ΔΝΤ: Η ανισότητα πλούτου παγκοσμίως, ξεπερνά κατά πολύ τις εισοδηματικές διαφορές

ΔΝΤ: Η ανισότητα πλούτου παγκοσμίως, ξεπερνά κατά πολύ τις εισοδηματικές διαφορές
Το ΔΝΤ επιμένει για την αντιμετώπιση της οικονομικής ανισότητας σε παγκόσμιο επίπεδο 
Η υψηλή και ολοένα αυξανόμενη εισοδηματική ανισότητα αποτελεί μία σοβαρή ανησυχία για ουκ ολίγες χώρες, ωστόσο ο πλούτος κατανέμεται ακόμη πιο άνισα σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρει σε σημείωμά του -στο blog του- το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), επισημαίνοντας πως σήμερα υπάρχουν πολύ λίγοι αποτελεσματικοί φόροι περιουσίας στις αναπτυσσόμενες ή τις προηγμένες οικονομίες.
Μεταξύ 1985 και 2007, ο αριθμός των χωρών του ΟΟΣΑ με ενεργό φόρο περιουσίας μειώθηκε από δώδεκα σε μόλις τέσσερις, με περιορισμένη, ωστόσο, αποτελεσματικότητα.
Στην αναποτελεσματικότητα συνεισφέρει και το γεγονός ότι οι πλούσιοι αποφεύγουν τη φορολόγηση τοποθετώντας τον πλούτο τους στο εξωτερικό.
Όπως αναφέρει το Ταμείο, περίπου το 8% του παγκόσμιου πλούτου των νοικοκυριών (περίπου το 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ) βρίσκεται σε offshore «φορολογικούς παραδείσους».
Το ποσοστό φτάνει, μάλιστα, το 22% και 30% για τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, αντίστοιχα.
Το ΔΝΤ υπογραμμίζει πως η αποτελεσματικότερη φορολόγηση των πλουσίων απαιτεί προσοχή και περισσότερη διαφάνεια.



Σε έκθεσή του νωρίτερα μέσα στον Φεβρουάριο, το Ταμείο ανέπτυσσε και μία ακόμη, σκληρή πτυχή της οικονομικής ανισότητας.
Όπως ανέφερε, το χάσμα στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ πλουσίων και φτωχών ανθρώπων είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια σε ορισμένες χώρες, εξηγώντας πως το φαινόμενο αντικατοπτρίζει την ανισότητα στην πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και τον αντίκτυπό της στη συνολική υγεία των ανθρώπων.
Οι άνδρες με χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης ζουν λιγότερο, κατά μέσο όρο, από τους περισσότερο μορφωμένους συμπολίτες τους: το χάσμα αυτό κυμαίνεται από τέσσερα χρόνια στην Ιταλία έως 14 χρόνια στην Ουγγαρία.
«Αυτό το χάσμα αποτελεί τεράστια απώλεια για τους ανθρώπους και τις χώρες όπου ζουν.
Η κακή κατάσταση της υγείας οδηγεί σε διακοπές στην απασχόληση, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερα εισοδήματα καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής.
Επίσης, ένα εργατικό δυναμικό με κακή κατάσταση της υγείας πλήττει την παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας.
Τι μπορούν να κάνουν οι χώρες;
Η βελτίωση της υγείας εξαρτάται από ένα ευρύ φάσμα παραγόντων - εισόδημα, εκπαίδευση, διατροφή, πόσιμο νερό, περιβάλλον, αποχέτευση, υγιεινή και υγιεινή συμπεριφορά.
Ένας άλλος καθοριστικός παράγοντας είναι η πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Οι φτωχοί συχνά δεν διαθέτουν κάλυψη υγείας και, όταν καλύπτονται, τείνουν να λαμβάνουν χαμηλότερη ποιότητα υπηρεσιών.
Οι χώρες χρειάζονται μια πολύπλευρη προσέγγιση -με τη δημοσιονομική πολιτική που διαδραματίζει ζωτικό ρόλο- στη μείωση των ανισοτήτων στον τομέα της υγείας», σχολιάζει το Ταμείο, συμπληρώνοντας πως ο σωστός συνδυασμός των δημοσιονομικών πολιτικών μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της πρόσβασης σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και στη βελτίωση της συνολικής υγείας των φτωχών πληθυσμών:

Πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.
Η επέκταση της κάλυψης υγείας για τους φτωχούς απαιτεί συνήθως την εξασφάλιση της παροχής υγειονομικής περίθαλψης είτε από τον δημόσιο είτε από τον ιδιωτικό τομέα σε λιγότερο ανεπτυγμένες ή αγροτικές περιοχές, δεδομένου ότι εδώ ζουν πολλοί άνθρωποι με χαμηλό εισόδημα.
Καθώς η ισότιμη πρόσβαση δεν οδηγεί αυτόματα σε ίσες χρήσεις, οι κυβερνήσεις μπορούν να κάνουν δύο ακόμη πράγματα για τη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων: διάδοση πληροφοριών σχετικά με τη σημασία της υγείας και να εξαρτάται η πρόσβαση στα κοινωνικά προγράμματα από τη χρήση υπηρεσιών υγείας, όπως συμβαίνει με τα προγράμματα μεταφοράς μετρητών στη Βραζιλία και το Μεξικό.

Ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης.
Η τυποποίηση της υγειονομικής περίθαλψης για όλους μπορεί να απαιτήσει την ανάπτυξη και επιβολή κατάλληλων κανονισμών και κατευθυντήριων γραμμών και να κατευθύνει περισσότερους πόρους στις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης που χρησιμοποιούνται κυρίως από τους φτωχούς.
Προκειμένου οι πρόσθετοι πόροι να είναι πιο αποτελεσματικοί, οι χώρες πρέπει να δαπανήσουν τα χρήματα για να παρέχουν κίνητρα για τη βελτίωση της απόδοσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των γιατρών και των νοσοκόμων.

Διατροφικά προγράμματα και βελτίωση της πρόσβασης σε καθαρό νερό και αποχέτευση.
Τα προγράμματα επιδότησης τροφίμων και τα προγράμματα σπουδών για τους μαθητές είναι γενικά αποτελεσματικοί τρόποι παροχής της διατροφής για νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος.
Οι επενδύσεις για την παροχή πρόσβασης σε ασφαλείς υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης θα μπορούσαν να αποφέρουν σημαντικά οφέλη για την υγεία.

Ανθυγιεινές συμπεριφορές.
Η φορολόγηση του καπνίσματος, της ζάχαρης και του αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των αποτελεσμάτων της υγείας και στην αύξηση των εσόδων.

Αποτελεσματικές δαπάνες.
Οι μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των αναποτελεσματικών δαπανών για την υγεία μπορούν να βοηθήσουν στην αποφυγή της διάθεσης πόρων.
Αυτό περιλαμβάνει, για παράδειγμα, τον περιορισμό των φορολογικών εκπτώσεων για δαπάνες υγείας, καθώς τείνουν να ωφελούν τους πλούσιους περισσότερο από τους φτωχούς, να αντιμετωπίζουν τη διαφθορά και τα απόβλητα και να μετατοπίζουν τις δαπάνες για την υγεία προς τις οικονομικά αποδοτικότερες υπηρεσίες, όπως η πρωτοβάθμια και προληπτική φροντίδα.

Διαβάστε: ΔΝΤ: Χαμένη μια ολόκληρη γενιά στην Ευρώπη λόγω εισοδηματικών ανισοτήτων

Διαβάστε: ΔΝΤ: Οι 5 τρόποι για την αντιμετώπιση της οικονομικής ανισότητας

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS