![Σ’ έναν κόσμο που καταρρέει, επίλεξε να είσαι σαν τον Μάκη Γιαννίκογλου!](https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a1a4291015fbbbfee07f35c7c93c72ce_XL.jpg)
Ο 28χρονος τερματοφύλακας με όπλο τη φωνή του, «δουλεύει» για το κοινωνικό καλό και μας δείχνει τον δρόμο.
Η ψυχολογική παρακμή στην οποία βρίσκεται η κοινωνία, έχοντας επιβιώσει δύο καραντίνες στο διάστημα ενός χρόνου, αποτελεί ένα θέμα το οποίο όλοι «βάζουν κάτω από το χαλάκι». Το άκουσμα ακραίων συμπεριφορών, βιασμών και σεξουαλικών παρενοχλήσεων έχει γίνει πλέον καθημερινή συνήθεια για τα κοινωνικά μέσα, γεγονός που θα πρέπει να αρχίσει να μας ανησυχεί.
Η πρόσφατη τραγική ιστορία γύρω από τη δολοφονία της Κάρολαϊν από τον ίδιο της τον σύζυγο στα Γλυκά Νερά έχει προκαλέσει πανελλήνιο σοκ, χτυπώντας πολλά καμπανάκια. Κάτι τέτοιες είναι οι καταστάσεις στις οποίες όλοι οφείλουν να χρησιμοποιήσουν τη φωνή τους προκειμένου να βγούμε από την χειμερία νάρκη. Αυτό λοιπόν έκανε ο Μάκης Γιαννίκογλου.
Ο 28χρονος τερματοφύλακας της Σουντούβα και πρώην του ΠΑΣ Γιάννινα μετά την αναμέτρηση της ομάδας με την Νταϊνάβα για την 18η αγωνιστική του πρωταθλήματος Λιθουανίας, έστειλε το δικό του ξεχωριστό μήνυμα για τα αποτρόπαια εγκλήματα.
Συγκεκριμένα ο Γιαννίκογλου ζήτησε τη συγγνώμη που οφείλει να πει η κοινωνία στα θύματα των εγκλημάτων του Βαγγέλη Γιακουμάκη, της Ελένης Τοπαλούδη, της Δήμητρας της Λέσβου και της Καρολάιν.
Ο 28χρονος έκανε αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Πήρε την ευθύνη, βγήκε μπροστά και ζήτησε συγγνώμη. Ο αθλητισμός άλλωστε ήταν ανέκαθεν άμεσα συνδεδεμένος με τους κοινωνικούς προβληματισμούς. Από το αντιπολεμικό ταξίδι της ΑΕΚ τη Μεγάλη Τετάρτη του 1999 στο τότε εμπόλεμο Βελιγράδι, μέχρι και το γονάτισμα των ομάδων ως ένδειξη υποστήριξης του κινήματος BLM (Black Lives Matter).
Οι «μεγάλες δυνάμεις» του σύγχρονου ποδοσφαίρου προσπαθούν διαχωρίζουν όσο το δυνατό περισσότερο την πολιτική από τον αθλητισμό. Τρανταχτό παράδειγμα η παρ’ ολίγον τιμωρία του Μάνουελ Νόιερ από την UEFA λόγω του περιβραχιόνιου υπέρ της LGBTQ+ κοινότητας που φόρεσε στο πιο πρόσφατο Γαλλία – Γερμανία (1-0, 15/06).
![E4WOSPwXoAMRJFN.jpg](images/E4WOSPwXoAMRJFN.jpg)
Ο μόνος δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η κοινωνία σαν σύνολο, είναι εκείνος της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αφύπνισης. Η δύναμη που έχουν οι ποδοσφαιριστές τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, τους δίνει τη δυνατότητα να κοιτάξουν τους κινδύνους στα μάτια, να σπάσουν τα κοινωνικά «πρέπει» και ταμπού και να δώσουν το έναυσμα στον ποδοσφαιρικό κόσμο - και όχι μόνο - να αντισταθεί στο κατεστημένο.
Ξανθίππη Δασκαλάκη
Η πρόσφατη τραγική ιστορία γύρω από τη δολοφονία της Κάρολαϊν από τον ίδιο της τον σύζυγο στα Γλυκά Νερά έχει προκαλέσει πανελλήνιο σοκ, χτυπώντας πολλά καμπανάκια. Κάτι τέτοιες είναι οι καταστάσεις στις οποίες όλοι οφείλουν να χρησιμοποιήσουν τη φωνή τους προκειμένου να βγούμε από την χειμερία νάρκη. Αυτό λοιπόν έκανε ο Μάκης Γιαννίκογλου.
Ο 28χρονος τερματοφύλακας της Σουντούβα και πρώην του ΠΑΣ Γιάννινα μετά την αναμέτρηση της ομάδας με την Νταϊνάβα για την 18η αγωνιστική του πρωταθλήματος Λιθουανίας, έστειλε το δικό του ξεχωριστό μήνυμα για τα αποτρόπαια εγκλήματα.
Συγκεκριμένα ο Γιαννίκογλου ζήτησε τη συγγνώμη που οφείλει να πει η κοινωνία στα θύματα των εγκλημάτων του Βαγγέλη Γιακουμάκη, της Ελένης Τοπαλούδη, της Δήμητρας της Λέσβου και της Καρολάιν.
Ο 28χρονος έκανε αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Πήρε την ευθύνη, βγήκε μπροστά και ζήτησε συγγνώμη. Ο αθλητισμός άλλωστε ήταν ανέκαθεν άμεσα συνδεδεμένος με τους κοινωνικούς προβληματισμούς. Από το αντιπολεμικό ταξίδι της ΑΕΚ τη Μεγάλη Τετάρτη του 1999 στο τότε εμπόλεμο Βελιγράδι, μέχρι και το γονάτισμα των ομάδων ως ένδειξη υποστήριξης του κινήματος BLM (Black Lives Matter).
Οι «μεγάλες δυνάμεις» του σύγχρονου ποδοσφαίρου προσπαθούν διαχωρίζουν όσο το δυνατό περισσότερο την πολιτική από τον αθλητισμό. Τρανταχτό παράδειγμα η παρ’ ολίγον τιμωρία του Μάνουελ Νόιερ από την UEFA λόγω του περιβραχιόνιου υπέρ της LGBTQ+ κοινότητας που φόρεσε στο πιο πρόσφατο Γαλλία – Γερμανία (1-0, 15/06).
![E4WOSPwXoAMRJFN.jpg](images/E4WOSPwXoAMRJFN.jpg)
Ο μόνος δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η κοινωνία σαν σύνολο, είναι εκείνος της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αφύπνισης. Η δύναμη που έχουν οι ποδοσφαιριστές τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, τους δίνει τη δυνατότητα να κοιτάξουν τους κινδύνους στα μάτια, να σπάσουν τα κοινωνικά «πρέπει» και ταμπού και να δώσουν το έναυσμα στον ποδοσφαιρικό κόσμο - και όχι μόνο - να αντισταθεί στο κατεστημένο.
Ξανθίππη Δασκαλάκη
Σχόλια αναγνωστών