδι του 1984 – δημιούργημα των Γιάννη Κακουλίδη (στίχοι), Γιώργου Κριμιζάκη (μουσική) και Χάρρυ Κλυνν (ερμηνεία).
Ήταν τότε που το ΠΑΣΟΚ στην πρώτη και… καλή 4ετία του, μόλις τρία χρόνια στην εξουσία, τότε που τα έδινε… όλα, με τον Ανδρέα να παίρνει επιδοτήσεις και να διπλασιάζει μισθούς, πολλαπλασιάζοντας γεωμετρικά τη νέα… φυλή, τους πρασινοφρουρούς που άλωσαν και εκμαύλισαν όλο το δημόσιο βίο.
Νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες, ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, Πολεοδομίες, υπουργεία, δημαρχεία και κάθε άλλος φορέας ή σωματείο που ανήκε ή διαπλέκονταν με οιονδήποτε τρόπο με το κράτος και το δημόσιο, αλώθηκε από τους πρασινοφρουρούς! Η άλωση ήταν καθολική, μνημειώδης, ολοκληρωτική, άνευ προηγουμένου!
Τα αποτελέσματα αυτής της άλωσης, τα πληρώνει τώρα η χώρα και θα τα πληρώνει για πολλά χρόνια.
Και δεν είναι πρωτίστως οικονομικά…
Το τραγούδι με τον τίτλο «Ελλάδα η χώρα», από το δίσκο «Μαλακά, πιο μαλακά» του Χάρρυ Κλυνν (γράφτηκε πριν 31 χρόνια αλλά παραμένει επίκαιρο)
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Τσαρούχι, Rolex, σνακ μπαρ,
ρεπόρτερς και Τζέι Αρ,
με Honda η Ελλάδα προς την δόξα τραβά,
με Marx, Ορθοδοξία και με μια ζεϊμπεκιά
να την η Ελλάδα ανάσκελα...
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Ξεσηκωθείτε Έλληνες, ξεσηκωθείτε πατριώτες!
Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
με Rolex στα χέρια με γούνες στους ώμους.
Ίτε παίδες Ελλήνων υπέρ βωμών και εστιών,
υπέρ πατρίδος και θεών, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών ημών.
Υπέρ αγοράς Super Market Electric,
υπέρ Prisunic Μαρινόπουλος.
Αναφωνήσατε λοιπόν μετ’ εμού: "Ζητάω ζητώ"!
Ζήτω! Πάντα ζει, ζήτω!
Πάντα ζει με τον Πανταζή. Ζήτω!
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτις άμα λάχει να ούμε…
Υ.Γ.: Ευχαριστούμε τον αναγνώστη του bankingnews.gr με το προσωνύμιο... assimantos ellinas που μας θύμισε αυτό το τραγούδι!
Πρώτη ενημέρωση, Τετάρτη 3 Ιουνίου, 08:12 π.μ.
www.bankingnews.gr
Το σοκ της χώρας είναι μεγάλο, ειδικά των πολιτών εκείνων που έχουν επίγνωση της… πραγματικής Ελλάδας, εκείνων που γνωρίζουν βιώματα και καταστάσεις άλλων καιρών, άλλων κοινωνικών αξιών και άλλων προτεραιοτήτων!
Πώς η Ελλάδα του ήλιου, των θαλασσών, των ποιητών, των άξιων δουλευτάρων, των μεροκαματιάρηδων, των ανθρώπων του μόχθου, της επαρχίας ή της πόλης, τις τρεις τελευταίες δεκαετίες έγινε συνώνυμο του (άκοπου) νέο-πλουτισμού, του ρουσφετιού, της λαμογιάς, του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», της αναξιοκρατίας;
Πώς μια χώρα ισχυρών αναφορών και ισχυρών αξιών, με ιστορικό αντίστασης σε περιόδους κατοχής, «παραδόθηκε» σχεδόν αμαχητί στην εκμαυλιστική λαίλαπα της μεταπολίτευσης, που ισοπέδωσε τα πάντα;
Η Ελλάδα κατάντησε μια χώρα που έφτασε να έχει κεντρικό «θρήσκευμα» το λαϊκισμό σε όλα τα επίπεδα, με τη συνδρομή της τηλεοπτικής δημοκρατίας που ειδικά από το ’89 και μετά, συνέδραμε προς την κατεύθυνση της καταστροφής των κοινωνικών αξιών και των ιστορικών αναφορών!
Η Ελλάδα, μετά τη δικτατορία ήθελε να… περάσει καλά! Και ο Αντρέας, ίσως με καλό κίνητρο, «τάισε» όλο το σύστημα, εκμαυλίζοντας και αποσαθρώνοντας όλους τους θεσμούς!
Το έκανε όμως με δανεικά λεφτά, ενώ όχι μόνο δε στήριξε το επιχειρείν και την αξιοκρατία, αλλά κατέστρεψε – μέσω του άκρατου λαϊκισμού και του… Αυριανισμού - ό,τι δημιουργικό «πάλευε» να σώσει οτιδήποτε... σώζονταν, μπροστά στο τσουνάμι της ισοπέδωσης που έρχονταν ταχύτατα.
Ποιος δε θυμάται τις χυδαίες ύβρεις της «Αυριανής» (με τις ευλογίες του ΠΑΣΟΚ καθώς ήταν κεντρικός εκφραστής του... συστήματος) στο μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι;
Καταναλωτισμός, τηλεοπτική «δημοκρατία», κούφια επίδειξη, μαγκιά και παραλιακή, κιτσαριό, αναξιοκρατία, βόλεμα, τυχοδιωκτισμός, όλα περιγράφονται γλαφυρά σε ένα τραγούδι του 1984 – δημιούργημα των Γιάννη Κακουλίδη (στίχοι), Γιώργου Κριμιζάκη (μουσική) και Χάρρυ Κλυνν (ερμηνεία).
Ήταν τότε που το ΠΑΣΟΚ στην πρώτη και… καλή 4ετία του, μόλις τρία χρόνια στην εξουσία, τότε που τα έδινε… όλα, με τον Ανδρέα να παίρνει επιδοτήσεις και να διπλασιάζει μισθούς, πολλαπλασιάζοντας γεωμετρικά τη νέα… φυλή, τους πρασινοφρουρούς που άλωσαν και εκμαύλισαν όλο το δημόσιο βίο.
Νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες, ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, Πολεοδομίες, υπουργεία, δημαρχεία και κάθε άλλος φορέας ή σωματείο που ανήκε ή διαπλέκονταν με οιονδήποτε τρόπο με το κράτος και το δημόσιο, αλώθηκε από τους πρασινοφρουρούς! Η άλωση ήταν καθολική, μνημειώδης, ολοκληρωτική, άνευ προηγουμένου!
Τα αποτελέσματα αυτής της άλωσης, τα πληρώνει τώρα η χώρα και θα τα πληρώνει για πολλά χρόνια.
Και δεν είναι πρωτίστως οικονομικά…
Το τραγούδι με τον τίτλο «Ελλάδα η χώρα», από το δίσκο «Μαλακά, πιο μαλακά» του Χάρρυ Κλυνν (γράφτηκε πριν 31 χρόνια αλλά παραμένει επίκαιρο)
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Τσαρούχι, Rolex, σνακ μπαρ,
ρεπόρτερς και Τζέι Αρ,
με Honda η Ελλάδα προς την δόξα τραβά,
με Marx, Ορθοδοξία και με μια ζεϊμπεκιά
να την η Ελλάδα ανάσκελα...
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Ξεσηκωθείτε Έλληνες, ξεσηκωθείτε πατριώτες!
Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
με Rolex στα χέρια με γούνες στους ώμους.
Ίτε παίδες Ελλήνων υπέρ βωμών και εστιών,
υπέρ πατρίδος και θεών, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών ημών.
Υπέρ αγοράς Super Market Electric,
υπέρ Prisunic Μαρινόπουλος.
Αναφωνήσατε λοιπόν μετ’ εμού: "Ζητάω ζητώ"!
Ζήτω! Πάντα ζει, ζήτω!
Πάντα ζει με τον Πανταζή. Ζήτω!
Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.
Αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτις άμα λάχει να ούμε…
Υ.Γ.: Ευχαριστούμε τον αναγνώστη του bankingnews.gr με το προσωνύμιο... assimantos ellinas που μας θύμισε αυτό το τραγούδι!
Πρώτη ενημέρωση, Τετάρτη 3 Ιουνίου, 08:12 π.μ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών