![Άρθρο Σημίτη: Έχει μέλλον το ευρώ είκοσι χρόνια μετά την ύπαρξή του; - Η ΕΕ χρειάζεται σίγουρα νέο τρόπο λειτουργίας](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5d7d7ae6a2d60fb6ef3e2ee5d54ecc86_XL.jpg)
Η Ελλάδα απέκτησε περισσότερες δυνατότητες να χρηματοδοτήσει την Παιδεία, την Υγεία και το κοινωνικό κράτος μετά την είσοδο της στην ΟΝΕ
«Για το εάν το ευρώ έχει μέλλον, είκοσι χρόνια μετά την δημιουργία του» κάνει λόγο σε άρθρο του στην "Καθημερινή της Κυριακής" ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης.
Ο κ. Σημίτης, μετά από μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του ευρώ αλλά και στην υιοθέτησή του από την Ελλάδα, τονίζει πως «η ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ είχε θεαματική επίπτωση στο ύψος των επιτοκίων που πλήρωνε για να δανειστεί.
Το επιτόκιο μειώθηκε δραστικά. Με τη μείωση αυτή, μεταξύ άλλων, εξοικονομήσαμε σημαντικά ποσά. Κατά τη δεκαετία του 1990 πληρώναμε για τόκους του δημοσίου χρέους περίπου το ένα τρίτο των φορολογικών εσόδων.
Στα τέλη του 2003 χρειαζόμασταν λιγότερο από το ένα τέταρτο των εσόδων για τις πληρωμές. Η Ελλάδα απέκτησε περισσότερες δυνατότητες να χρηματοδοτήσει την Παιδεία, την Υγεία και το κοινωνικό κράτος».
Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στην κρίση του 2008, περιγράφοντας την ευρωσκεπτικιστική στάση που ανέπτυξαν τα λαϊκιστικά κόμματα, σημειώνοντας:
«Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θεωρούσε στις αρχές του 2015 το ευρώ αιτία της ελληνικής κρίσης και υποστήριζε την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΟΝΕ. Είναι γνωστό ότι έκανε στροφή 180 μοιρών και εφάρμοσε τους κανόνες της Ευρωζώνης».
Σύμφωνα με τον κ. Σημίτη, «η ευρωπαϊκή ενοποίηση χωρίς ενιαίο νόμισμα δεν είναι δυνατή την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το ενιαίο νόμισμα αποδείχθηκε το ισχυρότερο μέσο ενοποίησης μέχρι σήμερα. Ζητούμενο όμως είναι ένας νέος τρόπος λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απάντηση δεν είναι εύκολη».
Ο Κώστας Σημίτης υπογραμμίζει ακόμη πως δύο είναι τα θέματα που απαιτούν λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο:
Το πρώτο αφορά τη διακυβέρνηση της ΟΝΕ.
Το δεύτερο, την αντιμετώπιση των ανισορροπιών στην ΕΕ, ώστε εκείνη να λειτουργεί και προς όφελος των πιο αδύναμων χωρών.
Και καταλήγει λέγοντας:
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ούτε μια λέσχη όπου μόνο οι εκλεκτοί έχουν λόγο ούτε μια συνένωση κρατών που διοικείται λαμβάνοντας διαταγές από μια Αρχή με υπερεξουσίες. Είναι ένα κοινό εγχείρημα ελευθερίας, ανάπτυξης και προσαρμογής στις νέες διεθνείς συνθήκες».
Ο κ. Σημίτης, μετά από μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του ευρώ αλλά και στην υιοθέτησή του από την Ελλάδα, τονίζει πως «η ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ είχε θεαματική επίπτωση στο ύψος των επιτοκίων που πλήρωνε για να δανειστεί.
Το επιτόκιο μειώθηκε δραστικά. Με τη μείωση αυτή, μεταξύ άλλων, εξοικονομήσαμε σημαντικά ποσά. Κατά τη δεκαετία του 1990 πληρώναμε για τόκους του δημοσίου χρέους περίπου το ένα τρίτο των φορολογικών εσόδων.
Στα τέλη του 2003 χρειαζόμασταν λιγότερο από το ένα τέταρτο των εσόδων για τις πληρωμές. Η Ελλάδα απέκτησε περισσότερες δυνατότητες να χρηματοδοτήσει την Παιδεία, την Υγεία και το κοινωνικό κράτος».
Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στην κρίση του 2008, περιγράφοντας την ευρωσκεπτικιστική στάση που ανέπτυξαν τα λαϊκιστικά κόμματα, σημειώνοντας:
«Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θεωρούσε στις αρχές του 2015 το ευρώ αιτία της ελληνικής κρίσης και υποστήριζε την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΟΝΕ. Είναι γνωστό ότι έκανε στροφή 180 μοιρών και εφάρμοσε τους κανόνες της Ευρωζώνης».
Σύμφωνα με τον κ. Σημίτη, «η ευρωπαϊκή ενοποίηση χωρίς ενιαίο νόμισμα δεν είναι δυνατή την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το ενιαίο νόμισμα αποδείχθηκε το ισχυρότερο μέσο ενοποίησης μέχρι σήμερα. Ζητούμενο όμως είναι ένας νέος τρόπος λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απάντηση δεν είναι εύκολη».
Ο Κώστας Σημίτης υπογραμμίζει ακόμη πως δύο είναι τα θέματα που απαιτούν λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο:
Το πρώτο αφορά τη διακυβέρνηση της ΟΝΕ.
Το δεύτερο, την αντιμετώπιση των ανισορροπιών στην ΕΕ, ώστε εκείνη να λειτουργεί και προς όφελος των πιο αδύναμων χωρών.
Και καταλήγει λέγοντας:
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ούτε μια λέσχη όπου μόνο οι εκλεκτοί έχουν λόγο ούτε μια συνένωση κρατών που διοικείται λαμβάνοντας διαταγές από μια Αρχή με υπερεξουσίες. Είναι ένα κοινό εγχείρημα ελευθερίας, ανάπτυξης και προσαρμογής στις νέες διεθνείς συνθήκες».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών